SARMAŞIK|-00:00-|

1. bölüm "nakil öğrenci"

Merhabaa hikayeme hoşgeldin😊

umarım senı mutlu edebilirim😘

Ağaçlar yapraklarını terk ederken biz okula başlıyorduk. Sonbahar gelmiş havalar soğumaya başlamıştı .Aslında sabahları erken kalkan, odasının penceresinden dışarıyı izleyerek kahvemi içen ben, okul başlayınca bunu yapamıyordum. neden bilmiyorum ama bedenim -az daha uyu idil-diyordu.

yatağın içinde ters dönmüştüm ki,annem de odama giriş yaptı.''idil kalksana kızım okuluna geç kalacaksın.''

''tamam, anne 5 dakika daha''
diyek ona ısrar ederken yatağıma biri zıpladı ''idil abla. idil abla. kalk artık hadi!''
bu fare bu saatte niye uyanmıştı ya.

''tamam'' dedim mırıldanarak sonra beni gıdıklamaya başlayınca gülmekten karnıma ağrılar girmeye başlamıştı.
Aman be! bir uyutmuyorlardı insanı.

gülmekten konuşamiyorken zorlukla dudaklarımı araladım.
''Selim buradan kalkınca seni geberteceğim''

deyince üzerimdeki ağırlık kaybolmuştu.yorganı attığımda Selim'in kapıdan çıktığını görebilmiştim.

Ben de kendimi sonunda yataktan kaldıra bildikten sonra direkt banyoya gidip bir duş aldım ve üstümü giymeye başladım.

Okulumuzun forması pembe ve tonlarından oluşuyordu. Bu yüzden önce beyaz gömleğimi giydim daha sonra da pembe okul eteğimi giyip, saçlarımı atkuyruğu yaptım. üzerime de kırmızı deri ceketimi aldım ve çantamla beraber odamdan çıktım.

annemle Selim kahvaltı yapıyordu. anlaşılan babam çıkmıştı. Bende yerime oturup masaya şöyle gelişigüzel bakıp ağzımı buruşturdum .
Tam dişlerimi fırçalamak için ayağa kalkmıştım ki annem ''kızım hiçbir şey yemedin ''dedi.

Bende ''benim midem hala uyuyor annecim uyansın yerim bir şeyler okulda'' diyerek yürümeye başladım.

arkamdan da annem ''insanın nasıl midesi uyur ''diye kendi kendine söylenirken sadece Gülümsedim. dişlerimi güzelce fırçaladıktan sonra saate baktım 07.30 olduğunu görünce hemen ayağıma beyaz yanlarında mor çizgileri olan kinetixlerimi giydim ve kendimi sokağa attım.

İki sokak aşağıda tuana oturuyordu Bu yüzden hemen onun evine doğru yol almaya başladım.

elimi cebime attığımda kulaklıklarımı unutmadığım için kendimi taktir ettim
-elif turandan seni kalbimden atmak mı- Çalmaya başlığında yürümeye başladım .

--

Tuananın evine yaklaştığım sırada o da tam evden çıkıyordu.
Tuanaya baktığımda kıvırcık saçlarını toplamıştı ve benim gibi bir deri ceket giymişti.

Tek fark onunki siyahtı çünkü iki gün önce beraber aynı mağazadan almıştık. Beni görünce gülümseyerek bana doğru geldi ve birbirimize sıkı sıkı sarıldık.

bizi görende yıllardır görüşmüyoruz sanırdı ama biz böyleydik birbirimizi iki dakika görmesek özlüyorduk.

Otobüse binmek yerine Tuana ile beraber yürüdük ama okulu görene kadar ayaklarımıza kara sular inmişti desek yeriydi.
Önce okulun kocaman DEMİRKAN LİSESİ yazısı gözüktü, sonrada okul. Nihayet okulun kapısından geçtiğimiz sırada bi an herkes bize bakıyor hissine kapılsam da Tuana bir şeyler söylemeye başlayınca dikkatimi ona verdim

''nakil bir öğrenci geliyormuş bizim sınıfa ''deyince ona döndüm ''kimmiş'' sesim sandığımdan da umursamaz çıkmıştı.''GÜNEŞ KOLEJİNDEN bir kız '' deyince yüzümde buruşturdum N' yapmıştı da Ta güneş kolejinden kalkıp geliyordu ki. sınıfa girdiğimizde herkese şöyle bir göz gezdirdim Mısra gelmemişti.