Cızırtılı alarm sesini duydum ve bugün gözlerimi hayatımın en saçma sabahına açtım ya da açmaya zorladım.Geceleyin normalden daha geç yatmış olmalıyım ki çok yorgundum.Belki de okul stresi bu yüzündendir.Sanırım annemi son bir kez daha okula gitmemek için ikna etmem gerekiyordu.
Lise sonda yeni bir okula geçmek ne kadar doğru bilmiyorum ama anneme göre eski okulumdansa yeni gideceğim okul daha iyiymiş.Zaten adından belli;"Bahar Koleji".Bir kolej.Fazlasıyla zengin ve kendini bilmiş okul arkadaşlarım olacak ve bu benim için büyük bir sorun.Eski okulumda garip öğrenciler vardı ama eğlenceliydi.Burada eğlenebileceğimi zannetmiyorum.Tabiiki bu okulu merak etmeyeceğim anlamına gelmez.
Geçen gece Ada ile "küçük" çaplı bir araştırma yaptık okul hakkında.Her sene voleybol ve basketbol turnuvalarında birinci geliyorlarmış.Üniforma olarak açık gri bir gömlek ve siyah bir etek alınması gerekiyormuş.Fazlasıyla hoş duruyor ama bu hala okula gitmek istediğim anlamına gelmiyor.Sitelerde yazana göre okulun en havalı çocukları kendi aralarında yaptıkları bir yarışmada seçilirmiş.Umarım bu bahsedilen yarışma ile ilgili birşey yaşamam.
"Mavi Prenses!Uyan artık geç kalıcaz."
Sabah sabah beni mutlu edebilecek tek güzel şey var,o da annemin sesi.Tabi haftaiçi olduğunda işler biraz tersine dönüyo.Bu durumda yataktan kalmak istemeyen çirkin bir Çarşamba Cadısı oluveriyorum.
"Hadi ama Prenses!Kalk ve doğru tuvalete git,elini yüzünü yıkamadan gelme!"
Annemin ikinci uyarısında doğruca tuvalete koştum,elimi yüzümü yıkayıp hemen merdivenlere yuvarlandım.Aşağı o kadar hızlı iniyordum ki annemin bana bağırdığını fark edemedim.
"Biraz yavaş ol kızım,düşüceksin."
Açlık yataktan kalkınca daha da ağır bastı ki hemen kahvaltı masasına oturdum.Oysaki 5 dakika önce hiç aç değildim.Daha fazla zaman kaybetmeden kahvaltılıklara daldım.O sırada annem de hemen karşıma oturdu.Birlikte kahvaltımızı yaparken annem her sabah ki beni güldürme çabaları içerisindeydi.Her ne kadar eşek kadar kız olmuş olsamda,hala annemin bu saçmalıklarına gülebiliyorum.
-Anne.
-Efendim mavi prenses.
-Anne,bence ben çok zeki bir varlığım.Okula gitmesemde olur.
-Tamam ama sadece bugünlük.
-Gerçekten mi?
-Tabiiki hayır.Yine aynı konuları tartışmayalım istersen.
İştahım kaçtığı için elimdeki yarısı yenmiş ekmeği tabağıma bıraktım.Bu konu üzerinde çok durmak istemiyordum bu yüzden anneme koca bir öpücük yolladıktan sonra hemen odama çıktım.
Okul formalarımı giymek için dolabımı açtım.Beyaz uzun çoraplarımı giydim,hani diz kısmında iki tane çizgi olanlardan.Siyah eteğimi giydim,açık gri gömleği içine sıkıştırdım.Aynaya baktığımda çok şirin duruyordum ama yeni bir okulun forması olduğunu düşündükçe garip hissediyordum.Saçlarımı at kuyruğu yaptım.Okul çantamıda alıp hemen alt kata indim.Şarjda duran telefonumu aldım ve hemen spor ayakkabılarımı giydim.Kapıyı yavaşca kapatıp sokağa çıktım.Neyse ki okul yakın olduğu için yeri biliyordum.
Yürürken karşı kaldırımda bir kaç çocuğun bana baktığını gördüm.Fazla uzun bakıyorlardı.Normalde olsa ağızlarının payını verirdim ama ilk günümü berbat etmemeliyim.
Sanırım adımları hızlandırmıştım ki okulun dış duvarlarıyla dipdibe yürüdüğümü fark ettim.Biraz daha hızlandım ve okulun bahçe kapısından döndüm.Tam dönerken birisine çarptım.Bir iki adım gerilemiştim ama hemen diklenip yürümeye devam ettim.
