İçimde kaynayıp duran denizler var, içimde terkedilmiş şehirler var, içimde bomboş
karanlık sokaklar, kapısı penceresi açık evler, yağmur altında ıslanan kaldırımlar var anne. İçimde kimsesiz çocuklar, unutulmuş ölüler var. İçim ıssız, karanlık, içim yangın yeri anne.
Özlemek bu kadar acıtır mıydı anne?
