Porzucając Lęk

Prolog

- Kompletnie się mnie nie boisz? - mężczyzna syknął do mnie, a jego uśmiech stał się coraz to bardziej psychopatyczny.
- Ciebie? - odparłam, stawiając krok w tył. - Człowieka, który zwala na każdego winę za swoje porażki?
Jego twarz nie ukrywała wściekłości. Ale jednak te rubinowe tęczówki patrzyły na mnie z wyraźnym zaskoczeniem.
Kąciki moich ust uniosły się nieznacznie, czym byłam zszokowana zarówno ja, jak i mój rozmówca.
- Igrasz z ogniem, mała - rzekł, kładąc na moim policzku dłoń, zakrytą lateksowym kostiumem.
Moje policzki pokryły się rumieńcem.
Cholera.
Czarujący, seksowny i niebezpieczny jednocześnie.
Pech chciał, że lubię wyzwania...

-----------------------

Tak, nowa książka, bo oczywiście dostałam napad weny w najmniej spodziewanym momencie ;___;