Üstümde büyük bir yük var hayatın yükü sanki herşeyi ben üstelenmişim gibi oysaki daha 18 yaşımda olmama rağmen. Aile ortamım yıkık durumda ne huzur girebilir içeriye nede saygı,mutluluk desen arada sırada uğruyor o kadar. Evdekilerle pek konuşmam ben ruh gibi dolanırım ortalıkta, aslında onlar iş gösterirler yaparım yapmasamda ya küfür yada şiddet görürüm. Alıştım artık bıkmışlık var üzerimde. Birde bunlar yetmezmiş gibi aşk hayatında da berbatım. Yorgun düşen hayatım yine bana göz kırptı...
***
YOU ARE READING
PAPATYA
Non-Fiction"Yorgunum"dedim. Kırgın bir şekilde "Biliyorum"dedi. Umursamaz bir şekilde "Neden hala canım çok acıyor "dedim. Gözümden bir yaş akarken "Bu senin hatan, ben demedin sana beni sev diye"dedi. Sert bir şekilde "Evet bu benim hatam"dedim. Ağlamaklı s...
