8:00 το πρωί
<<Ελένη, τι ώρα σκέφτεσαι να σηκωθης αγάπη μου >>
<< Συγνώμη μπαμπά , τώρα θα ετοιμαστω >>
<<Εντάξει κάνε γρήγορα και έλα να φας το πρωινό σου >>
<<Εντάξειι,, θα κάνω όσο ποιο γρήγορα μπορώ >>
Ααααχχχχχχχχ, έτσι πως καταλάβατε ξεκίνησαν τα σχολεία, ότι χειρότερο.... Στο σχολείο με χαρακτηρίζουν ως το παθητικό που κινείται στους διαδρόμους.... Γιατί δεν είμαι σαν της άλλες... Αφήστε με να σας εξηγήσω...
Είμαι μια κοπέλα μελαχρινή, 17 χρονών με καφέ μάτια... Το στυλ μου δεν είναι τα κολιτα ρούχα η φούστες και τέτοια ...κάθε μέρα θα είμαι με φόρμες... ΦΑΡΔΙΕΣ.. Εγώ είμαι ο εαυτός μου...
Κατέβηκα λοιπόν κάτω, είδα την αδερφή μου με τον πατέρα μου να κάθονται και να παίρνουν πρωινό... Την μητέρα μου την έχασα όταν γεννήθηκε η αδερφή μου η οποία τώρα είναι 6 χρονών... Έτσι δηλαδή μου είπε ο πατέρας μου... Δεν έχω σε κανεναν να μηλησω... Να πω αυτά που νιώθω.Στο πατέρα μου ? Αποκλείεται. Στην αδερφή μου ? Είναι ακόμα πολύ μικρή για να της ανηχτω.
Να τα κρατήσω μέσα μου ?Ότι καλύτερο μπορώ να κάνω...
Πήρα λοιπόν το πρωινό μου και πήρα το δρόμο για το σχολείο. Μόλις έφτασα πέρασα την πύλη και μπήκα μέσα στο προαύλιο...Πολλά παιδιά, φωνές, γέλια, παρέες από νταϊδες, καπνιστές, από κορίτσια υπερβολικά ντυμένες με κοντες φούστες και μπλούζες.... Και γω μόνη, στο απόλυτο κενό.... μόνη και έρημη χωρίς φίλους, χωρίς κανέναν.
Έτσι πήγα προς το ντουλάπι μου για τα απαραίτητα... όλα τα βλέμματα επάνω μου, γέλαγαν κοροιδευοντας με , αλλά εγώ αδιάφορη Περπαταγα... Με κάτω το κεφάλι...
****
Χτύπησε το κουδούνι για διάλειμμα, πήγα προς το ντουλάπι μου... Ακριβώς μπροστά στο ντουλάπι είδα ένα αγόρι με τατουάζ σε όλο του το χέρι. Όταν γύρισε και με κοίταξε τρομοκρατηθηκα και έστριψα προς την άλλη κατεύθυνση.
Όπως πάντοτε την ημέρα μου την πέρασα κοροιδευοντας με παιδιά... Στεναχωριμένη έφτασα στο σπίτι.
<<Πως ήταν η ημέρα σου στο σχολείο ?>>
Ρώτα ο πατέρας μου με ένα πλατύ χαμόγελο
<<Τέλεια, ποτέ δεν ήταν πιο ωραία >>
Απάντησα με κάτω το κεφάλι και αμέσως πήγα στο δωμάτιο χωρίς δεύτερη κουβέντα...
Πέρασε η ώρα..... Νύχτωσε... Έβαλα της πιτζαμες και Ξαπλωσα στο κρεβάτι μου. Εκείνη την στιγμή άκουσα τον πατέρα μου να περπατάει προς το δωμάτιο μου. Αμέσως προσπιομουν πως κοιμάμαι. Αμέσως μετά πήρε τηλέφωνο. Σηκώθηκα σιγά για να ακούσω τι λέει αλλά άδικα. Το μόνο που άκουσα είναι να λέει << Θα την μεταφέρουμε αύριο το βράδυ στο γνωστό μέρος τα μεσάνυχτα >>
Πολύ παράξενο.
Δεν έδωσα και πολύ σημασία αλλά με έτρωγε να μάθω για ποιο πράγμα μήλαγε.
*******
Γεια σας παιδιά 😘
Ξέρω είναι πολύ μικρό 😞
Τι να κάνω δεν μου αρέσουν τα μεγάλα κείμενα 😂
Για ποιο πράγμα μήλαγε ο πατέρας της Ελένης στο τηλέφωνο ??
Θα αργησουμε να το μάθουμε αυτό... 😞
Τι θέλετε να γίνει στο επόμενο κεφάλαιο ?? Εεεε??😓😕😂
Τεσπα....
Άμα σας άρεσε κάντε λαικ και γράψτε μου στα Comment's άμα θέλετε να το συνεχίσω η αν είναι βλακια 😢
Βαριέμαι τόσο πολύ που δεν ξέρω τι να γράψω άλλο 😂
Ααα, έχω κανάλι στο YouTube αλλά δεν βάζω δικά μου βίντεος εχω μόνο ένα γτ έχω γραφτεί αυτό το μήνα.... Λοιπόν άμα θέλετε να κάνετε subscribe... Γράψτε "Αλέκα21" και θα με βρείτε 😉
Λοιπόν θα τα ξαναπούμε γτ τώρα πάω να διαβάσω μαθηματικά ( εδώ κλαψτε μαζί μου) 😂
Φιλάκια πολλά και μην ξεχνάτε αστεράκι και comment 😘😘😘😍😍😍❤❤❤❤
Έχω γράψει και στιχάκια άμα θέλετε ρίξτε μια ματιά πλιζ... Σας αγαπώ καλή σας μέρα!!!! 💋
Byeeeeeeee!!!!!!
💝 💝 💝 💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚
YOU ARE READING
Κακό κορίτσι ?
Teen FictionΗ Ελένη μια κοπέλα που έχει πάθει μπουλινγκ στο σχολείο από πολύ μικρή ηλικία.... από τα ίδια παιδιά...... Από τη στιγμή που θα συναντηθεί με ένα αγόρι, αυτός θα γίνει ο δάσκαλος της ....θα την βοηθήσει σε όλα τα προβλήματα που θα συμβούν... ξεκινάε...
