Sesleniyorum son nefesimde
gökyüzüne
Kararmış bulutlara
Ardından yağacak olan yağmura
Sonra da yüzünü gösterecek olan
Güneş'e
Sesleniyorum çığlıklara
Alev almış gözyaşlarına
Ruhunu kaybeden vicdanlara
Ve de aşkı dünya zannedenlere
Sesleniyorum günahıma, sevabıma
Ardından dokunuyorum karanlık geleceğime
Sonra yine sesleniyorum yürümeyen ayaklarıma
Buz tutmuş bedenime
Geride bıraktığım hiçlere
Bir savaş mı var duman olmuş sanki her yer
Gözlerim kararıyor aniden
Bir bağırış, çağırış, yakarış inletiyor etrafımı
Kalbim, kalbim yenik çıkıyor bu savaştan
Tek nefeste hayatım bir şeritten geçiyor
Ve artık son nefesteyim
Son seslenişimde
Son sayfamda
Ve de son hatamdayım...
