De wekker ging om 's morgens zeven uur precies. Kuro Yuki's moeder schreeuwt aan de onderkant van de trap: ' Kuro wakker worden! Je moet zo naar je nieuwe school!' De zomer vakantie was om en dat betekende dat hij naar zijn nieuwe school zou gaan. Een school voor mensen met speciale gaves. Hij dacht dat hij geen brief zou krijgen, omdat hij geen specifieke gave heeft om te kunnen laten zien. Hier door staat hij bekend onder de naam: 'Normo'. Toen stond zijn vader naast zijn bed, zijn gave was één heel hard geluid te kunnen sturen naar één of meer personen, maar omdat hij zijn bed nog steeds niet uit was na een half uur werd zijn vader boos. Hij kreeg de toeter bijna elke dag en daarom genoot hij van het weekend. Wanneer hij zijn bed uit kwam en snel zijn tanden had gepoetst volgde het verhaal over dat hij naar een nieuwe school ging en dus extra goed zijn best moest doen. 'Vergeet ook niet je uniform, want zonder die mag je de schoolbus niet eens in.' Zei zijn moeder. 'En ook niet je zwaard, die dingen heeft iedereen voor hun veiligheid.' Hij knikte en zorgte voor al zijn spullen. Sinds het zijn eerste dag was hoefte hij nog niets mee te sjouwen. Hij zei zijn moeder gedag en vertrok naar school, niet wetend wat voor avonturen of pijn zou mee maken.
YOU ARE READING
Kuro Yuki
RandomNa een misgelopen straling bij een fabriek in New York is iedereen op de wereld in het bezit gekomen van speciale supergave. Na vele jaren is alles hier bekend over geworden en zijn er speciale scholen waar kinderen naartoe moeten wanneer ze special...
