Eraser in my head

Strange

Nog snel voordat ik de voordeur dicht deed stak ik gauw de eerste sigaret van de dag aan. Ik had geen tijd om te ontbijten, ik had me alweer eens verslapen. Toen ik de trap afliep van de flat waar ik in woonde keek ik nog voor de zekerheid naar mijn horloge om de tijd te controleren. 07:45. Ik moest 8 uur op werk zijn. Ga ik dit redden? Iets in me gaf me een kalmerend gevoel, ik streste totaal niet. Het is ongeveer 10 minuten rijden van hier naar werk, zonder vertraging red ik het wel zei ik tegen mezelf. Ik controleerde nog voor de zekerheid of ik de deur wel goed had afgesloten en drukte op de liftknop. Aangekomen beneden nam ik dit keer een grote hijs van mijn peuk en liep op een wat snellere tempo naar mijn rode mini Cooper  waar ik zoveel van hield. Ik stapte in en startte de auto. Net als hoe ik op een wat sneller tempo ging lopen ging ik ook rijden, met hoop dat er geen vertraging zou komen. Terwijl ik reed en tegelijkertijd luid meezong met het nummer Under the bridge van Red Hot Chili Peppers, werd ik opeens verstoord door iemand die aan het toeteren was van achteren. Ik keek via de zijspiegel om te vinden welke idioot er mijn zangmomentje verstoorde. Het was een man in een enorme witte Range rover. Ik probeerde in te zien wat ik fout deed en waarom deze idioot mijn momentje moest verpesten, maar ik zag niks. Wat was zijn probleem? Ik had geen zin in ruzie want, anders zou ik te laat komen voor werk dus ik maar alsof ik niks hoorde van de toeter en reed gewoon op dezelfde tempo door. 07.55. Shit, nog 5 minuten dacht ik. Ik begon wat sneller te rijden zodat ik het zou redden op werk, maar net toen ik wat sneller begon te rijden reed de grote Range rover mij veel sneller voorbij. Wat doet hij nou? Denkt hij dat het een wedstrijdje is? Ik begon expres nog wat sneller te rijden zodat ik hem kon inhalen. Gelukkig was ik al bijna bij mijn werk dus dat scheelde. Ik weet namelijk dat er niet zoveel politie's  en flitspalen zijn in de omgeving waar ik werk. Voor ik het wist was ik er al aangekomen en parkeerde bij de eerste plaats die ik zag. Ik begon dit keer te rennen en terwijl ik rende keek ik naar mijn horloge. Het was precies 8 uur! Wat een timing. Ik voelde me opgelucht en toen ik binnen was aangekomen liep ik heel rustig op een normaal tempo zodat het leek alsof ik er al veel eerder was. Ik werkte pas een jaar als uitgever op een niet hele grote maar ook niet kleine bureau. Het eerste wat ik deed toen ik binnen kwam was naar de koffieautomaat gaan en een beker koffie inschenken. Zonder koffie kan ik de dag gewoon niet beginnen. Met de hete beker liep ik met een grijns door de gangen van het bureau richting mijn kleine kantoor. Ik plofte me neer op de draaistoel en het eerste wat me opviel was dat er een briefje stond op mijn bureau. 08.30 vergaderruimte. Mijn dag was nu al verpest, want ik had een hekel aan vergaderingen. Ik kreeg toch nooit het woord. Waarschijnlijk omdat ik een 'nieuweling' was en vergeleken met mijn collega's nog erg jong ben. Er stond geen eens bij waar over de vergadering ging, vreemd. Ik startte de computer op en controleerde als eerst mijn mail box. Niks bijzonders. Onder aan het scherm was het tijdstip te zien en het was al 08.15. Wat kan ik in een kwartier doen? Niet veel. Ik ging alvast mijn spullen klaar zetten waar ik na de vergadering de hele dag aan aan moest werken. Voor ik het wist was het al 08.25 en ik sloot de computer af en stond op van de fijne draaistoel. Voor ik mijn kantoor verliet keek ik nog snel in de spiegel die naast de deur stond. Ik zag er nog wel oké uit voor iemand die zich heeft verslapen. Mijn adem stonk waarschijnlijk naar rook gemixt met koffie maar wat maakte dat uit, ik kreeg toch niks te zeggen bij vergaderingen. Ik spoot wel voor de zekerheid een wat minder sterk geurtje van Victoria secret op en liep richting de vergaderruimte. Tot mijn verbazing zaten er nog maar 3 personen aan tafel. Dat waren; Miriam ( de grootste roddelaar die ik in mijn leven van 23 jaar heb gekend) Thomas (Hij was ook net pas nieuw en was ook nog pas 22, Thomas is iemand die echt gewoon al een half uur van te voren op werk is) en Claudia ( Een van de enige mensen op werk die ik eigenlijk wel mocht het was een roodharige vrouw met heel veel katten) Ik ging meteen naast Claudia zitten en vroeg waar voor de vergadering nodig was. Ik vroeg het aan Claudia maar Miriam gaf antwoord. Ze hoorde namelijk alles. 'Ik heb gehoord dat er een tijdelijke baas komt' zei ze heel sneaky. Ik fronste mijn wenkbrauwen op, maar gaf verder geen antwoord. Toen iedereen was aangekomen kwam mijn voormalige baas meneer.Bass aan met een andere man. De man leek sprekend op de man waarmee ik in de ochtend bijna ruzie mee had! De man keek me meteen met zijn opvallende groene ogen aan. Hij had me herkend.