YAHUDA'NIN ÖPÜCÜĞÜ

1. KİRİLOV'LARIN KANI ALTINDAN AKAR

Giriş konuşması: Bu evrendeki en sevdiğim hikayelerden birine hoş geldiniz. Bu kitabın baş karakterleri benim için bütünüyle çok özel. Özellikle Dima, o benim en değerlilerimden. Hikayesi sizi üzecek, sinir edecek, beyninizi yakacak ama ilerledikçe onu ve kusurlarını çok seveceksiniz. Çünkü o kusurları için hiçbir zaman özür dilemeyecek.

Vera benim canım kızım, adeta nefes alan bir ateş o kız ve bunu çok seviyorum. Bu bölümde çok fazla yeri yok, ama bana kalırsa onu da çok seveceksiniz.

İyi okumalar, bir süre burada olacağız. İkinci bölümü de en kısa sürede yazacağım.

1. KİRİLOV'LARIN KANI ALTINDAN AKAR

Ve Tanrı dedi ki, "Düşmanını sev !.."

"Ben de ona itaat ettim ve kendimi sevdim."

Asi Ruhlar, Halil Cibran

**

Roma, İtalya

1995

Bir kasım gecesiydi. Misha Kirilov o gece uyuyamamıştı. Roma'daki evlerinin balkonunda, aşağıdaki köy halkının yaktığı ateşleri izliyor, sadece saatler önce ona hayatındaki en değerli varlığı armağan etmiş karısının uyuyan yüzünü, sakin çehresini izliyordu.

Helena acı dolu bedeni uyuşmuş bir şekilde araladı gözlerini. O çok sevdiği mavi gözlere ve beyaz tene baktı. Doğan bebek de babasına benziyordu. "Misha?" fısıltısı sıcak bir yaz rüzgarı gibiydi Misha için. "Uyumadın mı sen?"

"Korktum." dedi Misha dürüstçe. Karısına dürüst olmadığı hiçbir an olmayacaktı yaşadığı sürece. Hayatlarını birleştirmişlerdi artık tüm varlığı o kadına aitti. "Hem İkarus'a hem de sana bir şey olsun istemedim." İçeriye girmeden önce sigarayı söndürdü ardından bedenini tamamen aşık olduğu kadına çevirip, onun uzandığı yatağa doğru ilerledi. "Nasıl hissediyorsun, Lena?"

"İyiyim, doktor da söyledi bebeğim. Hiçbir problemim yok." Ancak bir sürü problem vardı. Karşısındaki kadın sıradan biri değildi. Panthea'nın kurucu ailelerinden birine doğmuştu bu kadın. Sicilya'lı, İtalyan bir mafya ailesinin tek çocuğuydu. Öyle ki, babası her şeyini ona bırakmıştı.

"Seni ülkenden-"

"Bunu ben seçtim." diyerek kesti sözünü Helena. "Ben oğlumuzu ve seni seçtim. Güneş bile doğmadan Roma'dan gideceğiz. Bunu anladım, bunu istiyorum. İkarus'u burada yaşatmayacaklarını biliyorum." Onları Rusya'da da yaşatacaklarından emin değilim, diye düşündü Misha. Neredeyse platin sarısı saçlara sahip yeni doğmuş bebekleri yatağın ucundaki beşikte yatıyordu. Misha öyle büyük bir suçluluk duyuyordu ki içinde, bunun nasıl geçeceğini bilmiyordu.

"Babam her şeyi bana bıraktı." dedi Helena. Bu da tek bir anlama gelebilirdi. Buradan gittiklerinde, geride onların çocuklarından başka kimsenin hak iddia edemeyecekleri bir miras bırakacaklardı. Sicilya mirasını.

"Bir gün büyüdüğünde oğlumuz buraya geri dönecek." Misha bunun olmasını istemiyordu. Oğlunun savaştan uzak bir hayat büyümesini tercih edebilirdi, bu sadece bazılarının hayalperest olarak adlandıracağı bir adamın umuduydu fakat. "Ama sen, bunu bir sır olarak tutabilecek misin?"

"Bir İtalyan olduğumu mu?" Helena canı yanmasına rağmen başını salladı. Çocukluğunu, ailesini, her şeyini geride bırakacaktı. En önemlisi de artık soyadını fısıldaması bile yasaktı.