απόμακρος

prologue

Αν με άφηνε, θα τον αγαπούσα πολύ· θα του μάθαινα αν χρειαζόταν πως θα με αγαπούσε και αυτός.

Εκείνος ήταν πολύ όμορφος· και εγώ ήμουν ερωτευμένη, οπότε, θα προσπαθούσα. Δεν έφταιγαν τα πράσινα του μάτια, ή τα τέλεια εναρμονισμένα χαράκτηριστικα του προσώπου του· έφταιγε ο τρόπος που έκανε το σώμα μου να φλέγεται χωρίς καν να με κοιτάει.

Και αν αυτό ακούγεται αρκετά αηδιαστικά τετριμμένο και ρομαντικό - το ναι, το παραδέχομαι, για εκείνον ήμουν αηδιαστικά γραφική και τετριμμένη.