EN BÜYÜK SIRRIM

1.BÖLÜM

"Deniiiiiiz hadi kızım "bunu söyleyen annemdi yeni okulumun ilk günü için çağırıyordu ve ben çok heyecanlıydım hazırlandıktan sonra aşağı inip masaya oturduğumda annem saati gösterdi

 "saat sekize on var ve ders sekizde başlıyor hemen çıkalım" dedi.Haklıydı hemen ayakkabılarımı çıkardım ve okul formasına daha uygun siyah ayakkabılarımı giyip arabaya bindim.Annem "hadi deniz sen yeni okula başlıyorsun ama ben senden daha heyecanlıyım"dedi.aslında tabi ben daha heyecanlıydım ama belli etmiyordum aslında duygularımı fazla belli etmeyi sevmiyordum ve anneme"sadece belli etmiyorum" dedim.sanırım annem bu sözü benden sürekli duyuyordu bu yüzden bir şey söylemedi.Yol boyunca fazla konuşmadık sadece sıkıcı tavsiyeler. "Deniz yeni okulun" dediğinde gözlerimi annemden alıp okuluma çevirdim heyecanım daha da artmıştı hemen çantamı alıp arabadan indim."görüşürüz anne"dedim.annem gidiyordu ama ben gözümü okuldan alamıyordum zilin çalması ile sıraya geçtim duyuru yapılıyordu sonra sınıflara dağıldık sınıfımın 9/A olduğunu öğrendim her yer doluydu.Sarı saçlı bir kız bana bakıp"eğer istersen yanıma oturabilirsin"dedi"teşekkür ederim canım"diyerek yerime oturdum çantamı koyarken yanımdaki kız"adım duru seninki ne?"diye sordu ben de"ben Deniz, tanıştığıma memnun oldum"O da sanırım fazla meraklıydı ki"nereden geldin,evin nerede"gibi sorular sordu

ben de mecbur cevap verdim ve onun hakkında biraz bilgi sahibi olmuştum sonra sınıfa hoca girdi tahtaya Adnan Güngör yazdı altına da telefon numarasını, herkes telefonunu çıkartıp numarayı kaydetti ama Duru bir kağıda yazıp cebine koydu ben"telefonuna kaydetmedin neden?"diye sordum o gülümseyerek "evet geçen cuma telefonumu balkondan düşürdüm servise vermem gerekti ama daha gelmedi"dedi ben de sıra arkadaşımın telefon numarasını almam gerektiğini düşündüm "numara aklında mı?"diye sordum o da "tabii istersen sana kaydedebilirim"dedi telefonumu ona verdim o da kaydetti sınıftaki herkesle tanıştık ilk ders böyle geçti sonraki dersler de aynen böyle hızlı geçti öğle yemeği için zil çaldı duru ile yemekhaneye gittik.Orada herkes yerleşirken çocuğun biri duruya el salladı duru çocuğa doğru ilerleyince ben de peşinden gittim.Çocuk çok yakışıklıydı duru hemen yanına oturdu benim gözlerine baktığımı anlayınca çocuğu göstererek"Caner,10/B'de ve benim sevgilim"dedi ben de"tanıştığıma memnun oldum Caner"dedim ve oturdum yemek yerken bana nasıl tanıştıklarını anlattılar Canergil iki arkadaşıyla kafede buluşmuşlar duru da aynı kafede eski okulundan arkadaşına sürpriz doğum günü partisi ayarlamışlar sonra caner garsona bir anda bağırmaya başlamış sipariş yanlışmış sanırım sonra bunlar garsonla kavga ederken bir anda garsonun elindekiler durunun üstüne dökülmüş  Caner de özür dilemiş ve alışverişe götürmüş durunun üstüne yeni bir şeyler almışlar duru kabinde giyinirken Caner durunun telefonundan numarasını almış kendininkini de kaydetmiş ve sonrası kendiliğinden gelmiş. yemek arası bitince sınıfa çıktık ders edebiyatmış çooooook sıkıcı iki dersten sonra caner duru ile alışverişe çıktılar beni annem almaya gelmiş arabaya bindim ve anneme "anne niye beni almaya geliyorsun ki ev yakın ben giderim dedim"ama annem "yok sen küçüksün,olmaz ben bırakıcam ,başına bir şey gelir"tarzında sıkıcı sözler söyledi

 ben de üstelemedim eve geldiğimizde asuman abla(hizmetçi) kapıyı açtı ben odama çıktım üzerimi değiştirdim çantama telefonumu ve cüzdanımı koyup aşağı indim anneme"kızlar ile alışverişe gideceğim"dedim çünkü annem yalnız gitmeme izin vermiyordu"tamam kızım geç kalma ve telefonunun sesini aç"dedi ben de "tamam anne görüşürüz"deyip evden çıktım canım sıkılıyordu ve bizim kitapçıya gitmem gerekiyordu çünkü beni rahatlatan şey kitaplardı kitapçıya geldiğimde kitaplara bakmaya başladım ve haluk abi elinde bir kitap ile geldi"bu nasıl denizciğim"dedi kitabı elime aldım ve incelemeye başladım kitabın adı "karanlık lise"ve çok güzel bir kitaba benziyor "tamam bunu alıyorum "dedim ve başka kitaplara bakmaya başladım en son dört kitap aldım ve çıktım sonra biraz parkta oturup eve geldim hemen odama çıktım üzerimi değiştirdikten sonra kitaplardan seçim yaptım tabii ki haluk abi'nin tavsiyesi olan "karanlık lise"yi elime aldım okumaya başladım asuman ablanın "deniz hanım yemek hazır masaya gelebilir misiniz" demesiyle gözümü kitaptan aldım "ohaa babam geldi mi"dedim aslında ağzımdan kaçtı diyelim "evet deniz hanım ilhami bey yaklaşık bir saat önce geldi"dedi telefonumu aldım ve saate baktım saat 20.14 ' dü hemen asuman abla ile aşağı indim masaya oturdum annem"deniz hanım gelmiş haberimiz yok" dedi ben cevap vermedim babama " baba annem her sabah beni okula götürüyor ve akşam getiriyor hem de arabayla"diyerek babama dert yandım babam da önce gülümsedi ve anneme "artık kızımız büyüdü hem evimiz okula da yakın kendi gidebilir"dedi annem de bana bakarak "o benim minik prensesim onu okula götürüp getirmek..."ben okula annemle gitmek istemiyorum bu yüzden"anne lütfen bak ben liseye gidiyorum artık büyüdüm hem neden bana minik prensesim diyorsun bebek miyim ben "

dedim ve anında pişman oldum çünkü annem ağlayarak masadan kalktı babam"çok abartıyor" dedi haklıydı annemin yanına çıkmadım çünkü beni istemez ben de oturup yemeğimi yedim sonra odama çıkarken annemin sesini duydum ağlıyordu ama daha farklı sanki bir şeye çok üzülmüş gibi ben de dayanamadım yanına gittim kapıyı açtığımda telefonla konuştuğunu fark ettim yatağa oturmuştu ben de yanına oturdum hemen bana sarıldı ve "anneannen ölmüş"diyebildi sadece benim " ne demek anneannem ölmüş " diye bağırdığımda babam geldi  " deniz ne oldu çığlıkların aşağıya kadar geliyor " dedi ben de "anneannem..."dediğimde "ne olmuş ki anneme bir şey söyleyin bana"dedi ben de zorla "ölmüş..." diyebildim annem "hadi deniz hazırlan gidelim" dedi babam ise "deniz kalsın cenaze kalabalık olur hem okulu var devamsızlık yapmasın hadi Neslihan (annem) sen hazırlan deniz telefonunun sesini aç ve bir şey olursa beni ara tamam mı" dedi ben de "peki babacım ama ben de gelmek istiyorum anneannemi son kez göreyim n'olur " dedim babam başıyla onaylayınca hemen odama gittim ve hazırlandım yanıma sırt çantamı aldım çünkü cenaze yarın olur benim de yedek kıyafet almam lazım sonra telefonumu ve kitabımı aldım ayakkabılarımı değiştirdim arabaya bindim babam arabadaydı birkaç dakika sonra annem de geldi yola çıktık ben telefonumdan okulun numarasını alıp kaydettim saat 21.38 olduğu için okulu yarın aramaya karar verdim telefonumu çantama koydum ve uyumuşum gözlerimi açtığımda Denizliye gelmiştik ve sabah oluyordu araba durdu anneannemin evi fazla kalabalık değildi cenaze saat 10.00 da başlayacaktı çantamı alıp içeriye gittiğimde anneannemin üzeri örtülü bir şekilde odasında durduğunu gördüm dedem de yanında ağlıyordu teyzem ,amcam ve dedemin komşusu dedemi sakinleştirmeye çalışıyorlardı sonra teyzem bizi görünce yanımıza geldi annemle sarıldılar "annemi son kez görmek istersen gelebilirsin"dedi annem "deniz istersen sen gelme" dedi ama ben gitmek istiyordum ve "anne ben de görmek istiyorum" dedim babam dışarıya çıktı birkaç kişi daha geldi onlarla konuşmaya başladılar biz de annem teyzem ve ben anneannemin yanına gittik amcam dedemi dışarıya çıkardı teyzem örtüyü açınca annem daha fazla ağlıyordu benim de gözümden yaş geldi normalde duygularımı pek belli etmem ama neyse anneannem böyle nasıl desem daha bi güzelleşmiş sanki gülüyor gibiydi annem "daha fazla dayanamayacağım" dedi ve gitti gözlerimi anneannemden alamıyordum ta ki telefonum çalana kadar telefonum çalınca hemen odadan çıktım ama her yer kalabalıktı telefonuma baktım arayan duruydu telefonu kapattım ve mesaj attım : "şu anda müsait değilim" bir kaç saniye sonra cevap geldi: " okula gelmedin merak ettim iyi misin? " hemen cevap yazdım:" anneannemin cenazesindeyim birazdan okulu ararım "yazdım ve duru sayesinde okulu aramadığımı hatırladım hemen rehbere girdim ve okulu aradım bu arada da dısarıya çıkıyordum arka bahçeye gittim ve telefonu müdür bey açtı  " günaydın hocam bugün okula gelemeyeceğim anneannem ölmüş şu anda denizlideyim" dedim "tamam kızım geldiğinizde velin okula gelsin de izin kağıdını dolduralım" dedi ben de "tamam hocam teşekkür ederim"dedikten sonra telefonu kapattım eve doğru giderken cenaze arabasını gördüm oradaki bir adam "küçük bakar mısın içeridekilere söyle de cenazeyi getirsinler olur mu"dedi aslında başka bir zaman olsa bana küçük dediği için adama çıkışırdım ama ortama bakınca "tamam söylerim" dedim ve içeriye gittim tanımadığım bir kadına "teyze cenaze arabası geldi cenazeyi götürmeliyiz "dedim ve içeriye geçtim telefonumu sessize alıp çantama koydum sonra herkes gibi oturup dua etmeye başladım dışarıdan gelen seslerden anneannemi götürdüklerini anladım ister istemez gözümden yaş aktı sonra birçok kişi mezarlığa gitti evde sadece birkaç kadın kaldı onlar da yaşlıydı yan odaya gittim orası bomboştu çantam da oradaydı içinden telefonumu aldım biraz kurcaladım 2 mesaj gelmişti okudum birisi reklam diğeri halamdan gelmişti "ben gelemeyeceğim deniz büyükler meşgul olur diye düşündüm beni beklemeyin"yazıyordu ben de cevap olarak "tamam halacım zaten mezarlığa gittiler" yazdım halamın gelmiyor olması normaldi çünkü sivas çok uzak ve halamın patronu çok sert izin vermez telefonuma mesaj geldi Berkecan'dan "seni çok özledim aşkım" yazıyordu ben de onu çok özledim a...aaa ona denizliye geldiğimi söylememiştim hemen mesaj yazdım "bende seni çok özledim ama sanırım biraz daha özlemek zorundayım çünkü denizlideyim " yazdım hemen cevap yazdı "neden o kadar uzaktaymış benim aşkım" yazdı ben de "anneannem öldü cenazedeyim gelince görüşürüz"yazdım bunu söylemek gerçekten çok zor eğer bir yakınınız ölmediyse bu duyguları anlayamazsınız derken mesaj geldi "ALLAH rahmet eylesin çok üzüldüm ne zaman geleceksin " insan bir cümlede hem çok üzüldüğünü söylüyor hem de ne zaman geleceksin diye soruyor "bilmiyorum " yazdım ve kısa cümle kurarak daha fazla konuşmak istemediğimi belirttim ve kitabımı gördüm normale böyle bir durumda kitap okumazdım ama karanlık lise beni bu dünyadan alıp kendi dünyasına götürüyor bu yüzden hemen kaldığım yerden berkecanın aldığı ayracı kenar koydum ve okumaya başladım...