İlk yakınlaşma

307 15 4
                                        

"Valeria"

"Valeriaaaa"

"Valeriaaaaaaaaaa"

Ha noluyor burada?diye düşünürken anladım bugün okulun ilk günü.ve Kardeşim john kapıyı yumrukluyordu. Malesef john geleceğini bildiğimdem kapımı kilitlemiştim.Ahhhhhh benim şapşal kardeşim sana ve o gıcık sesine maruz kalacağımı düşündüren neydi acaba?Benim 12 yaşında bir kardeşim değil , domuzum var sanki.Hep kavga ederiz.Geçenlerden komşulardan bir tanesi bizim sesimize dayanamayıp polise haber vermişti.

"Valeria hadi kalk seni çatlak rahibe"Kardeşimi duyunca kıkırdadım.Kardeşimin bana böyle seslenmesinin nedeni asosyal ve kötü sesli oluşumdu.Ne olursa olsun onu seviyordum.

Ve gerçek hayata dönüş...Bu yıl lise 3'e geçtim.Lise 3 hep hayatımda dönüm noktası olacağına inandığım yıl. Boyum uzun olacaktı,zayıf olacaktım ama gelin görünki bunun sadece zayıf kısmını halledebildim.Aslında görüntümden nefret etmiyorum sadece istediğim biraz daha uzun boy ve biraz daha büyük göğüslerdi.Ama olsun 80 numara da küçük değildi yaaa...

"Valeria kalk kızım seninle birşey konuşmam lazım"gelenin annem olduğunu anladım.ama o bunu anlamadığımı düşünerek "benim annen aç kapıyı" diyerek uyarıda bulundu. Neyse zorlamanın alemi neydiki.Ayağa kalkıp kapıya doğru ilerlerken gözüm aynadaki görüntüme takıldı .Vay canına üzerimden kamyon geçmiş gibiydi.

Ellerimi saçıma götürdüm.Ellerimi arasında geçireyim derken canım acıdı.Bunun beni uğraştıracağı belliydi.Saçlarımı seviyorum(!) Kapının yumruklandığını farkettim.Annemi bekletmek iyi olmayabilirdi.Kapıya doğru ilerledim.Kapıyı açıp  

"Efendim"dedim.Ama annem bana büyük bir şaşkınlıkla bakıyordu.Aklından geçenleri tahmin edebiliyordum.Büyük ihtimalle geceleri evden filan kaçtığımı düşünüyordu.yoksa böyle bir tipin açıklaması olamaz.

Ben sadece saç spreyinden sonra saçımı yıkamamıştım. ve saat 5 de yatmıştım.Yani göz altlarımın mor olması ve saçlarımın arapsaçına dönmesi kadar olağan bir şey yoktu.Anneme bunu anlatmamın onu yatıştırmıyacağını da bildiğim için bir şey demedim.

"Valeria bu halin ne?Neyse boşver sana anlatacaklarım var.Otur şuraya da beni iyice dinle"

Yatağıma doğru yöneldim ve oturdum.Annem de yanıma gelmişti.John ise ortalıktan kaybolmuştu.Sanki az önce kapıyı yumruklayan o değildi ,şimdi peki nereye kayboldu bu bücür.

Annem o an dikkatimi çekmek için kolumu sıktı.Ben de tekrar ona dönüp dikkatimi ona verdim.

"Evet seni dinliyorum" dedim.Annem hep böyleydi her şeyi bir dram havası içinde anlatırdı sanki anlattıkları gerçekten önemliymiş gibi.Geçenlerde kolumu tutup hızla mutfağa çekti,gerçekten önemli bir şey olduğunu düşündüm.Ama dediği şey ise Kızım mutfağı temizle dayın gelicekti. Ahhhh bazenleri babama acıyorum.

"Baban yeni bir ortak buldu biliyorsun"

"Evet biliyorum.Noldu ki?

"Babanın ortağının bir oğlu var."

"ehhhh yani"

"çocuk okulundan kovulmuş."

"Anne sence bu konuda ne yapabilirim."

"kızım sana dinlemeyi bir türlü öğretemedim.dinle bir beni." Annemin kızmaya başladığını düşünmeye başladım ve gerçekten annemden tırsarım.

"Tamam sendeyim"

"Ortağın oğlunun adı Zayn ,Zayn Malik.Babası burada okumasını istedi."

"Anne konuya gelsene artık"

Beklenmeyen MisafirWhere stories live. Discover now