DOKTOR

BÖLÜM 1 PSİKOLOJİ

Multimedia:Eymen Atahanlı

****************

Yine ve yine hastamla işim bitmişti.Odama ilerlerken acı ve sade kahvemden küçük bir yudum aldım.Sıcaktı ama umrumda da değildi.Odamın kapısını aralayıp içeri girdim.Masamdaki dosyayı görünce sahte bir şekilde gülümsedim sanki biri görebilecekmiş onu da hemen sildim.Dosyayı elime aldım.

"Yeni hasta en sevdiğim"dedim sanki biri duyabilecekmiş, gibi.Dosyayı açtım.Şimdiki hastam bir erkekti.İçindekileri sadece benim duyabileceğim bir sesle okudum.

"Eymen Atahanlı.İlk cinayetinden sonra kan ve acının ona zevk verdiğini düşünmüş ve daha sonra 15'i aşan kişiyi öldürmüş.Bunlar sadece bilinenlerdir.Daha cesedini bulamadığımız çok sayıda insan vardır.İşkence çektirmeyi hobisi olarak görüyor ve masum insanları öldürmüyor.Öldürdüğü kişilerin çoğu bir suçlu.Özellikle kadınlara ve çocuklara dokunmaz (aranan bir suçlu değilse).

Okumayı bitirdiğimi anladığımda şoktan çıkamamıştım.Sanırım şimdiye kadarki en iyi hastam olacaktır.Düşüncelere dalmış adamın fotoğrafına bakarken kapı çalındı.Dosyayı bıraktım ve kahvemi elime aldım.Kendime çeki düzen verdikten sonra"Gir"dedim.Kapı açıldığında karşımda polis görmeyi beklemiyordum.Onları içeri davet ettim ve koltuğuma tekrar oturdum.Karşımdaki iki polis de benim masanın çaprazındaki koltuklara oturdu.

"Buyrun nasıl yardımcı olabilirim?"dedim.Birbirlerine baktılar sanki konuşmakta zorlanıyor gibi bir halleri vardı.Merakla onlara baktım.Birisi söze başladı.

"Buraya yarın sizin yanınıza gönderilecek olan hasta hakkında konuşmaya geldik."İçten içe biraz rahatladım benim için gelmemişlerdi.Sanırım az önce dosyasını okuduğum adamdan bahsediyorlardı.

"Evet Eymen Atahanlı.Ama neden onun hakkında konuşmaya geldiniz ki?"Bu sefer öbür polis konuştu."O adam bir seri katil ama her katil gibi kendince bir kuralı var.Kadınlara ve çocuklara zarar vermiyor.Fakat onunla ilgilenen kadın psikologlar da deliriyor ve istifa ediyorlar.Erkek psikologlar bu adamla ilgilenmekten korkuyor.Nedenini az çok anlayabilirsiniz."Kafamı evet anlamında salladım ve elimle devam et işareti yaptım."Her psikoloğu bu şekilde uyardığımız halde başarabileceklerini düşünmüşlerdi.Ve sonuç aynı.Biz sadece her psikologla yaptığımız bu konuşmayı sizlede yapmak istedik.Eğer vazgeçerseniz bize haber verin lütfen."

"Hayır.Ben bu hastayla ilgilenmek istiyorum.Mesleğimden kaçacaksam neden psikolog olayım ki?"Sonra ayağa kalktım."Tabiki siz bilirsiniz"deyip elimi sıktılar ve dışarı çıktılar.Bende dosyayı biraz incelemeye koyuldum.

********************

Telefonumun iğrenç alarmı ile uyandım.Etrafıma uykulu gözlerle baktığımda hala hastenede olduğumu ve dosyaya bakarken uyuya kaldığımı anladım.Hemen ayağa kalktım.Dolabıma gidip kıyafetlerimi aldım.Burası özel hastane olduğu için odamda duş vardı.Duşa girip iyice uykumu açması için soğuk suyu açtım.Duşta işim bitince üstümü giyinip saçlarımı kuruttum.Telefonumu alıp dışarı çıktım.Kahvaltı etmem lazımdı ama mesai saati başlamıştı.Kantine indim.Meyve suyu ve karışık tost aldım.Odama çıktım.Kafam önde eğik birşeyler düşünürken odama girdim.Etrafa bakmadan direk masaya oturdum.Eymen Atahanlı'nın dosyasına bakmaya devam ettim.Öldürdüğü kişilerin fotoğraflarını incelerken tostumu ısırdım.Fotoğraflar çoğu kişi mide bulandırıcı yada korkutucu olabilirdi.Ama ben hiç etkilenmezdim.Tostumu tektar ısırdım.Fotoğraflara dalmışken ritim bir ıslık sesi duydum.Sesi görüntü takip etti.Buna hazırlıklı olmadığım için yerimde sıçradım.

"O fotoğraflara bakarak yemek yemek büyük yetenek.Ya miden bulanır yada korkarsın"dedi.Karşımdaki kişi Eymen Atahanlı idi.Fotoğrafından daha yakışıklıydı.Gelip karşıma oturdu.Rahat rahat oturmuştu.Sanki bir katil değil de beni öylesine ziyaret eden kişiler gibi.

"Hayır midem bulanmaz veya korkmam.Sen neden buradasın çünkü saat daha 12.23."Sanki beni korkutmak için sırıtmıştı."Canım istedi erken geldim bir sorun mu vardı"dedi.

"Evet var kahvaltı ediyorum."dedim.Bir katil olması benimde katil olmadığım anlamına gelmiyordu.Sırıttı ama benimki kadar sahteydi."Tamam sen kahvaltını et ben beklerim"dedi.Ne bu rahatlık ya.

"Mümkünse ses çıkarma."dedim.Ve meyve suyumdan bir yudum aldım.Dosyaya bakmaya devam ettim.Her bir sayfada farklı biri vardı fakat gördüğüm insanların heryeri dağılmış.Kesikler vardı kurşun izleri vardı.Ve hepsinin kafasında büyük harfle E.A işareti vardı.Tostumla meyve suyumu bitirdiğimde.Etrafıma baktım.Eymen'i arıyordum ama yoktu.Odayı incelemeye devam ederken Eymen"Beni mi arıyorsun."dedi arkamdan.Kafamı arkaya çevirdim.Sanki benimle oynamak hoşuna gitmiş gibi sırıtıyordu.Sahte gülümsememle "Evet ses çıkarma derken biryerde sabit oturmandan bahsediyordum."dedim.Koltuktan kalktım "Benimle gel"dedim.Odadan çıkarken peşimden gelmediğini farkettiğim için ona baktım.Benim koltuğuma oturmuştu.Elinde de kendi dosyası vardı.Geri döndüm."Benimle gel kelimesinin neyini anlamadın"dedim.Beni takmadan dosyayı incelemeye devam etti."Burada yanlış yazmışlar ben yirmiyi aşan kişiyi öldürdüm.Demekki daha cesetleri bulamamışlar.Oysaki çok kolay yerlere saklamıştım."dedi.Sakinleşmek için gözlerimi kapattım sonra açtım.

"Pekala o zaman birdahaki konuşmanızda yerlerini söylersin.Şimdi benimle gelmen gerek."dedim.Kafasını onaylamazca salladı "Burada konuşabiliriz ben oraya gitmek istemiyorum"dedi.Çok çocukça davranıyordu.İtiraz etmedim."Tamam.Ama koltuğumdan kal"dedim.Dediğimi yapıp kalktı.Karşı koltuğa oturdu."Dinliyorum Yeşim"dedi."Tanışmamıza gerek yok o zaman adımı biliyorsun."dedim.

"Sana soru soracağım ve senden doğru bir şekilde cevaplamanı istiyorum"dedim.Kafasını salladı.

"İlk defa neden öldürmeye başladın?"

"İntikam"

"Daha sonra neden öldürmeye devam ettin?"

"Eğlencesine."

"Bir kelimeden başka cevaplar verebilir misin?"

"Hayır."Ofladım bu sorular sıkıcıydı.Bende bu cevapları verirdim.Bu seansı bitirsem iyi olabilir.Ayağa kalktım."Pekala bu günlük bu kadar yeter."

"Hayır yetmez.Sorma sırası bende."

"Sen neden soracaksın ki?"Omuz silkti."Soracağım.Eğer benim cevaplamamı istiyorsan sende cevaplayacaksın tamam mı?"

"Tamam sor?"

"Peki sen.Sen neden insanları öldürüyorsun?"