-ON DERECE

184 17 11
                                        

Dışarıda beyaz tanelerin savaştığı, rüzgarların camlarda ıslık sesi çıkardığı, fırtınalı bir kış günüydü.
Bu aslında pekte anormal değildi yaşadığım yer için . Haziranda bile kar yağan bir yerdi burası .Ders matematik dersiydi ve hoca rastgele sorular soruyordu ,sıra yavaş yavaş bize geliyordu .Ardından iki kere kapı tıkladı ve kurtarıcımız beden  eğitimi öğretmeni içeriye girdi .  Sonunda ders bölünmüştü ve biraz olsun rahatlamıştık "hocam yeni bir antrenör gelmiş güreşe başlamak isteyenleri alabilirmiyim " bizim tabikide durmamızın imkanı yoktu. Halil'le "bakıştıktan sonra hocam biz gitmek istiyoruz " diyip dersten çıkmıştık ve o gereksiz sorulardan kurtulmuştuk . Halille birbirimize sırıtarak öğretmenimiz önde biz arkada yürüyorduk .Nerden bilebilirdimki bir anda dersten kurtulmak isteğim hayatımı değiştirecekti .

...
Beden eğitimi öğretmeni odasına girdik ve bize babacan bir tavırla" eğer bu işi başlarsanız bırakamazsınız" dedi .Bizimde pekte umrumuzda değildi o an , Mutluyduk. sorulardan ,derslerden ve nefret ettiğim sınıf arkadaşlarımdan (zorunlu arkadaşlık) hepsinden kurtulmak için bi anlık cesaret yeterliydi aslında , kendinize güvenmek yetiyor herşey için .

Bu satırları ,benim gibi farklı olan, bizim gibi özel insanlar anlayabilir .
Bunalmış sıkılmış ama hala hayattan beklentisi olanlar...

GÜREŞÇİStories to obsess over. Discover now