Hayallerim

Hayallerim(Tanıtım)

Hiç size küçükken" Hayallerinin peşinden git."diyen oldu mu? Benim oldu . Biricik babam..
Hayal dediysem de büyütmeyin gözünüzde. Öyle zengin olmak , araba , yat ,kat değil tabiki. Hayal işte...

"Yardım edebilir miyim?"diyen sesi duyduğumda kafamı çevirdim. Zaman durdu sanki onu görünce . Hayır beni böyle aptalca gördüğüne mi yanayım yoksa şu an ona aşık gibi baktığıma mı? Gözlerim adeta takılı kaldı gözlerinde. İçimdeki duyguyu tarif bile edemem . "Neydi bu ?"demicem tabiki. Biliyorum bunun nedenini hemde çok iyi biliyorum.Aşk! Nasılda anlamlı, heycan verici ,nefes kesen, bir şey. Soru sormuştu galiba ne sormuştu ki? Yeterince rezil olduğum yetmemiş gibi bir de soruyu unuttum iyi mi? Peki kimdi bu güzel gözlerin sahibi? Kimdi beni böyle sarhoş eden ve kendine adeta kitleyen? Tam kendime geldim cevap vermeye hazırlanırken "Almira kızım kalk geç kalacaksın okula. Kahvaltı hazır hadi kızım."ve işte kraliçem de geldi. Biricik annem her sabah olduğu gibi beni uyandırmaya çalışıyordu. Ve bu arada tabiki benim güzel rüyamı yarıda bölmüştü ki yarıda bile değildi. İsmini bile öğrenememiştim. Rüya gibiydi diyeceğimde gerçekten rüyaydı zaten. Akşam tekrar görmek ümidiyle yatağımdan kalktım. Göremeyecegimi biliyordum ama bir umut işte.

Yüzümü yıkadıktan sonra annemin hazırladığı müthiş kahvaltı masasına doğru ilerledim. "Herkese günaydın."diyerek her zaman ki yerimi aldım." Günaydın kızım" diyen canım babam her sabah olduğu gibi elindeki gazeteyi dikkatli bir şekilde okuyordu.Annem de mutafaktan elinde peynirli tostumla salona girdi. "Hadi kızım güzelce ye tostunu." Artık büyüdüğümü, ilkokolu bitirdiğimi hatta üniversiteye geçtiğimi, bir türlü anlatamıyordum. Bu derece çocuk gibi üstüme düşmesini istemiyordum annemin. Ama alıştığım için ses çıkartmıyor, onun da kalbini kırmak istemiyordum. Sonuçta tek çocuktum. Bu yüzden sesimi çıkarmadan tostumu yemeye başladım.Annem masaya tam oturacakti ki babamı farkedince "Haldun!" uyarıcı seslenişiyle dikkatini verdiği gazeteyi bırakmasını sağladı. Babamda bu uyarıyı anladı ki masaya oturup kahvaltısını yapmaya başladı. Ben biraz hızlı yemiş olmalıyım ki elimdeki tostu farketmeden bitirmiştim. Annemi babamı öperek " Görüşürüz okulum beni bekler fazla bekletmiyim"diyerek bir şey söylemelerine izin vermeden çantamı da alıp evden çıktım.

Merhabalar arkadaşlar :) Kitabımın tanıtımını sizlerle paylaştım. Fikirleriniz ve düşünceleriniz benim için önemli. Yorumlarınızı bekliyorum. Oylarınızı eksik etmeyin. Belli bir okunma seviyesine geldiğinde 1.bölümü yayımlıcam. Şimdiden teşekkür ederim :)