Until When (Until Trilogy Fanfic) [COMPLETED]

Simula

(PLEASE READ UNTIL TRILOGY BY JONAXX FIRST BEFORE READING IT. Anyway I just want to say that this is just a Fan fiction continuation of Elijah and Klare's Journey. I hope you'll all like it. God bless you all. But I repeat THIS IS JUST A FAN FICTION! Thank you)

---------------

Dinadaga ako sa araw ng kasal ko. I don't think words can express how much I'm happy and lucky. Today Me and Elijah will share our vows. Our vow to love each other forever.

I was staring myself on the mirror when I heard a small footsteps walking towards me. I smiled I know it was him.

"Elijah! Bawal ka dito." I was still looking in the mirror when I said those words ngunit nakakapagtaka na hindi siya nagsalita kaya agad akong humarap at nagulat ako kung sino ang nasa harap ko.

"A-ahma" Kinakabahang sambit ko. Aaminin kong hindi pa kami nakakapag-usap matapos nang nangyari noon sa kanyang birthday celebration. At ngayon ko lang din siya nakita after 4 long years. Kahit natatakot at pilit kong tinatagan ang boses ko. Tiningnan kong muli si Ahma at nakita ko ang pagsenyas niya sa nurse niya na iwan kami kahit nag-aalangan pang umalis ang nurse ni Ah,a ay umalis na din ito.

"Klare, I just want to say something that's why I'm here." Nakita ko ang pag-aalangan sa mga mata ni Ahma nang sabihin niya ang mga salitang iyon.

"A-ano p-po." Please tell me that this is not about me who needs to ruin this wedding. Ayokong saktan si Elijah. Ayoko na siyang iwan. Tiningnan ko nang diretso si Ahma sa kanyang mata habang inaantay nag sagot niya. Inaamin kong kinakabahan ako kanina pero mas kinakabahan ata at natatakot ako ngayon.

"I'm sorry." W-what?

"P-po?" Hindi makapaniwalang tanong ko.

"Apo, " ngayon niya lang ako tinawag na ganyan kaya sobrang saya ko kahit na hindi pa niya tinutuloy ang sinasabi niya. "I'm sorry for dragging you and Elijah down. I'm sorry kung hindi ako naging mabuting Ahma sa iyo. Gusto ko lang naman masunod ang tradisyon natin at alam mo iyon. At kaya ko lamang naman nagawa na paghiwalayin kayo dahil alam ko kung gaanong kahihiyan iyon." Ramdam ko ang bigat ng mga salitang binibitawan ni Ahma ng mga pagkakataong ito kaya agad na lamang akong pumikit at inantay ang susunod na sasabihin niya.

"But now. I realized my fault when you are not around anymore. Gusto ko lang humingi ng tawad bago ako mawala sa mundong ito." Agad naman akong naalerto sa sinabi ni Ahma kaya agad akong dumalo at lumuhod sa harap niya.

"No Ama, Don't say that. Walang mawawala okay? Hindi pa. Naiintindihan ko po kayo at hindi ko po kayo pinapatawad kasi po wala naman kayo naging kasalanan. Maaring kami po nito ni Elijah ang nagpumilit sa relasyong iyon kahit alam namin na mali sa mata nang mga tao pero po Mahal ko po siya." Nakita ko naman ang pagtango ni Ahma kaya agad na nagsiunahan sa pagbagsak ang luha ko.

"Shhhh. Don't cry. Masisira na ang make-up mo. Ikakasal ka na apo ko. I want the best wishes for you and Elijah. Please love and take care for each other. I know how much you love him so please don't let him go." Tumango ako sa sinabing iyon ni Ahma. Agad naman niya akong hinalikan sa Noo at tinawag na niya ang kanyang nurse para sila'y makalabas na doon. My Ahma glanced at me one for time before we bid goodbye.

I felt relieved dahil alam kong wala nang hahadlang pa sa amin ni Elijah. Dahil alam kong tanggap na kami ng pamilya namin at matatanggap din kami nang mga tao.

I stared myself at the mirror one more time before Mom arrived she gave me a hug and lead me the way to the bridal car. This is it. This is the day.