SEVMİYOR? SEVİYOR?

*BÖLÜM 1*

Her genç kız gibi bende okula annemin ''Hadi kız kalk.'' Adlı eseriyle güne başlıyorum.Ama benim ailem o çoğu genç kızın aileleri gibi değil.Tuhaf değiller ama eminim ki kesinlikle normal değiller.

''Hazal,kız kalk okula geç kalıyorsun hadi kalk kalk.''dedi annem.Ama benim pek kalkıcak halim yoktu.Dün geceye kadar ders çalışmıştım.

Yastığıma sıkı sıkı sarılıp ''Anne Allah aşkına Karadeniz adına nolur bugün okula gitmiyim.Bak Allah ın karadenizin adını andım.''

''Kız sen dün geceye kadar ne yapmıştın senin bugün sınavın yokmuydu.''

Anında doğruldum.Tabi ya ben dün neye o kadar çalıştım.''Has...'' son anda dicem şeyin farkına vardım ve elimle ağzımı kapattım.

''Ne dedin kız sen.''

''Ben mi yok canım ne dicem.''dedim.Hazal çabuk bi bahane bul yoksa anında yersin terliği.

Annem in eli anında terliğine gitti.''Dedin dedin.''

''HE az önce mi diyorsun sen ben şey dedim...eeee...şey...he Hasan aynen Hasan Hoca sınav yapıyordu bizi bugün.Ben hazırlanayım.''diyip anında odamın karşısında olan lavaboya uçtum.

Lavaboda işimi hallettikten sonra okul formamı giyinmek için odama geçtim.Formamız okul eteğiydi ama ben şort etek giyiniyordum hem kendimi rahat hissediyordum hem de malum etrafımda hormonları tavan yapmış erkekler var.Dikkatli olmak lazım.Ama arada normal eteği de giyiniyordum.

Hazırlandıktan sonra çantamı da kapıp aşağı indim.Annem ile babam kahvaltı yapıyorlardı.Hızla babamın yanağına bir öpücük kondurdum.Ardından aneminde yanağını öptükten sonra.Ağzıma hızla salatalık attım ve ayakkabılarımı giyinmek için kapıya yöneldim.Ayakkabılarımı giyinirken içerdekilere seslendim

''Anne baba ben çıkıyorum hadi görüşürüz .''

''Kızım iki lokma bir şey yeseydin ya.''

''Yok ya ben okulda bir şeyler atıştırırım.Hem ikinci ders sınav zaten çalışırım biraz daha.Hadi ben gittim.''diyip evden çıktım.

Kulaklığımı telefona yerleştirip kulaklığın tekini kulağıma taktım ve her zaman favorim olan yürüyüş yaparken dinlemeyi en sevdiğim grup olan duman dan bir parça açtım.Şarkıya eşlik ederek okula doğru yürüdüm.

Ben çok üşengeç bir insandım ama yürüyüş yapmayı çok seviyordum.Gideceğim çoğu yere yürüyerek gidiyordum.

Yürürken sokağın karşısından bu tarafa doğru yürüyen bizim mahallede ki sapığımı gördüm.Korkmam gerekiyordu ama korkmadım.Çünkü hem alışmıştım hem de yavşaklığı dışında pek de bir sorunu sıkıntısı yoktu.Onu görmemezlikten gelerek okula doğru yürümeye devam ettim.

Tam yanından geçerken önüme geçti.Oflayarak ''Gene ne istiyorsun.Yavşak Anıl''dedim.Tabi son kısmını içimden söylemiştim.

''Güzelim,benim akşam yemeği teklifim hala geçerli verdin mi kararını?''dedi.

Göz dedirerek ''Tabi tabi kesin 12 yaşında bana parkta ısmarlamaya çalıştığın dondurma teklifin,15 yaşında mahallenin aşağısındaki pastanede muhallebi yeme teklifin,ve şimdide akşam yemeği teklifin hala geçerli.''dedim.Ardından ''Anıııl...''diye ekledim.

''Efendim''

''Sen bu sevdadan vazgeç...''dedikten sonra omzuna iki kez vurarak devamını getirdim ''Hadi koçum.''Yüzüne bakmadan okula doğru yürümeye devam ettim.