I'm Not Vampire

BÖLÜM 1 "SAKLAMBAÇ"

Enna "Anne senin için bir resim yaptım. Çok güzel değil mi?" diyerek elindeki resmi annesine uzatır.

Annesi "Çok güzel olmuş"

Enna "Babamıda yapmak isterdim ama onu hiç görmediğim için çizemedim."

Kapıdan bir ses gelir. Annesi kapının yanına gidip ne olduğuna bakar. Kapıyı kilitler ve "İşte o an geldi." diyerek oturma odasındaki 5 yaşındaki kızının yanına gider.

Annesi "Kızım, şimdi beni iyi dinle. Seninle bir oyun oynuyacaz."

Enna "Oyun mu? Ne oyunu? Kapıdan gelen sesler ne sesi anne? Korkuyorum."

Annesi "Seninle saklambaç oynuyacaz. Şimdi sen arka kapıdan çıkıp olabildiğince uzağa gidip saklanıcaksın."

Enna "Sonra?"

Annesi "Sonra ben gelene kadar beni bekle. Eğer gelmezsem...."

Annesi'nin gözünden yaşlar akmaya başladı.

Enna "Gelmezsem mi? Ama anne saklambaç'ta saklanan kişiyi bulmak zorundasın yoksa oyun bitmez."

Annesi "Ama seni bulamıyadabilirim. Bu yüzden eğer gelmezsem polise git ve seni yetim yurduna göndersinler."

Enna "Yetim yurdu mu? Orası neresi anne?"

Annesi "Orası.... seni bulabileceğim bir yer. Oyunun bir parçası tamam mı?"

Enna "Tamam anne."

Annesi " Bu kolyeyi al. Eğer korkarsan veya zor durumda kalırsan benim sana öğrettiğim sözleri söyle."

Diyerek boynundaki kolyeyi Enna'nın boynuna taktı.

Annesi "Ama bu kolyeyi asla kaybetme. Hiç boynundan çıkarma."

Enna "Tamam anne."

Annesi Enna'ya sımsıkı sarıldı. Sesler giderek daha iyi duyuluyordu. Sanırım birisi kapıyı açmaya çalışıyordu.

Annesi "Enna artık gitmelisin. Çabuk ol ve kaç! Ben sayıyorum."

Enna "Tamam"

Annesi "1.. 2.. 3.. 4.. 5.. 6.. 7.. 8.. 9.."

Enna arka kapıdan çıkıp olabildiğince uzağa koştu. Ne olduğunu o da anlayamıyordu. Karanlık olduğu için bütün sokaklar boştu. Bir ara sokağa girip orada saklandı.

Annesinden

Enna artık kendi ayaklarının üstünde durmalı. Benim gibi bir hayatı olsun istemem. Babasının safkan bir vampir benimde bir vampir avcısı olduğumu öğrenirse.... ne tepki vereceğini bilmiyorum. Hayata gülümsemekten vazgeçsin istemiyorum. Babası onu bulursa ne yapacağı hakkında fikrim yok. Verdiğim kolye onu dışardaki kötülüklerden koruyacaktır.
Onlar kapıdan girmek üzereyken elimdeki çakmakla evi yaktım. Ama çıkmayı başaramadım. Artık gitme zamanım geldi. Ruhum seninle olacak kızım. Unutma bu senin için..

Yazardan

Ev alev alev yanmaya başladı. Kapıyı kıran vampirler içeri girmeyi başaramadı. "Efendimize ne söylüyeceğiz? Karısı içerde olmalı peki ya kızı nerde? Önemli olan çocuk zaten. Annesi bizi fark etmiş olmalı. Çocuğu dışarda saklanıyor! Bulun onu hemen!" Diyerek arkasındaki vampirlere emir verdi.

Ennadan

Annem hala gelmedi. Yerimden çıkmalımıyım? Eve gitsem mi acaba? Aklımda dolu soru var. Eve gitsem iyi olacak. Anneme bakmalıyım! Çok geç kaldı! Şimdiye kadar beni bulması gerekiyordu!
Evin yolunu kaybetmiştim. Nerde olduğumu bilmiyorum." Anne korkuyorum. Lütfen gel artık!" Annem bana korktuğumda güzel şeyler düşünmemi söylerdi. Ama şuan yanımda olmadığı için hiç bir şey yapamıyorum. Evi bulmaya çalışırken daha çok kayboldum. İçimde izleniliyormuş hissi var. Arkama gelen ani rüzgar ile düşüncelerime son verip oraya döndüm. Bir adam vardı. Yüzünü göremiyordum çünkü kapişonu yüzünü görmemi engelliyordu.

Ben "S-sen kimsin?" dedim korkarak.

O sırıtarak "Sizi sonunda bulduk prenses."dedi.

Ben "Ha? Annemin prensesi olduğumu biliyorum. Ama senin prensesin olduğumu sanmıyorum."

Adam kapişonunu çıkarttı. Şaşkınlıktan konuşamıyordum.

Ben "S-sen.... gözlerin! Neden kırmızı?"

O "Annen hiç mi söylemedi senin safkan bir vampir olduğunu?"

Gözlerim yavaş yavaş kapanmaya başladı. Sanırım bayıldım.

Yazardan

Enna'nın karşısındaki vampir hemen onu bayıldığı yerden kaldırdı ve kucağına aldı. "O kadar lezzetli kokuyor ki dayanamıyorum" diyerek dişlerini Enna'nın boynuna geçirdi. Kafasını kaldırdığında biraz şaşırmıştı. Çünkü içtiği insan kanıydı. "Yanlış çocuk olabilir mi? Efendimiz bu çocuğun vampir olduğunu söylemişti. Ama yine de efendimize götürmeliyim bunu. O bu çocukmu bilir. Sonuçta kendi kızı. Ben neden kendi kendime konuşuyorum? Gören de beni salak sanacak! Ve hala konuşmaya devam ediyorum. Saçmaladığım yeter." Dedi ve kötü bir gülüş atarak ortadan kayboldu.

Ennadan

Gözlerimi açtığımda birisinin kucağında olduğumu hissettim. Kafamı kaldırdığımda o adamın olduğunu gördüm.

Ben"Bırak beni!"

O "Üzgünüm gideceğimiz yere yürüyerek giderseniz çok uzun sürer prenses."

Ben "Bana prenses demeyi bırak artık! Beni nereye götürüyorsun?"

O " Sizi babanıza götürüyorum prenses."

Baba kelimesi beynimde yankılanıyordu. Benim babam mı var? Annem onun kaybolduğunu söylemişti. Bu adam beni kandırmaya çalışıyor.

Ben "Benim babam yok! İndir beni yere hemen!"

O "Babanızın olmadığını size kim söyledi?"

Ben "Annem!"

O "Babanı görünce var olduğunu anlayacaksın. Ama artık bir anneniz yok prenses!"

Ben "Çocuk mu kandırıyorsun sen? Annem benimle saklambaç oynuyor. Sadece beni bulmaya çalışıyor!"

O "Daha 5 yaşındasınız. Ve ayrıca sizi kandırmıyorum prenses!"

Ben "Bana prenses deme! Hemen beni yere indir!"

O kadar tekmelememe rağmen hiç bir tepki vermiyor. Bana sadece sinsi sinsi gülüyor. Elimi çıkarmayı başarıp boynumu ellediğimde elime bir şeyler gelmişti. Hemen elime baktım. Bunlar kan! Yani olabilirmi?

Ben "S-sen v-vampir misin?"

O "Gözlerim her şeyi belli etmiyor mu?"

Ben "Hayır! Saçmalıyorum! Vampir diye bir şey yoktur! O sadece annemin anlattığı masallarda vardır."

O "Ne masalı?"

Ben"Annemin bana anlattığı bir masal var. Ve bana her anlattığında vampirlerin gerçek olmadığını söyler."

O "Masalı bana anlatır mısın prenses?"

Ben "Annemin anlattığı gibi anlatmayı deniyeceğim. Bir varmış bir yokmuş. Çok kötü olan bir vampir kral, iyi bir avcı kıza aşık olmuş. Vampir kral avcı kıza ne kadar evlenme teklifi etse de avcı kız hiç kabul etmiyormuş. Çünkü avcı kız vampirlerden korkuyormuş. Ama bir gün vampir kral avcı kızı kaçırmış ve sonra-"

O " Sonra avcı kızla evlenmiş mi?"

Ben "Evet. Sen nerden biliyorsun?"

O "Sen devam et"

Ben "Tamam. Avcı kızla evlenmiş ve bir çocukları olmuş. Çocuğu vampir olarak kabul eden babası kızını çok severmiş.Ama annesi bir gün çocuğu almış ve çok uzaklara götürmüş. Kızıyla beraber birlikte mutlu yaşamışlar."

O "Hikaye böyle değil. Annen biraz değişiklik yapmış sanırım. Hikayede ki avcı kız bir vampir avcısıydı. Hem de hikaye böyle bitmiyor. Senin için hikaye daha yeni başlıyor...."