Giriş

72 27 2
                                        


GİRİŞ

Belki de gelecek acıların bir ön izlemesiydi yaşadıklarım, acılar içinde sessiz kimsesiz çırpınışlarım vardı benim, kimseye bahsedemediğim kimsenin duymasını istemediğim...

 Ben acılarımı içimde yaşamaya, gözyaşlarımın içime akmasına alışmıştım. Kaybettiklerime hiçbir zaman dönüp bakmamıştım bakarsam arkamda kalıp bugüne ayak uyduramayacağımı biliyordum zaten bu zamana kadar kaybettiklerimin bir önemi yoktu benim için ta ki bir gün hayatımdaki değeri ölçülemez babamı kaybedene kadar, artık hakkında geçmiş zaman kipiyle konuşmam gereken içimde daima geniş zaman kipiyle yaşayacak olan adam.

Ben Ayza ATEŞ babasının yokluğunda gerçek hayatın acımasızlığını tatmış kimsesiz çırpınışlarını içinde yaşamaya çalışan kız hikayemi okumaya hazır mısınız? 

SESSİZ ÇIRPINIŞBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin