SOMEONE WHO BELIEVE'S IN ME

Part 1

PROLOGUE:

"Ano ha! Kaya mo pa? masyado kang matapang! Akala mo kaya mo lahat! Upakan niyo pa yan!"Sigaw ng lalaking galit na galit sa na nagsisisisigaw habang pinagsusuntok at pinagtatadyakan ang lalaking nakahiga sa sahig.

Sinunod na naman ng apat na lalaki ang sinabi ng kanilang amo. Pinagsusuntok at pinagtatadyakan nila ito. Ngunit parang di natitinag ang lalaki kahit na binubogbog na siya ng mga ito.

"Aba matibay ito boss a! hindi marunong umaray at magmakaawa." Sabi ng lalaki pagkatapos nitong suntukin ang mukha ng lalaking binubogbog nila.

"At sino kayo para magmakaawa ako sa inyo ha! Hahah, ah!" Nakangising sabi ng lalaki kahit sakit na sakit na ito sa mga ginagawa sa kanya.

"Abat sumasagot ka pa ha!" marahas na tinadyakan ng lalaki ang lalaking nakahandusay ngunit imbes na mapasigaw sa sakit ay tumawa lamang ito. Dahil sa inis ng mga lalaki ay patuloy siya nitong binubogbog, napatigil lamang ang mga lalaki ng may biglang sumigaw para awatin sila.

"hoy! Anonng ginagawa niyo ha!? Itigil niyo yan!" Sigaw ng babae na napadaan sa kanilang way, nasa may madilim kasi sila ng parte ng pinaparadahan ng bus stop. Matalim na tinignan ng amo nila ang babaeng sumigaw.

"At sino ka para sundin naming, miss ?" Matalim na tingin nito sa babae.

"Ako?... ako lang naman ang pamangkin niyang pulis na nagbabantay sa checkpoint na yun." Turo niya sa may kalsadang malapit lang sa kinaroroonan nila. Bigla nitong kinuha ang cellphone at nagdail ng numero doon. " at alam mo ba na isang pindot ko lang dito sa cellphone ko tiyak na pupunta agad siya dito. Kaya naman umalis na kayo bago ko pa mapindot ito at makulong kayo!" Matapang na sigaw ng babae.

Tara na! sigaw ng lalaki sa mga kasama niya."Dipa tayo tapos Valdez, at ikaw! Galit na sabi ng lalaki sa kanya at lalaking nakahandusay bago umalis."

Unting katahimikan ang nangyari ng umalis ang mga lalaki. Ngunit hindi ito nagtagal ng unting unti naglakad ang babae sa kinaroroonan ng lalaki na ngayon ay nagpupumilit na tumayo.

"Sino ka? At bakit ka pa nangingialam hah?! Hindi ako magpapasalamat sayo dahil linigatas mo ako sa mga yun. Nangialam ka pa kasi e, kaya ko naman mga yun!" Sabi nito sa babae, pinagsingkitan lamang siya ng mata ng babae bago magsalita.

"Tsk. Hindi ko naman iniexpect na magpapasalamat ang isang taong tulad mo e!"

"Anong tulad ko--"

"Tulad mong mayabang na akala mo lahat kaya niyang tapatan! Alam mo ban a sa ginagawa mong yan maari kang makasakit at masaktan . Siagw ng babae sa lalaki na masama ang tingin sa kanya. Hindi nalang ito pinansin ng babae at tumalikod na para magsimulang maglakad, ngunit nakakailng hakbang palang ito at tumigil para lingunin ulit ang lalaki.

"Minsan hindi masama pagiging mahina, aanhin mo ang tapang na ipinapakita mo kung ang totoo ay puro poot at galit lang ang nandun... Umuwi kana........ hmpf! mag iingat ka." Nagsimula ng maglakd papalayo ang babae habang ang lalaking naiiwan ay tulala lang habang pinagmamasdan siyang lumayo at habang iniisip ang sinabi ng babae.

"Siguro nga tama ka, pero kailangan kung maging matapang sa ngayon." Sabi ng lalaki bago maglakad papalayo.

CHAPTER 1.

Gian Pov

"Grabe bro anong nangyari sayo?"

"Mukhang napaaway ka ng walang kalabn laban- aray!." siko ko ang dalawa dahil sa inis ko.