Uwierz!

Wprowadzenie

Może zacznijmy od tego że mam na imię Mia, 14 lat, oboje rodziców którzy gdyby dalej byli razem by się pozabijali i brata którego mam dość od jego pierwszych dni na świecie. Kocham muzykę i wszystko co z nią związane, sport a dokładniej siatkówkę, bieganie, jazdę na rowerze, jazdę konno, strzelanie z łuku i snowboard. Wiem dość dużo tego ale to właśnie sport i muzyka pomagają mi jakoś sobie radzić z problemami i stresem. Mój tata jest wobec mnie niesprawiedliwy i kłamie w żywe oczy na każdym kroku. Zachowuje się jakbym była gorsza od mojego brata tylko dlatego, że wiem co zrobił i mogę się mu sprzeciwić, a mój siedmioletni brat jeszcze nie kuma i jest po jego stronie, więc go faworyzuje. Moja mama jest najlepszą mamą jaką da się mieć, chociaż jak każda mama czasem mnie wkurza. Nie mówię jej o swoich problemach bo nie potrafię. Nie umiem jej mówić o tym co czuję... Pewnie dlatego jest mi tak ciężko... Mam przyjaciółkę Nikolę którą poznałam właściwie przez przypadek ponad 2 lata temu na rowerach z moimi koleżankami z którymi kontakt dawno mi się urwał. Mówiły o niej takie rzeczy że normalny człowiek po usłyszeniu tego nie dotknąłby jej kijem od szczotki ale że ja wiem co to są plotki i że nie warto wierzyć ludziom jeżeli chodzi o takie osoby bo warto je najpierw poznać a dopiero potem zobaczyć czy na prawdę tak jest. W zeszłym roku poznałyśmy się lepiej bo zaczęłyśmy chodzić do tego samego gimnazjum a teraz jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami.