yine güne bu aptal alarmı kapatmakla başladım bugün okullar açılacaktı ve ben 3 ay boyunca sadece burçakla gezmiştim çok eğlenmiştik burçakla gezeceğiz de eğlenceli geçmeyecek mi oradan oraya gezerek geçirmiştim bu arada ben kendimi tanıtıyım ben güneş güneş kotan 18 yaşındayım arsal kolejinde 4. sınıf öğrencisiyim aslında pek eğlenceli hayatım olduğu söylenemez annem öldükten sonra eski mutluluğu bulamıyordum annem benim arkadaşım gibiydi anemi çok severdim annem trafik kazasında ölmüştü karşıdan karşıya geçerken araba çarptı işin kötüsü katil bulunamadı en çokta beni bu kahrediyordu anneme çarptıktan sonra yardım etmeden oradan kaçmıştı dolan gözlerim akmaması için silerken saatin kaç olduğunu unutmuştum bile bu koca evde genelde tektim çünkü babam iş seyahatlerinden bir türlü gelmiyordu belkide gelmek istemiyordu annemin ölümünden sonra benden fazlasıyla uzaklaştı babam annemi çok severdi kıskanırdım annemi babam hep anneme benzediğimi söylerdi belkide beni bu yüzden görmek istemiyordu ama ben onu çok özlüyordum koca bir boşluktaydım resmen ve beni bu boşluktan çıkaran kardeşim gibi gördüğüm burçakdı burçak benim çocukluğumdan beri arkadaşımdı hiç ayrılmazdık en çok o benim yanımda oldu eve bağıra bağıra girerdi tabiki anahtar ondada vardı yanımda olan tek insan ve ben onu çok seviyorum
"güneş güneş güneş "
"efendim burçak bagırmayı kes artık uyandım "
"napabilirim bugun okul var yeni yakışıklı çocuklar var hiç heyecanlı değilsin "
"ne yapıyım burçak zıplıyım hoplıyımmı saat suan 7 ve ben bu saatte kalktım ve bu sene son senemiz ve sen bana mutlu ol diyosun"
"başladın yine çok konusmaya " diye söylenirken
o arada bende hemen kalkıp banyoya gittim elimi yüzümü yıkadıktan sonra dolabımın karşısına geçtim buğun ilk gün olduğu için sivil gidecektim dolabımdan deri etegimi giyip beyaz tişörtü içime soktum aynanın karşısına geçip saçımı düzleştirmeye basladım hafif makyaj yaparak deri ceketimi alıp aynada kendime tekrar bakarken ıslık sesiyle arkamı döndüm tabikide burçaktı beğenmişcesine kafasını salladı
"hadi artık arabaya geçelim uyuşuk" dedi
"tamam "
diye cevap verdikten sonra beyaz spor ayakkabılarımı giyip kapıyı kapattım
burçak çoktan arabaya geçmişti bile bende geçtikten sonra yola koyulduk okul eve 25 dakika uzaktaydı aslında genel olarak herkeze bu kadar uzaktı okul bir ormanlık alanın tam ortasındaydı aşırı büyük ve bir okadar güzeldi ormanın içinde imparatorluk kurulmuş gibiydi bunları düşünürken önüme çıkan arabayla aniden fren yapmıştım araba acayip güzel ve pahalıydı çünkü hep hayalini kurduğum bir porsheydi camları siyahtı ve içini göremiyordum öylece donup kalmıştık burçakta ne olduğunu daha yeni anlıyordu hatalı bendim beklemem gereken yerde beklememiştim hemen aşşağıya inip karşı arabadaki kişiden özür dileyecektim ama ben iner inmez onunda gaza basıp gitmesi bir olmüştu burcak yanıma gelip
"buda neydi neden gittiki " dedi
"anlamadım boşversene egoist işte " diyerek
arabaya geçtim okula vardığımızda derin nefes aldım burçağa dışardaki bankı gösterdim oraya geçmesini birşeyler alıp geleceğimi söyledim oda hala olayın etkisinden olacakki sadece başını salladı ve banka doğru ilerledi kantine gidip buz gibi bir su aldım daha sonrada birkaç çikolata tam arkamı dönecektimki birine çarpmamla su üzerime boşaldı ben kaç defa özür dilediğimi hatırlamıyoken sadece bana
"sus " demesiyke kafamı kaldırdım ve o anla birlikte dilim tutulmuştu sanki karşımda fazlasıyla yakışıklı bir çocuk vardı gözleri mavi yeşil hatta kahverengi bile degildi siyahtı resmen tgözlerinden karanlığa kapılıp kendinizi unutabilecek derecedeydi ona öylece bakarken
"yeter artık beni süzmeyi bırak ve artık yollara bakmaya başlasan iyi edersin üçüncüsünde beni öldürebilirsin" dedi
ve gitti ne yani o arabanın içindeki o muydu...
