Kimse bilmez geleceğini kimse bilmez. Hayatın önüne koyacaklarını anlayamaz,yaşamı ve yaşantıyı. Monotonlaşmış hayatlarımız bizi birer köle haline getirdi, hayellerimizi unuttuk,savaşlarımızda hep yenildik yeniliyoruz sıkılıyoruz ve bunalıyoruz,mutsuzuz. Çünkü hep aynı şeyleri yapıyoruz ve bu sürede en önemli şey geçip gidiyor; Zaman, paranın satın alamayacağı tek şey. Oysa biz para için çalışıp para için yaşıyoruz belki de bu yüzden mutsuzuz belki de bu yüzden hayat monoton ve sıkıcı,bunaltıcı ve zehir gibi en acısıda mutlu olmaya çalışmak duygularını yaşayamamak her zaman taklit yapmak. 'Para + Monoton Hayat + Yalan = Çöp Olan Yıllar' ve elinde kalan bir ev bir araba, bankada bir miktar para ve büyütemediğin, yetiştiremediğin,ilgilenemediğin, mutlu edemediğin evlatların ve tam tadamadığın duyguların. Öldüğünde unutulucağını bile bile sırtında bir çuvalla gidiceğini bile bile hâlâ YETER YETER artık demedin mi?
Hatırlanmamak,nefret edilmek,unutulmak için onca yıl geçirdin. Belki de düzelte bilirsin bunca yaşanmışlığı belki hayatını...
