Umarım iyisindir.
Yine oturmuş seni düşünüyorum. Yürüyüşünü, duruşunu, irdeleyen bakışlarını... Ah o derin bakışların! Seni yalnızca gülerken düşleyemiyorum. Güldüğünü hiç görmedim ki. Gül. Eğer gülersen gülerim. Ben gülmeyi severim. Ağlaya ağlaya gülerim. Acıma tuz basarak gülerim. Kırıklarımı ufalayarak gülerim. Sen de gül ki yağmur yağsın. Sensiz günlerim kirden arınsın. Sonra gökkuşağı çıksın ve çocuklar gibi sevinelim. O kokuyu içimize hapsedelim. O yüzden gül. Bakma öyle derin derin. Hani olur da kalabalığın içinde denk gelirse gözlerin gözlerime ve ben hızla kaçıramazsam onları, gerçekleri görürsün. Gözlerimin ardındaki senliği görürsün. Sana adadığım şiirleri, umutsuz umutlarımı görürsün. İçimdeki yıkıntıları, keder yığınlarını görürsün. Ne yapacağını biliyorum. Kaçarsın. Görmezden gelirsin. Olsun, ben elini uzattığını düşlerim. Sonra da düşerim. Kalkar ve devam ederim. Çünkü sen buna değersin.
Bu arada sana Elijah demeye karar verdim. Beğenmen dileğiyle...
- Kırıklarını alçıya aldırmaktan korkan aciz.
YOU ARE READING
Elijah İçin
Short Story"Rüyasında insan olduğunu gören kelebeğin kimsesiz mektupları." Başlangıç: sen Bitiş: sen
