Bölüm ~1~

27 4 9
                                        

"Heyy! Bekle beni Derin."

Arkama bile bakmadan koşar adım ilerliyordum karanlık caddede. O kadar kızgın ve kırgındım ki...

"Derin beni duymuyor musun? Sadece o maviden başka bir renk olmayan hayatına biraz renk girmesi için yapmıştık!"

Birden durup

"Ama hayatıma başka bir renk falan girmedi Hilal! Hatta biraz daha mavileşti."

Diyerek yoluma devam ettim. Artık peşimden gelmiyordu bende adımlarımı biraz daha küçülterek yürümeye başladım. Eve gitmek istemiyordum. Deniz kıyısına gidip onun kokusunu ciğerlerime doldurmak istiyordum. Ama eve gitmeliydim annem ve babam beni merak eder. Anneme ve babama ne kadar bağlı bir kız olduğumu bilmeyen yoktur. Eve varmama az kaldı o güzel masmavi odama girip bugün yaşadıklarımı zihnimden temizlemek için sabırsızlanıyorum.  Yine binamızın ışıklandırması bozulmuş olacak ki içerisi zifiri karanlık. Kapıyı açamadığımı farketmiş olan annem birden kapıyı açınca irkildim.

"Hoşgeldin mavişimm"

"Hoşbuldum güzel kraliçem!"

Annemi kocaman öperek babamın yanına geçtim.

"Ooo mavişim nasılsın?"

"Biraz canım sıkkın ama halledicem zürafa kral!"

Diyerek onu da annem gibi kocaman öperek odama geçtim yani yaşam alanıma. Masmavi duvarları benim içimi rahatlatıyor, huzur veriyordu. Pijamalarımı giyip yatağıma geçtim. Sonunda bu kabus gibi olan gün bitiyordu. Gece lambasını kapatıp beynimi özgür bıraktım.

MAVİ KALP Stories to obsess over. Discover now