ŞANSLI SAKAR

YENİ VE YENİDEN (1.Bölüm)

Yeni ve yeniden bi sabaha uyandım fakat ilk defa bu kadar farklıydı. Çünkü farklı birşeyler olucağını hissediyorum. Şu zamana kadar İstanbul'da ki yetimhane de kaldım. Ama bu sabah yine Tekirdağ'da ki kendi evimde uyanıyorum kendi gerçek annem ve babamın bana aldığı yumuşak yatakta. Bu eve taşınalı bi hafta olmuştu ve artık neredeyse herkese alışmıştım. Yataktan kalktım ve odamı biraz gezdim havuz manzaralı bi odam vardı. Sanki her uyandığımda tekrar seviyordum bu odayı çünkü odamda bana ait bi dolap bilgisayar televizyon gibi başka lüks eşyalar vardı ve bunlar tamamen bana aitti. Odam en sevdiğim renk olan mavinin tonlarında oluşan eşyalarım vardı ayrıca odamın duvarlarının da mavi olduğunu söylemek istiyorum ama ben hala bu odanın benim olduğunu kabullenemiyordum. Oysa ki daha düne kadar dört duvarı soğuk olan bir yetimhanede kalıyordum. Evet gerçek ailem baya bi zenginmiş doğrusu. Beni alıp burayı getirdiklerinden itibaren üzerime titrediler. Ve ayrıca bugün yeni okula başlamamı istediler ki bu okul varlıklı çocukların gittiği bi kolejdi ve Tekirdağ'ın en iyi okullarından biriydi. Ve bende ilk defa bi koleje gidiyorum ve bunun mutluluğunu kelimelerle anlatmam bende bu yüzden dans etmeye karar verdim. Yatağın üstünde hoplaya zıplaya saçma sapan hareketlerle kısa bir süre dans ettim ve dansım bittikten sonra da biraz dinlendim sonra da duşa girdim çıkınca uykumu iyice açmış oldum. Uykumu iyice açıktan sonra saçlarımı kuruttum bugün okulun üçüncü günüydü benim nakil işlemlerim olduğu için biraz geç başlıyodum. Ama yinede üniformalarımı almaya fırsat bulabilmiştim. Makyaj masamdan kalkıp dolabıma doğru ilerledim ve açıp annem ve babamın bana yeni almış olduğu dolaptaki kıyafetlerin arasından zorda olsa bulmuş olduğum üniformalarımı aldım, giydim dolabı kapattım ve aynada şöyle bi kendime baktım siyah saçlarımı toplamaya karar verdim çünkü süslü gözüküp ilk günden dikkat çekmek istemiyorum bu yüzden de  kuyruk yapmaya karar verdim. İşim bittiğinde saate baktım aslında biraz erken uyandım bende kimseyi uyandırmadan bulunduğum katı gezmeye karar verdim. Çünkü geldiğimden beri annem ve babam hep yanımda olduğundan rahat rahat evi gezememiştim ne evi ne de çalışanları pek iyi tanımıyordum ek olarak bildiğim şey bi hobi odam olduğuydu ama orda da pek takılmıyom. Oda dan çıktım ve yavaş yavaş koridorda ilerlemeye başladım. Gerçekten çok genişti ve her yerde tablolar, vazolar bide bi kaç ayna vardı. Ayrıca genelde odalar hep misafir odadsıydı ayrı olarak bi banyo ve bi de tuvalet vardı. Evin döşemesi muhteşemdi duvarlar da krem rengindeydi ve yer yer altın renginde çiçek desenleri vardı ayrıca halıları ise kırmızı ve yumuşacıktı yani kaliteli oldukları uzaktan bakılsa bile anlaşıla bildirdi. Her yere baktıktan sonra yine yavaş adımlarla odama girdim. Ama ben daha kimse uyanmamıştır diye düşünürken aşağıdan biri bana seslendi.

+ Meriç hanım
Meriç hanım kahvaltı hazır.
- geliyorum hemen.

Demek bu evdekiler sabahları erken kalkıyolardı. Odadan çıkıp etrafı izleye izleye aşağı indim etrafı izlediğim içinde yavaş inmiştim tabi ama normalde merdivenleri hunharca inerim hem diğer katlarda da çok farklı bişey yoktu ama odaların hepsine girip bakamamıştım. Ama yinede evin hiç bu kadar büyük olduğunu fark etmemiştim Allah'ım resmen üç katlı bi köşkte yaşıyorum. Aşağı inip kahvaltı masasına doğru yavaş yavaş yürüdüm bakınca ağzımdan bi salya akmadığı kaldı ki masa enfesti ve deyimi yerindeyse bi kuş sütü eksikti. Bende ayakta dikilmeyi bırakıp sandalyemi çektim ve geçip oturdum. Yetimhaneye bakınca burası gerçekten ekstra lüks bi masaydı. Ve bide masada annem ve babam yoktu. Sonra tahminimce mutfağa açılan kapıdan otuzlu yaşlarda bi kadın gözüktü ve yanıma geldi.

+ Meriç hanım ne içersiniz acaba?
- Meriç
+ Anlamadım​?
- Yani sadece Meriç derseniz sevinirim hanım diyince geriliyorum da umarım bunu daha fazla söylememe de gerek kalmaz.
+ Fakat anne ve babanız kıza bilir.
- Ben çokta bi problem çıkarıcaklarını sanmıyorum.