001

18 3 2
                                        


Mijn gedachten gingen alle kanten op. De muren bewogen rond en ik voelde dat ik bijna neerviel. Ik hield me vast aan de deurknop. Het leek alsof de lucht verdween en ik niet meer adem kon halen. Alles leek uit mijn lichaam gezogen te worden. Mijn beeld werd wazig en ik kon niet meer normaal nadenken. Alles leek niet kloppend.

Ik snakte naar adem en probeerde mijn telefoon zo snel mogelijk te pakken. Ik trilde, en ik kon mezelf niet onder controle houden. Ik kon het getril niet stoppen, ik kon me benen niet bewegen naar de deur om weg te lopen. Ik zat vast op een plek met een trillend lichaam. 

Ik bleef denken aan de woorden die de dokter zei. Ik bleef denken aan zijn gezicht toen hij het duidelijk maakte. Ik bleef denken aan elk signaalwoord dat misschien een teken kon zijn dat hij het allemaal fout had. 

Ik bleef hopen dat hij het fout had. En hoe meer ik hoopte, hoe meer ik me ging verbeelden dat ze nog kon leven, des te meer ik erin ging geloven.

Last Seen: 20th of DecemberHistórias para pegar e não largar. Descubra agora