Sadece Kıskançlık

Her Şeyin Başladığı Zaman

Sadece bir kısaknçlıkla yok oldu hayatım ve yegane hayallerim. Öğrendimki en iyi dostluklar bile bi gün bitebiliyomuş.
Biz hayatın tam ortasında savaşan 3 küçük kızdık tutunmaya çalışan sadece birbirimize güvenebileceğimiz 3 kız.
Ben Dolunay bu soğuk yetimhane duvarlarını bebekken tanımışım beni bırakıp giden ailem sağolsun çok zor dönemler geçirdim ve eğer kardeşlerim canım arkadaşlarım olmasa ben çoktan intihar etmiştim.
Güneş benim biricik arkadaşım narin arkadaşım güzel prensesim benden 1 yaş küçük çok tatlı hayat onu çok yıpratmış ürkek ceylanım. Yetimhaneye ailesinin dayakları yüzünden gelmiş kardeşi ile güzel sessiz.
Ayla biraz kendini beğenir bazen gıcık olabilir ama çok iyi bi kızdır Ayla. Galiba bu kötü huylar bundan önceki hayatında ailesinin onu şımarık büyütmesinden kaynaklanıyor onların ölümünü kabullenemiyor.
Yıne berbat bi gündü 5 yaşındaydım. Akşam yetimhane görevlisi küçük bi kız getirdi ürkek bi kızdı ruh sağlığının iyi olmadığı sürekli tetikte olan ellerinflden anlaşılıyodu. Görevli gittikten sonra kız karanlıkta yere oturup ağlamaya başladı hemen yanına gittim tam dokunacakken:
-vurma
-hayır vurmayacağım...
-...
-şimdi sakin ol sana vurmayacağım dedim ve sıkıca sarıldım o da huzur bulmuş olacakki sessiz ağlaması hıçkırıklara dönüştü ve bana sıkıca sarıldı.
-şşt sakin ol. Şimdi tanışmak istermisin...
Yavaşça kafasını salladı.
-Ben Dolunay 5 yaşındayım.
-B-ben güneş 4 yaşındayım.
Güneşten tam ayrılacakken gitme dedi. Bende elinden tutup kendi yatağıma yatırıp bende onun yanına yattım ertesi gün güneş uyuyordu. Yüzü çok şirindi ve yara izleri vardı. Ben hemen gidip yaralarını temizleyebileceğim bişeyler getirdim ve yüzünü temizledim. Güneş uyandı tatlı bi şekilde:
-Teşekkürler
-Önemli değil
5 ay sonra:
Güneş'le çok iyi arkadaş olmuştuk. Yine bi gün bahçede oynarken görevli bi kızı zorla içeri sokmaya çalısıyodu ama kız direniyodu biz Güneş'le yanına gittik kız kapının önünde dışarıya çıkmaya çalışıyodu. Ben:
-Neden çıkmaya çalısıyosun?
-Çünkü ben bu sefil yerde yaşamam...
-Ama burdan çıkış yok... En azından yetimler için...
-Sus...
Ağlamaya başladığında yere çöktü ve eliyle yüzünü kapattı ben ve Güneş yanına oturup sarıldık sonra koluna girip içeri götürdük hala ağlıyodu ben ve Güneş hala ona sarılıyoduk ve ben de:
-Ağlama seni bırakmıycaz dedim o bize bakıp sarıldı.
-...
-Ben Dolunay 5 yaşındayım.
-Ben Güneş 4 yaşındayım.
-Bende Ayla 5 yaşındayım.
Akşam olmuştu yemekhaneye inip yemek yedik yemekte şakalaşıp güldük. Odamıza çıktık oda 4 kişilikti diğer kız geçen ay evlatlık alınınca 3'ümüz kaldık. 4 yatak 4 komidin 4 dolap ve güneşsiz soğuk duvarlar vardı...
ilk defa yazıyorum yazım yanlışı varsa affedin. umarım beğenirsiniz