Kusur

Bölüm 1

Herkese merhaba! Okuyanlara şimdiden teşekkür ederim. İlk bölümü biraz sıkıcı bulabilirsiniz ancak karakterleri tanıyabilmek açısından pek olay eklemedim ve üçüncü ağızdan yazdım ancak diğer bölümler büyük ihtimalle karakterlerin ağızlarından anlatılacak. Keyifli okumalar!

Medya Nisan

****

Bölüm 1

Hava kasvetinden neredeyse yağmur kusacak olmasına rağmen eline her zaman okuduğu mizah dergisini almış keyifle otobüsün gelmesini bekliyordu, arada sırada kendisine garip garip bakan gözlere aldırmadan, dergideki beğenmediği hikayeleri kendine göre uyarlayıp uydurduğu metinlere kahkahalarla gülüyordu. Her zaman böyleydi, kimin ne söylediğini, ne düşündüğünü umursamazdı, o an canı ne yapmak istiyorsa onu yapar, o an onu ne mutlu edecekse ona yönelirdi. 'Anı yaşa' felsefesine göre düşünüldüğünde haklı bir tavır olabilirdi ancak bu durum yaptığı şeylerin sonuçlarını düşünmemesine neden oluyordu.

Ceketinin kolunu sıyırıp saatine baktı sonra gözlerini yukarı kaldırıp gülümsedi, cebinden sigarasını çıkarırken totem yaptı "Sigaramı yaktığımda otobüs gelecek" hemen hemen her denemesinde onu yanıltmayan totemi bugün de yerini bulmuştu, sigara dumanını içine çekti birkaç saniye ciğerlerine dolmasına izin verdikten sonra yavaşça dışarı üfledi ve onu yanıltmayan otobüsünün gürültüyle gelişini seyretti.

Israrla titreyen cep telefonuna nihayet ulaşabildi

Ah pek sevgili(!) iş arkadaşı Ilgın arıyordu, gözlerini devirerek kulağına götürdü telefonu

"Alo?"

"Nisan'cım zahmet olmayacaksa ne zaman geleceksin? senin yüzünden vardiyam bitmiyor" dedi ses tonu oldukça öfkeliydi. Nisan ise onun öfkesinin aksine epey sakindi, aynı sakinlikle ve sinir bozucu sayılabilecek bir tavırla cevap verdi

"Otobüsü ben kullanmadığım için bilemiyorum Ilgın'cım 15 dakikaya orada olurum herhalde" diyerek karşı tarafın cevabını beklemeden telefonu kapattı.

Annesiyle yaşayan Nisan üniversite 1. Sınıf öğrencisiydi, resim bölümünde okuyordu zaten bu yeteneği olmasa sınavdan aldığı bir ortalamayla herhangi bir bölüme yerleşmesi pek de olası değildi. Dersinden arta kalan zamanlarda da part-time olarak garsonluk yapıyordu, babası ve başka kardeşi olmadığından kendi maaşı ve annesinin maaşı evi geçindirmek için yeterli sayılabilecek durumda oluyordu. Yıllarca kendi kendini büyütmüştü Nisan... Perran, iyi niyetli bir kadın olsa da ilgisiz bir anneydi bu yüzden kızının neler yaptığıyla pek ilgilenmemişti, ilkel bir mantıkla kızının cebine harçlık koymaya ve karnının doyup doymadığına odaklanmıştı, işinin haricindeki zamanları bir ayrılıp bir barıştığı sevgilisiyle geçirirken kızının nasıl bir hayatı olduğunu dahi bilmiyordu. Nisan'ın böylesine umursamaz ve sorumluluklarının pek de farkında olmayan birine nasıl dönüştüğünün cevabıydı annesi.

Yavaş adımlarla otobüsten inip çalıştığı yere doğru yürüdü, Ilgın elinde önlükle onu kapıda karşılamıştı adeta "Senin yüzünden her gün yarım saat geç çıkıyorum işten" diye söylenerek önlüğü eline tutuşturdu ve çantasını omzuna atıp hızlı adımlarla oradan uzaklaştı. Nisan ise sadece omuz silkti.

Birkaç dakika sonra önlüğünü boynundan geçirip servis bekleyen müşterilerle ilgilenmeye başladı, her ne kadar umursamaz olsa da işinde iyi olduğu kesindi ve bunun çabaladığı da söylenemezdi ağzı iyi laf yapıyordu ve göz boyamayı iyi biliyordu menüdeki en berbat ürünleri bile bir şekilde müşterilere veriyordu dolayısıyla da aldığı bahşişler cabasıydı.