Spider-Man: Bohater Bez Twarzy

1. Zaginiony brat

W życiu każdego człowieka, wcześniej czy później nadchodzi moment, w którym podważamy nasze życiowe wybory i wartości. Siadamy i zastanawiamy się, jak doszło do sytuacji, w której się znaleźliśmy. Co zrobiliśmy nie tak? Czy raczej – co przeoczyliśmy?

W owym stanie zamyślenia znajdowała się właśnie Padma Davis. Niska, ciemnowłosa dziewczyna rozłożyła się na fotelu, wpatrując się w sufit i wspominając swego brata. Jason Davis, świeżo upieczony reporter Daily Bugle oraz absolwent renomowanej uczelni Columbia University od zawsze wiódł świetlane życie, u boku swych rodziców prawników oraz wysportowanej siostry. Jego relacji z Padmą mogło mu pozazdrościć niejedno rodzeństwo. Choć trudno byłoby powiedzieć, iż byli nierozłączni, spędzali ze sobą naprawdę wiele czasu. Jason wiedział o Padmie wszystko, a ona o nim... a przynajmniej tak jej się wydawało do czasu, aż zaginął. Pewnego dnia wyszedł do pracy i nigdy nie wrócił. Niedługo po tym spełniło się jego największe marzenie. Otóż jego imię znalazło się na pierwszej stronie gazety Daily Bugle. Tyle że nie jako imię słynnego reportera, lecz zaginionego chłopaka, dla którego nikt nie widział już ratunku.

Rodzice Padmy pogrążyli się w rozpaczy. Przez pierwsze dwa tygodnie bez przerwy szukali swojego syna. Roznosili ogłoszenia i dzwonili po jego znajomych. Po tym coś w nich pękło. Poddali się. Zatracili się w ciężkiej pracy, zapominając o sprawach rodzinnych – w tym również o swojej ciągle obecnej córce.

Padma z kolei nie pozwoliła sobie na utratę nadziei. Codziennie, gdy tylko wchodziło słońce, zaczynała na nowo poszukiwanie Jasona. "Każdy dzień jest dla nas nową kartą" – powtarzał jej. Co ranka Padma modliła się, aby tym razem jej karta była właściwa. Jednak dni mijały, ludzie żyli dalej, a po jej bracie nie było ani śladu.

Wieczorami siadała w pustym salonie i wyobrażała sobie, że Jason nadal przy niej był. Wypowiadała w myślach kłębiące się w jej głowie pytania, na które odpowiadała jej pustka.

Dopiero teraz, gdy zabrakło Jasona, Padma potrafiła w pełni docenić jego obecność. Zauważała też inne rzeczy. Wszystkie drobnostki, które zazwyczaj psuły jej dzień stały się w jej oczach dokładnie tym, czym były – błahymi problemami, które nie miały istotnego znaczenia. Ludzie giną i tracą swoich bliskich, a my kontynuujemy nasze wygodne życie, przejmując się serialami, których nie zdążyliśmy obejrzeć, bądź koncertami, na które nie mogliśmy pójść. Wszystko to nie miało już dla Padmy znaczenia. Teraz miała przed sobą rodziców, którzy zatracili zapał do życia oraz brata, którego musiała za wszelką cenę odnaleźć.

Tego dnia było jej wyjątkowo ciężko. Z powodu licznych nieobecności na treningach, wyrzucono ją z drużyny hokejowej. Padma odchylała się na fotelu, wmawiając sobie, że zdarzenia wcale jej nie przejęły. Poderwała się, gdy po salonie rozszedł się dźwięk przychodzącej wiadomości.

Sięgnęła po telefon i odblokowała ekran.

"W końcu przedarłam się przez hasło – M"

Padma wpatrywała się ślepo w wiadomość. Po jakimś czasie otrząsnęła się i odpisała.

"Będę u ciebie z samego rana. Czekaj na mnie".

Odłożyła telefon i uśmiechnęła się. Michelle uzyskała dostęp do laptopa Jasona. To mogło rzucić nowe światło na sprawę. Tyle dni po zaginięciu brata, Padma chwytała się czego tylko mogła. A wszystko to, aby go odnaleźć. Zaginioną cząstkę jej samej, bez której nie potrafiła ruszyć do przodu.

***

Forest Hills było spokojną dzielnicą w we wschodniej części Nowego Jorku. Życie tu wydawało się biec własnym, spokojnym tempem. Sąsiedzi spotykali się codziennie podczas spacerów z pupilami, wpadali do siebie po pracy na herbatę, bądź wymieniali się nowinkami przez oddzielające domy żywopłoty.