Mate?!

Hoofdstuk 1.

Hallo, ik zal eens zeggen wie ik ben. Ik ben Lola. Ik zoek een mate. Maar die heb ik nog niet gevonden. Ik hoop dat ik hem nog vind, maar de kans is klein. Ik vind het moeilijk om tegen mijn ouders te zeggen wat ik wel of niet wil, dus doe ik alles. Mijn ouders zijn erg streng. Dat komt omdat ik in een roedel zit die elk moment kan aangevallen worden. De alpha is niet echt een lieve, van hem moeten we elke dag trainen. Ik hoop dat hij niet te erg word. Dan verlaat ik de roedel en ga ik liever een leven lijden als een rogue. Ookal word het overleven dan een groot probleem. Maar laten we beginnen met het verhaal.

Lola

Ik loop door de gangen van het huis. Mijn vader is de beta van de alpha. Soms is het stom maar ik heb nu wel een vriendin. Ik loop naar de kamer van mijn vriendin en klop aan. 'Ik ben het.' Zeg ik. Mijn vriendin doet open. 'Goedemorgen!' Zegt Lelie blij. 'Wat gaan we vandaag doen?' Ik haal mijn schouders op. Ik denk diep na. 'Ik weet het laten we gaan rennen door een het bos!' Lelie knikt goedkeurend. Ik sleep Lelie mee naar buiten en verander in een mooie grijze wolf. Lelie volgt mijn voorbeeld en veranderd in een mooie bruine wolf. Ik begin te rennen en Lelie volgt me. Vandaag was ik in een goed humeur.

Maar plots hoor ik mijn vader mijn naam roepen 'LOLA!' Ik kijk geërgerd naar mijn vader. 'Kom terug je mag niet zomaar weg, er loopt overal gevaar.' 'Ik pas heus wel op!' Zucht ik en ren een stukje verder. 'Nee, kom naar binnen!' 'Sorry, Lelie.....' Zeg ik teleurgesteld. Ik loop naar huis en Lelie loopt mee we veranderen ondertussen terug. 'WAAR IS MIJN BETA!?' Hoor ik de stem van de alpha zeggen en mijn vader rent meteen naar hem toe. 'Wat kunnen we doen?' Lelie haalt haar schouders op. Vind het niet leuk dat haar pa zo doet.

Ik loop met Lelie naar de tuin en we gaan volleyballen. We vervelen ons wel. Maar we spelen gewoon door.

---paar uur later---

We ploffen in de tuinstoelen en we staren voor ons uit. Het is al wat donkerder geworden, omdat het over een paar minuten gaat regenen. Ik en Lelie staan op en rennen snel naar binnen. We gaan naar mijn kamer en dan begint het te regenen. Ik plof neer op mijn bed en kijk naar buiten. 'Waarom is het leven zo saai?' Lelie kijkt vragend naar mij. Ik kijk haar aan. 'Omdat mijn vader alles verbied.' Lelie knikt met medelijden. Het begint avond te worden. En Lelie zwaait even naar mij voor ze naar haar kamer loopt. Ik trek mijn pyjama aan en kruip in bed.

'Ik wil vrij rond rennen.' Zeurt mijn wolf Kiki. 'Ik wil je de controle wel geven, maar dan krijg ik weer gezeur van mijn vader.' zeur ik terug. Ik hoor Kiki verdrietig zuchten. Ik val langzaam in slaap.

Dit was het voor vandaag. Ik hoop dat jullie het leuk vonden. En geef een reactie voor als ik wat moet verbeteren.

Groetjes Silkelolletje.