Lustro

Cała zapłakana wracam ze szkoły, czemu? Bo przecież życie jest do dupy... rzucam plecak o podłogę , ściągam kurtkę , moję zabrudzonę błotem buty... spojrzałam na lustro które stało na przed pokoju ,widzę zapłakaną dziewczynę , ludzie odbierali ją za wesołą uśmiechniętą dziewczynę, coś się musiało stać , dziewczyna idzie do kuchni bierze naj ostrzejszy nuż z szuflady, przykłada do ręki krzycząc ,,nie zasługuje ... nie zasługuję aby żyć,, - ale stop!!! Ta dziewczyna to ja!!! Czemu chce to zrobić... mam przyjaciół którym mogę ufać ponad śmierć,mamę, tatę ,wkurzającego brata... czemu chce to zrobić? A No tak... już wiem... wracam do kuchni... stop najpierw muszę coś zrobić ... chcę się pożegnać... biorę swój telefon kładę na blat w kuchni i wścisnęłam nagrywanie...
-czemu? Zrobiłam pewien błąd który mi nikt nie wybaczy może nie jestem samotna, ale wykończona , wykończona przykrymi słowami tym że jestem suką ,kurwą itp itd... wyłączyłam nagranie zastanawiałam się ... co ja opowiadam przecież to głupie słowa... za to nie chce żyć??? Schowałam nóż poszłam do łazienki umyłam twarz spojrzałam jeszcze raz na lustro... widzę normalną dziewczynę , ludzie odbierali ją za smutną i cierpiącą, przyjrzałam się dokładniej... tak , to ja , to na prawdę ja...wyszłam z łazienki położyłam się na łóżku zamknęłam oczy...