Merak içinde debelenip duruyordu. Birinin kendisini merak etmesi ama bi yandan da kendini ele vermemesi şaşırtıyor ve de heycanlandırıyordu. Amatörce yazdığı şiirlerinin bir delisi olduğu bir yandan da böbürlenmesini sağlıyordu. Aklına bir fikir geldi. Bir yazısında onunla nasıl tanışacağını anlatıcak ve o içindeki merakını giderecekti.
Gizli kişi diye hitap ettiği gizem dolu okurunun yorumlarında , yazdığı birçok şeyi kendi hayatına yansıttığını biliyordu. Ancak bu âna kadar benimsediği hayat tarzı onu ele verecek düzeyde değildi. İlk önce bir hikaye türetmeli ve de etkilemeliydi her zaman ki gibi.
Odasına geçti bir çikolata ve kahveyi masasında duran kalem ve defterin yanına koydu. Oturdu sandalyesine ve düşünmeye başladı , nasıl bir hikaye olmalıydı ?
Ülkenin yalnız şehirlerinden birini tercih etmiş üstüne kendi yalnızlığını bu şehrin kaldırımların da uzun süre yol arkadaşı etmiş bir genç adam vardı. Annesinden ve babasından bir haber olan genç adam aklına takılan ve her zaman önem gösterdiği yazılarından başka bir iş yapmadığından hayatında ütopyalarla cennete çevirmiş hayallerine dalıp , birkaç burs aldığı kurumlara gidip gelirdi. Yazdığı hikayeler , romanlar hatta şiirler internet üzerinde ki bir platformda en az gerçek bir kitap kadar değerli ve takipçileri de bunun farkındaydı. Ancak kimse onu tanımıyordu çünkü anonim olarak paylaşıyor , insanlar asıl hayatta " işte bu o" demelerini istemiyordu.
Genç adam kendini pek önemsemediği için kişisel bakım yapmazdı. Saçı , sakalı , tırnakları çok uzun olduğundan sınıfında ki insanlar uzaklaşır , yanına dahi oturmazlardı. Hatta koridorda yürürken önünden bağırarak geçen gençler alaycı bi tavırla "bit torbası , mağara adamı Arşan geliyor , kaçın ! " deyip kah kahalar atardı. Genç adam Arşan kendini sevmediği konusunda aynı fikirde olduğu için onların bu davranışları hoşuna giderdi.
Bir gece hayranı olduğu yazarın bir platformda yazısına denk geldi. Nadiren kapıldığı heyecan duygusunun kendini ele geçirmesine mani olamayacağının farkında olması dahi bu farkındalığın çoktan Arşan'ın hapsolmuş olduğunun farkına vardı. Yazı bölümler şeklinde geleceğinin belirtisi vardı başlıkta,ki bu daha da heycanlandırmıştı ve de mutlu olmuştu.
Arşan sekizinci bölümü geçen hafta bitirmişti ve çok fazla şeyin değiştiğini görmüştü. Çok ilginçti bir yazarın kendi üzerinde ki,etkisi gerçekten büyüleyiciydi. Artık mükemmel görünümlü bir insandı. Düzenli bir kişisel bakım , düzenli spor hatta keman eğitimi alıyordu.
Okulda kendisine hayranlıkla bakan kişilere bakamıyordu çünkü Arşan çok çekingen birisiydi. Kendisine iltifat edenlere ne diyeceğini bilmiyordu. Sanki bir insanın herşeyi mükemmel ancak özgüveni yeterince olmayışı belki de diğer herşeyi yok saymaya yetiyor gibiydi ancak Arşan'ın böyle bir derdi yok gibiydi.
Günler sonra işte yeni bölüm gelmişti. Arşan yeni hayatının mimarı olarak gördüğü yazarın sırada ki yazısını okumak için vakit kaybetmeden bütün işlerini bırakıp okumaya koyuldu.
----kader---
Uzun bir yol katettik sizinle. Oldukça kısa bir vakitte üstelik. Ancak mükemmeli size bırakmak istiyorum. Hayatınızı değiştirecek olan bir karşılaşmayı size sunuyorum.
Şuan için herşey elinizde. Kadere inanır mısınız ? İnanmayan için diyebileceğim pekte birşey yok aslında. Bir zindan değildir kader , karpediem de olabilir. Bu da sizin elinizde. Ancak kader hayatın varolmasıyla ortaya çıkmış bir gelecek çizgisidir ve insan geleceği değiştirebilir. Yeter ki arzu etsin. Sadece kendi kaderinizi değil bir başkasının kaderini de değiştirebilirsiniz. Kazâra onun yaşama sevincini çalabilirsiniz hatta sonlandırabilirsinizde. Ama onun hayatını kurtarabilirsinizde. Ona gelecekten belki on beş belki otuz belki de doksan nefes olabilirsiniz. Bunun yanısıra sizin nefesiniz de artar ve gelecekten yaşam bulur. Uçsuz bucaksız bir cennete neden merhaba demiyesiniz ki ?
