MAFYANIN POLİS KIZI

Yeni ev

" kahveler hazır " diye bağırdım . Birkaç dakika sonra  yanıma geldi.

"of taşınmak zor iş " dedi imalı imalı. Sıcacık kahvemden bir yudum alırken

" hadi ama yeni hayatımızın keyfini çıkart " dedim.

" neden buraya geldiğimizi sorabilir miyim TEKRAR"

" Soramazsın çünkü 100. kez soruyorsun "

" ama hep kaçamak cevaplar veriyorsun "

" kaçamak cevaplar vermiyorum , burası ikimize de daha iyi  gelecek . Burası İstanbul Ankara ya benzemez.""

" al işte sende söylüyorsun burası istanbul ankara ya benzemez. Neden kurulu düzenimizi bozduk ki sanki?"

"çünkü burası İstanbul . okulun Ankara dakine göre daha iyi olacak . Burada daha iyi Üniversiteler var "

"Ankara dada çok iyi üniversiteler var ama " dedi. Sıkılmaya başlamıştım. İlla babamızın aslında ölmediğini gerçekte bir mafya olduğunu ve annemizin ölümüne sebep olduğunu söylemek zorunda mıydım? Beni bua zorluyordu ama tabiki de söylemeyecektim.

" artık kızmaya başlıyorum " dedim ciddi ciddi ona bakarak.

" bende kızmaya başlıyorum dedi" elinde tuttuğu kahve bardağını masaya çarparak.

" ne zaman yaptıklarımı sorgular oldun "

" yaptıkların benim hayatımı da etkilediğinden beri "

" ha yani kendi hayatımda aldığım kararlar umurunda değil öyle mi?" dedim ona doğru eğilerek .  Sonra elini tuttum ve

" bak asla senin kötülüğünü düşünmem tamam mı ? Şunu sakın aklından çıkartma ne yapıyorsam senin iyiliğin için "

" beni mutsuz ederek benim iyiliğimi düşündüğünü mü zannediyorsun " dedi öfkeyle ve elini elimden çekti.

tam o sırada kapı çaldı. ona imalı imalı bakarak sandalyeden kalktım . Kapıyı açtım. 40'lı yaşlarda bir adam ve yine aynı yaşlarda
Bir kadın vardı. Kadın

"Merhaba , kusura bakmayın rahatsız ediyoruz ama müsaitseniz  hoşgeldiniz demek istedik."  gülümsedim . Kapıyı biraz daha açtım

" tabi ki , buyrun " ayakkabılarını çıkartıp içeri girdiler . Kadına terlik uzattım fakat ,sadece 1 tane erkek terliğim vardı. Onu da Bora giyiyordu. Bir süre duraksadıktan sonra mahçup bir şekilde adama döndüm ve

" 1 saniye " dedim hızla Bora nın odasına girdim . Yatağında oturmuş telefonla oynuyordu.

"Bora terliği çıkar " dedim sessizce .

" ne " dedi telefondan başını kaldırarak.

"terliğini  çıkart " dedim tekrar . Ne olduğunu anlamayarak terliği çıkarttı. Terlikleri kaptığım gibi içeri koştum . Adama terlikleri uzattım

"kusura bakmayın henüz tüm kolileri açmadım." dedim . Ki açsam bile erkek terliğim yoktu!

"sorun değil kızım " dedi adam anlayışlı bir sesle.

ikisi de oturduktan sonra bende oturdum. Kadın

"ben Aynur ve eşim Birol . 2 üst kat komşunuzuz" dedi . gülümsedim ve

"bende Feyza bir de kardeşim var adı Bora ." dedim .

" Bora gelir misin ?" diye bağırdım içeriye doğru

"zamane gençliği başlarını telefondan kaldırmıyorlar " dedim . Gülümsediler.

Bora " abla 5 dakika sonra geliyorum " diye bağırdı içerden. bir şey demedim.

" Binamıza hoşgeldiniz . komşuluk ilişkileri iyidir bu binanın insanlarının. Herkes düzgündür . " dedi aynur hanım .

" evet buraya taşınmadan önce çok övdüler buradaki insanları. Zaten bu yüzden burayı seçtim."

biraz sohbet ettik . Sonra Birol Bey;

" polismişsin " dedi ve ekledi " buraya taşınmadan önce ev sahibi bir kaç şey söylemişti de " dedi. Aynur Hanım eşini dürttü. Tabi ev sahibi herkese anlatmıştı bizi ,anlamıştım zaten adam fazla konuşkandı.

" evet polisim " dedim. Adam gülümsedi ve

" evet aynı ekipteyiz " dedi. Şaşırmıştım. Gerçekten ilginç bir tesadüftü.
" peki aynı ekipte olduğumuzu nereden biliyorsunuz?" Diye sordum merakımı yenemeyerek.
" sen ekibe daha katılmadan meşhur oldun . Ahmet komiser bizim Ferdi komiser e seni çok övmüş . "
" sağ olsun bende çok severim Ahmet komiseri " dedim . Gerçekten de çok seviyordum çünkü zor zamanlarımda hep yanımdaydı.
Sohbet böyle uzadı gitti. İkisini de çok samimi insanlardı. Çok sevmiştim onları. Tam kalkacakları vakit kapı çaldı. Açtığımda Bora yaşıtında kahverengi saçları ve gözleri olan çok güzel bir kız gördüm.

"merhaba " dedi gülümsedi

bende gülümsedim ve " merhaba " dedim . Aynur Hanım hemen kalktı ve yanımıza geldi

" ah buse " dedi. " benim kızım " dedi kolunun altına aldı  kızın başını . Gülümsedim ve "belli güzelliğini sizden almış " dedim Aynur hanım iltifat ederek.

"teşekkür ederim "dedi. Egoist insanlar gibi bu konuyu uzatmak yerine mütevazi insanlar gibi kapatmayı tercih etti. Ay bu kadın harbiden çok tatlıydı. El sıkıştık Buseyle. Birol Bey de kapıya geldi.

"biz gidelim artık , çok zahmet verdik " dedi.

" olur mu öyle şey hep beklerim "

"tanıştığımıza çok memnun oldum " dedim hepsiyle el sıkıştım.

" zaten işte birol ile beraber olacaksınız herhangi bir şey olursa ona söylersin bana da  söyleyebilirsin . Bora ile de tanışmak nasip olmadı ama yarın bizimkilerin ( bir erkek bir kız çocukları var)
okuluna kayıt yaptırmaya gelirken bizimkileri de çağırırsın sana yardımcı olurlar " dedi. Kocaman gülümsedim ve ,"çok teşekkür ederim gerçekten çok sağ olun " dedim. Tam o sırada Bora yanımıza geldi. Onun 5 dakika anlayışı benim 1 saatime denk geliyordu!

"merhaba " dedi .

herkesle tanıştı . özellikle buse ye çok takıldı. baya ayak üstü sohbeti ilerletmişlerdi. en sonunda dayanamayıp sözünü kestim. Aynur Hanım ve Birol Bey de sıkılmıştı. Daha sonra gittiler.

Bora koltuğa oturdu öylece tavana bakmaya başladı

"hayrola Buse yi mi düşünüyorsun " diye sordum. kocaman gülümseyerek

bana baktı ve "hayır tabiki de " dedi.

"hadi hadi doğruyu söyle şimdi. etkilendin değil mi?" dedim imalı bir şekilde.

"of abla " dedi ve koltuktan kalkıp odasına gitti

"ben yatıyorum " diye bağırdı.

"tamam" dedim. Bende etrafı son bir kez daha kolaçan edip yattım.

Bir süre öylece tavana baktım . Düşündüm .
Sonra düşünmekten sıkıldım . Ve kendime sadece şunu söyledim:
Yen'i hayatımız asla eskisine benzemeyecekti.