SONUÇ (one shot)

Sonum iyiydi

İlk gün. Bilirsiniz ilk gün hep zor olur. İnsan ister istemez gerilir. Bu durum oldukça normaldir.

Abartılacak bir şey de değildir. Çünkü ilk gün sizin gibi gergin, heyecanlı ve korkan bir sürü insan vardır. Bir merhaba demek en doğru dostluklar edinmek demektir.

Tabi bu benim için pek geçerli değil. Benim ilk günüm yılın ortasında olduğu için benimle aynı duyguları paylaşan insanlar pek yok . Bir de ilk gününüzü geçirdiğiniz yer bir lise olunca iş daha da zorlaşıyor.

Neyse çok açıklama yaptım isterseniz size sonucumu anlatayım;

Merhaba ,ben Özge. Sen de hayatımı öğrenecek okuyucu olmalısın. Hoş geldin . Tanıştığıma memnun oldum. Seni tanımak güzel. Neyse yeniden uzatmaya başladım.

Ben lise öğrencisiydim ve 11.sınıftım. Okulumda çok iyi bir sosyal ortamım vardı. Derslerimle fazla alakam yoktu ve beni sıkanda yoktu. Açıkçası halimden çok memnundum.

Ta ki babamın beni, arkadaşlarımda uyuşturucu bulunduğunu öğrenip okuldan almasından önce...

***

Ve yeni okul. Hem de yılın ortasında. Gerçekten çok şanslıydım. Beni zor duruma düşürdüğü için babam ve bunda katkıları olan herkese teşekkürlerimi sunuyorum.

Babama gerçekten de beni tanıdığı için onu tebrik ederim.

Arkadaşlarım uyuşturucu kullansa bile ben kullanacağımı düşünmezdim. Onlar gibi bağımlı olacağımı düşünmüştü fakat ben hiç daha önce denememiştim.

Yine de babamı üstelemedim. Benim için en iyisini istiyordu ve haklıydı da.

***

Yeni okuluma gittiğimde fazla stresliydim. Gergin olduğumu belli etmemeye çalışsam bile etrafa hortlak gibi bakıyordum.

İnsanların bana sataşacağını düşünmüştüm. Beklediğim gibi olmadı. Sanki yokmuşum gibiydiler. Beni görmezden gelmişlerdi. Bu biraz da olsa içimi rahatlatmıştı.

Şaşırdığım şey müdürün bana olan ilgisiydi. Muhtemelen babam onu tembihlemişti. Bana kendi kızının da bu okula yeni yazıldığını söyledi.

Değişik bir adamdı. Neden müdür olduğun okula çocuğunu daha önce yazdırmayasın ki. Fazla umursamadım.

Ders programını alıp sınıfıma gittim. Herkes kendi halindeydi. Aslında kuzenim Tuğçe bu sınıftaydı ama kendine göre bir arkadaş topluluğu vardı ve ben o topluluğa girmekte oldukça zorlanıyordum. 

İsmini öğrendiğime göre müdürün kızı Gizem çoktan biriyle kaynaşmıştı. En köşede bir sırada oturuyordum. Böylelikle öğrenciler tarafından görünmez biri oluyordum.

***

İlk hafta zor ve değişikti. Okul çıkışları İrem ve Sinem'le buluşuyordum. Bir gün yine onların yanındayken Savaş Hoca bizi görmüştü. Sonra ki gün ise beni uyarmıştı. Dediğine göre bir daha arkadaşlarımla buluşmayacakmışım.

 O sırada küçük çaplı bir tartışma yaşamıştık. Babamın da bu işte parmağı olduğunu anlamak zor değildi.

***

Diğer gün arkadaşlarımın yanına gittiğimde İrem bana , benimle görüşmek istemediklerini çünkü eğer devam edersek babamın ailelerine şikayet edeceklerinden korktuklarını söyledi. 

Şaşkınlıkla onu dinledim ve Sinem'e döndüm. O da farksız gözükmüyordu.

Tamam dedim ve onların yanından uzaklaştım. Onları dostum sanıyordum. Şimdi ise yapmam gereken tek şey Savaş Hoca'dan özür dilemekti.