GhostHead

•1•

Het is 15 februari, June kijkt in het niets voor haar uit, met haar hand onder haar hoofd. Ze kijkt op de klok. "Pfff, nog 20 minuten, dat overleef ik niet hoor!" Fluistert June.
"Stel je niet zo aan man!" Zegt Lieke naast haar. Lieke is June haar beste vriendin en ze is het enige meisje op de wereld dat geschiedenis leuk vindt.
" Geschiedenis is juist leuk! " Het is super interessant, en dit onderwerp zou je juist leuk moeten vinden, het is echt iets voor jou!" In het laatste had Lieke gelijk, want het onderwerp was heksen en ketters. En June vondt alles als het over geesten en heksen ging al leuk. "Okee, Ik zal niet meer zeuren."
"Belooft?" "Belooft!"
" June, kan jij het antwoord op vraag 3 geven?" "June?" "Aarde aan June!"
"Huh? Watte?" June keek geschrokken op, meneer Smit stond bij haar tafel en keek haar aan. "O, sorry, wat zei u ook alweer?" Meneer Smit zucht. " of jij het antwoord had op vraag 3 had vroeg ik June, let nou eens op!"
"O, ja, ehmmm." "O wacht die vraag had ik!" Roept June verrast.
"De hele vraag plus antwoord graag."
"Jaja, nou de vraag was: wat deden ze met mensen in de middeleeuwen als ze dachten dat iemand een heks was?"
"Ik had.... ze worden dan op de brandstapel gegooid."
"Prima June eerste keer in het jaar dat je een vraag goed heb, ik ben trots op je!" En meneer Smit keek haar aan met een glimlach.
"Goed zo!" Fluistert Lieke. En beide meiden glimlachen. Dan gaat de school bel. "YES, we zijn uit!" En Lieke en June rennen het lokaal uit.

June fietst vrolijk naar huis ondanks dat het regent. Ze racet door de modder en de plassen en haar hele broek wordt vies. Maar dat boeit haar niet.
Ze is niet bang voor een beetje modder en regen. Door de regen ziet ze bijna niks en moet ze uitkijken dat ze niemand aanrijdt. Voor haar fietst nog iemand, het lijkt er op dat hij haast heeft en hij lijkt een beetje in paniek. Zijn kleding is kapot en zijn tas hangt open. En uit zijn tas valt een van de boeken die hij bij zich heeft. June ziet het en stopt en pakt het boek op. Het is een mooi boek met een kaft van leer. Wel is het een beetje kapot en zo te zien oud. "Meneer u bent een boek verloren...." June kijkt om haar heen maar de man is nergens meer te bekennen. "Waar is hij nou?"
Ze fietst de kant op waar de man heen ging, maar ook daar ziet June hem niet.
Ze zucht en kijkt naar het boek.
"Wat moet ik nou hier mee.." en ze staart naar het boek.
"Tis een mooi boek." Mompelt June.
Ze stopt het in haar schooltas en stapt weer op haar fiets.
" Dan neem ik het maar mee he."
En ze fietst weer door naar huis.

Als ze thuis komt doet ze haar jas uit en schoenen. Haar tas gooit ze op de gang. Wel haalt ze het boek uit haar tas en verstopt het onder haar vest. Want als haar moeder het zou zien zou het gelijk gaan gebruiken en dat wil June niet.
"Mam, ik ben thuis!" Schreeuwt June door het huis. Ze woont in een rijtjeshuis samen met haar vader en moeder, ook heeft ze een zusje Abby die is pas 4 en haar husky genaamd troy.
"Hoi lieverd, hoe was je dag?" Vraagt haar moeder die de keuken uit komt lopen. " saai, zoals altijd" mompelt June. " mam, ik ga naar boven Ok?"
En voor dat haar moeder kan antwoorden rent ze al naar boven.
Op haar kamer sluit ze haar deur voor de zekerheid. En ze gaat op haar bed zitten. Snel haalt ze het boek tevoorschijn. Het is vast gebonden met een touw. Het touw zit heel stevig vast en er zit een ongelovige strakke knop in. "O,nee! Deze knoop krijg in nooit los."kreunt June. Ze staat op en loopt naar haar kast, die zo vol is dat je niet meer ziet wat er achterin staat.
"Waar heb ik dat zakmes gelaten van pap?" Ze schuift wat spullen uit de kast.
Na dat ze de hele kast leeg geef gehaald weet ze het. " ik heb het in mijn bureau la liggen!" "Lekker bezig June kom je nu pas achter." Ze zucht, pakt het zak mes uit de la en snijd het touw door. "Eindelijk, het is me gelukt!"
" Nou laten we kijken wat er ik staat!"
En June opent het boek. "Oké er staat dus geen naam." Ze bladert verder. Er staat niets. Behalve midden in het boek. Ze kijkt er na. Schuin staat een zin geschreven. Ze leest het hard op. "Kijk uit! Gebruik dit boek niet!" Ze kijkt er vreemd naar en dan moet ze lachen. "Haha, die man wilde vast niet dat er iemand in schreef.... jammer dan, ik zie die man zo ie zo toch nooit meer." "Ik gebruik het zelf wel." Ze legt het boek weg in de la samen met het zak mes. " ik schrijf er wil in als ik er zin in heb." Ze haalt de deur van het slot af en loopt even naar de badkamer. Ze kijkt in de spiegel. "Jezus, die regen heeft m'n haar d'r niet mooier op gemaakt." En ze grinnikt. Snel haalt ze een borstel door haar gitzwarte haar en doet het in een paardenstaart. Haar haarkleur was bijzonder vergeleken met haar huid die was heel blank namelijk en haar haar was zwart en golvend. Ze glimlacht even in de spiegel . En wil de badkamer uitlopen. Tot dat ze vanuit haar ooghoeken een vrouw ziet staan met zwarte ogen. June schrikt en loopt terug om te kijken in de spiegel, maar er is niet, snel kijkt ze om haar heen. Maar ook daar is niets. Ze schudt haar hoofd het zal vast niets zijn geweest vast m'n verbeelding na die geschiedenisles over heksen. Denkt June bij haar zelf en ze loopt met haar hoofd gebogen naar beneden. Ze lacht. "Het zal mijn verbeelding zijn geweest...." mompelt ze tegen haar zelf. "Denk ik...."

Hey mensjes dit was mijn eerste deel ik hoop dat jullie het een beetje leuk vonden. Ik schrijf zo snel mogelijk een nieuw deel. Misschien voor volgende week donderdag ofzo ik zal m'n best doen.
Ok Doei.