Yüzü gözü ter içinde kalmıştı .Hiç durmadan koşuyordu.Öyle bir hale gelmişti ki gözlerini açamıyordu.Bir an durmak istedi en azından arkasındakinin kim olduğuna bakmak istedi .Gözlerini yavaşça araladı ama gözleri sanki onun yönetiminde değildi.Belli belirsiz ışıkları seçebiliyordu sadece.Ayakları öyle ağrıyordu ki neden kaçtığını çözebilmiş değildi.Birden ayaklarında ayakkabılarının olmadığını fark etti.Bunca yolu böyle koşmuş olması imkansızdı.Aniden durdu ayaklarına baktı tek bir çizik bile yoktu hatta ayaklatı tertemizdi.Nasıl olur bu derdemez kafasını kaldırdı.Artık biraz daha net görüyordu.Demin ki karanlık ve ürkütücü yol gitmiş yerini aydınlık bir bahçe almıştı.Hiç sorgulamadı yolun ve gecenin bir anda kaybolmasını.Anlamıştı tüm bu olanların manyıklı bir açıklaması vardı.Bu bir rüya dedi içinden ve bunu içinden geçirir geçirmez zihni gittiği alemden döndü.Rüyayı devam ettirmek istedi gözlerini açmadan bir süre bekledi.Aslında şunu çok iyi biliyordu rüyanı rüya olduğunu anlayana kadar yaşarsın.Yeni güne ve gerçeklere uyandı.Rüyasının sonunu göremeden.
YOU ARE READING
Günlerden bir gün
General FictionSana sevgili günlük diye başlayıp bu sayfaya da bugünü ne kadar güzel geçirdiğimi yazmak isterdim.Ne bugün ne yarın ne de dün güzel değil benim için daha beni tanımıyorsun
