Aras. Adım bu. Yaşım on dokuz. Ailem zengindir, kendine göre bir zenginliği vardır. Tek çocuk olmam benim için asla bir avanjat değil. İhtiyacım olan bir kan bağı, bir gen. Anlatılmaya ihtiyacı olan bir hayatım yok, zaten anlayacaksınız.
"Oğlum, aslanım. Emin misin?" başımı kaldırıp uzun uzun annemi seyrettim. Yaşlı bir kadın değildi. Bakımsız hiç değildi. Oldukça güzeldi, koyu saçları, yeşil gözleri, uzun boyu. "Eminim anne." babam elini omzuma koyup sıvazladı birkaç defa. "Nasıl istersen oğlum, nasıl istersen öyle olsun." ikisine de bakabildiğim kadar uzun baktım. "Halledeceksiniz değil mi?"
Babam başını salladı, "Güvenmeyi öğren evladım. Bize güven." bir şey diyemedim. Ayağa kalkıp "Müsaadenizle." diye mırıldandıktan sonra salondan çıktım. Göğsüm yine daralmaya başladığından çıkmıştım. Yoksa ailemin yanında durmayı isterdim tabi. Elimi soluma yerleştirdim. Çok hızlıydı, neden? Amacı neydi böyle? Yormaktan başka ne işe yarıyordu bu organ? Pompaladığı kesinlikle kan değildi. Sevdiğim kadını yayıyordu her gün vücuduma. Karış karış yazılıyordu damarlarıma adı.
Dış kapıya ulaştığımda kendimde kapıyı açacak gücü bulamadığımı fark ediyordum. Neden? Bilemiyorum. Zorlanarak da olsa kapının kulpuna bastırıp gün yüzünü görebildim. "Ayşegül, güzelim. Can parçam."
Dışarıda oldukça güzel bir hava vardı. Ayşegül'ün sevdiği havalardan. Hafif esen sıcak meltem rüzgarı insanın içini kıpır kıpır ediyordu. Neden ben hissedemiyordum? İnsan mı değildim yoksa, yaşamla bir bağlantım yok muydu benim? Onun sevdiği her şeyi ben de sevmek zorundaydım. Görevimdi bu benim. Onun zevkleri hayatımı şekillendiriyordu. Belki bir tutam sevilebilir bir dünyaya, tutunulabilecek bir hayata sahip olabilmek içindi bu çabalarım.
Biraz daha bacaklarımı zorlamaya çalıştım. Ama daha fazla idare edecek gibi durmuyordu. Olduğum yere çöktüm. "Zorlanıyorum güzelim, gel buraya." arkamdan gelen adım sesleriyle rahatladım. Sonunda beni kaldırabilecek biri geliyordu.
"Aras," gelen annemdi. Sesindeki endişeden sevgisini ayırabiliyordum. "İyiyim anne, yoruldum biraz."
Yanıma kadar geldi, ardından eğildi.
"İlaç saati,"
Bölümler hızla gelecek, meraklanmayın. Merak ettiğiniz ve sormak istediğiniz bir şey olursa çekinmeyin ballarım. Öpüyorum.
YOU ARE READING
DELIRIUM
ChickLit|Okuyacağınız kurgu iç monolog tarzıyla yazılmış olup, kısa bölümler içerir ve sizi sıkmaz.| |Diğer kurgulardan farklı olay örgüsü içerir ve başlangıçta kafanızın karışmasına neden olabilir, ilerleyen bölümlerde rahatlıkla kurgu akışını kavrar ve ka...
