Welcome to my first ever completed story!
Enjoy reading! ❤
***
"Did she broke your heart again?"
Umupo ako sa swing na katabi niya. Hindi siya kumibo at tulala lang.
"Palagi ka nalang ba talaga niyang sasaktan? Then what? Hahayaan mo nalang at hahabul-habulin mo siya? Please... just give up on her..."
A part of me is saying that we're just the same. Pareho kaming nasasaktan pero hindi sumusuko. Pareho kami ng sitwasyon. Pero... bakit hindi namin kayang bumitaw? Bakit hindi ko kayang iwan siya ulit? I know for sure that we have the same reason.
Masama niya akong tiningnan bago tumayo.
"Don't you dare interfere with my own life. Huwag mong sabihin sa akin kung ano ang hindi at dapat kong gawin. Wala kang karapatan para pakialaman ako."
Napayuko na lamang ako. Wala akong karapatan... Yeah, wala nga akong karapatan.
"But I'm your bestfriend..."
"Before. That was before."
Before... bago ko siya iwan...
May tumulong luha mula sa kanang mata ko kaya agad ko itong pinalis. Alam ko namang kasalanan ko. I left him. I left him when all he have that day is me. I didn't even said goodbye before leaving. I didn't even told him why I was leaving. It's just that... I can't tell him. Hindi ko kaya...
"I'm s-sorry... I'm sorry when I left you behind way back t-then. I'm so sorry...s-sorry..."
I am already crying. I stand up and faced him but I suddenly got a difficulty in balance. Pumikit ako nang mariin at nang maimulat ang mga mata ay ayos na ulit ang pakiramdam ko. I tried to reach for him but he step back.
The pain I am feeling, doubled. Ang paglayo niya mula sa akin ay napakasakit. Ganito rin ba ang naramdaman niya noong umalis ako? O mas malala ba dito?
"Alam mo, mabuti nga na umalis ka, e. Mas naging masaya ang buhay ko nang nawala ka. I even met Cheska. But now that you're here again, everything is ruined. So please... mawala ka nalang ulit. I don't need you anymore. Let's just pretend that we're strangers. Layuan mo na ako. Malas ka sa buhay ko."
Napahagulhol na ako. Ang sakit-sakit marinig galing sa kanya ang mga salitang 'yon. It's as if something stabbed my heart. It hurt me, big time.
"I-i have my reasons why I l-left you... please, huwag naman ganito. H-huwag mo naman akong balewalain. I can explain. I... I will explain it to you. Just please l-listen to me..."
