_Benimsin_

~1~

Yine bir alarm sesiyle gözlerimi açtım diyicem yalan olucak.Benim ortamım biraz farklı.Ben sabah gözlerimi köpek sesiyle açıyorum.Alarmları sevmiyorum.Zaten sevmem bile her sabah benim gazabıma uğrayarak intihar ediyorlar.

Her neyse yine beni tek seven köpeğim Cansın'a sarılıp uyandım.Nee? Köpeğime böyle sesleniyorum.Üstümü giyinip aşağıya kahvaltı yapmaya indim.

Biz normal aileler gibi değiliz.Annem ben daha 1 yaşındayken intihar etti.Hem de bu sevgi cahili babam için.Neyse sinirlenmiyicem.Biz Ülkeler arasında en zengin ailelerden biriyiz sanırım.Gereksiz vatandaş-yani babam- Günay Holding'in sahibi.

Saray gibi bir evde yaşamama rağmen paranın herşeyi vermediğini biliyorum.Misal;mutluluk,sevgi,merhamet en önemlisi de annemi geri getirmiyor.

Şu gereksiz vatandaşın karşısına oturdum."Bugün nasılsın Asu'cuğum?"

Ay bide nasılsın diyo kafayı yiyicem."Vallahi doğruyu söylemek gerekirse seni gördüm daha kötü oldum."dedim.Ne dememi bekliyordu ki.'Ay çok iyiyim babacığımm' mı dememi istiyor.

"Niye öyle diyosun kızım.Hal hatır sormayalım mı?"
"Sen sorma lütfen.Fatma teyze sorsa daha mutlu olurum."dedim.

Hee fatma teyze bizim minnoş yanaklı yardımcımız.
Kızıyo mızıyo ama çok tatlıdır kereta.Ben ona genelde 'kız Fatoş' diye seslenirim.Annem gibidir kendisi benim üzerimde çok emeği var.

"Ben çıkıyorum."deyip masadan kalktım.Gereksiz vatandaş'da arkamdan "Geç kalma"dedi.

Tabi ben umursadım mı?Tabiki Hayır. Sanki neye geç kalıcaksam altı üstü okula gidiyorum.Lise son olmanın verdiği stres ve sevinçte var tabi.

Gereksiz vatandaş'ın parasını bana yaşattıklarına inat harcıyorum.Gerekli gereksiz herşeyde.Yine onun parasıyla aldığım Porsche'me atlayıp okula sürdüm.Evet belki ehliyetim yok ama umursamıyorum.

Okula girip arabayı park ettim.Hani size beni seven tek kişi köpeğim demiştim ya şaka yapmıştım.İki tane de yaşam sebebim var.Biri kardeşim diyebileceğim deli kız Ece.

Diğeriyse bizi herşeye karşı koruyan kahramanımız ve kardeş diyebileceğim yakşuklum Emre.

Özel okulda okuduğumu varsayarsak pek fazla başarılı değilim.Yani iyice bok içinde değilim ama ortada bişeyim işte.Valla ne diyim en akıllımız emre.O olmasa yapardık bilemeycem.

Her duruma karşın ayakta dimdik durabilmeme şaşırıyorum.Annem öldü,kardeşim öldü.Ya kardeşim daha mercimek tanesi kadardı ya nasıl intihar eder aklım almıyor.

Off bunları düşünüp günümü somurtup geçirmeyeceğim.Bizimkilerin yanına gittim.

"Naber lan maviş'im?"dedi emre her zamanki neşe sıçarken.

"İyiyim kahraman'ım.Seni sormalı?"dedim.Eh idare eder gibi elini salladı.

"Lan beni unuttunuz bok beyinliler."dedi ece.Yine triplerde noldu buna acaba.

"Aaa seni nasıl unuturum ecekolatam."dedim.Ne yani kız çikolata gibi bir gün yemekten korkuyorum.Ay karnım mı acıktım ne?

"Tabi unutamazsın hele bir unut ben senin k sarı saçlarını yolarım asuluk."
Her zamanki gibi kendi kendine söyleniyor neyse ben açım abi sabah gereksiz vatandaş yüzünden fazla bişey yiyemedim zaten.
"Ya benim karnım aç gibi."dedim Emre'ye yavru küpek bakışları atarken.Ece de araya

"Ay bende açım galiba"diyip Emre'ye bakmaya başladı.Eee kimin kardeşi.Şerefsiz çok güzelde bakıyor yeşil yeşil.

"Gelin lan buraya başımın belaları.Zaten kantin sizin sayenizde para yapıyor."dedi ve bizi kolunun altına alıp kantine ilerlemeye başladı.E normal olarak bizde.Zaten doğru da söyledi biz Eceyle ayı gibi yediğimiz için kantin para yapıyo.jsjsjsjsjs