TEBESSÜM

Korkum

Gözlerimi açtığımda tek kişilik küçük yatağımda doğrulmuş vaziyetteydim. Alarmın çalmasına tahminimce 20 dk vardı .Neden uyanmıştım ? Gördüğüm rüyayla doğrulduğumu anlamıştım .neden hep şu saçma rüyayı görüp uyanıyorum.O beni hiç bir zaman göremiyecek ama ben herseferinde onu rüyamda görecek kadar aptalmıydım ? doğrulduğum yataktan kalkıp banyoya doğru ilerledim . Küçük odamda kendime ait banyom yoktu ailecek kullandığımız banyoya girmiştim bile elimi yüzümü iyice yıkadıktan sonra aynada gözüken yansımama baktım göz torbalarım kırmızı olmak yerine morarmıştı galiba kırmızılıktan çıkıp artık morarmaya doğru gidiyodu bunu farketmiştim .koyu kahve rengi saçlarımı ellerimle omuzlarımın arakısına doğru ittim .aynadaki yansımama sakince bakıyordum .Bi tuhaflık var gibiydi nolduğunu bilmiyordum. Banyodan sessiz adımlarla çıkıp odama doğru yürüdüm. Elbise dolabımı açıp okul kıyafetlerimi üstüme geçirdim .Kapının açılmasıyla arkamı döndüm .Annem "uyandın mı Hilal'im ? " diyip yanıma geldi .sahte bir tebessümü yüzüme yerleştirip "Evet anne alarm çalmadan önce uyandım bu sabah " .diyip önüme döndüm.Annemin odamdan çıktığını hissettim . Hızlı bir şekilde okul eteğimide giyip saçlarımı salaş bi topuz yapıp aynaya baktım . Yeşil gözlerim neden bukadar hüzünlüydü ki . Tıpkı annemin ela gözleri gibi . Hiçbir umut yokmuş gibi yıllarca ağlayıp Allah'tan herseferinde sabır dilercesine bakıyodu . Bunun bi nedeni vardı annemin yıllarca ağlamasının tek nedeni babamın ona olan ihanetiydi onunla çocuklaktan beri aşık olup evlendikten 5 yıl sonraki ihanetiydi . Hangi kadın bunu hazm ederdiki düşünülmesi bile acı . Kendimi bu düşüncelerden alı koymak için hemen çantamı alıp evden hızlı adımlarla çıktım . Apartman kapısından çıkıp servisimi bekledim gelmesine çok yoktu . Annemin bu sabahki hali gözümün önünden gitmiyodu her sabah benimle kalkıp o hüzünlü gözlerle bana bakması her gün canımı acıtıyodu . Korna sesiyle kafamdaki düşünceler dağıldı . Kendimi toparlayıp servise bindim . Her zamanki gibi arkadaki koltuğuma oturdum . Kafamı servis camına yaslayıp diğer öğrencileri almaya koyuldu servis ilk inen bendim ve saatimde binmeye dikkat ediyodum. Yavaş yavaş gittiği için kafamı cama vurma ihtimalim azalıyodu bundan memnundum.Okul girişine geldiğimizde içimde hiç tanımlayamadığm bir heyacan basmıştı , korku da vardı bu duygumun için de . Korkmayan bir kız olarak hergün okul girişinde korkmamdan nefret ediyodum . Evet yine o tanımlayamadığım duygu vardı içimde bunun tek sebebi oydu hergün onun beni görmemesinden korkuyodum artık . Bukadarmı çirkindim ben beni göremiyeceği kadar çirkinmiydim ben ? Onun etrafındaki kızlar gibi deildim hatta hiçbir arkadaşım yoktu bu okulda sece sınıfta samimi bi kaç kız vardı dier kızlarla uzaktan yakından alakam yoktu sınıftaki samimi iki kızlarlada konuştuğumu bile hatırlamıyorum etrafımdaki insanlarla çabuk haşır neşir olacak kız tiplerinden deildim çoçukluğumdan beri annemin ağlayışlarıyla ağlamış evden çıkmayan bir kızdım ben arkadaş çevrem yoktu . Servisin kapısının açıldığını görünce ögrencilerin inmesini bekledim. kulaklığımdaki müziği kapatıp oturduğum arka koltuktan doğrulup servisten indim . Hızlı adımlarla okulun kapısına gelmiştim kapıyı elimle itip koridora doğru yürüdüm . Adını bilmediğim bir kız onun adını dile getirmişti . 'Günaydın Emir' hızlı bir şekilde omzumun üstünden arkama doğru baktım . Evet oydu her gece rüyama gelen hiçbirşey ortada yokken beni farketmediğini bildiğim hergün evden okula gidip geceleri yatakta ağladığım Emir di . Emir küçük bir tebessümle kıza 'Günaydın ' diyip yanağından öpmüştü . Gördüğüm şey karşısında ne yapacagımı bilemeyip hızlı adımlarla yürümeye başladım koridorun tam ortasına gelince kendimi iyi hissetmediğimi anlayınca etrafımda göz gezdirdim . Küçük bir kapı gördüm kapınan önüne gelip üstündeki tabelayı okudum ' Hizmetli Odası' diye mırıldandım arkamı dönüp baktığımda Emir ve yanındaki kız sarmaş dolaştı , adını bilmediğim kız okula gelmesine rağmen şık görünüyordu okul eteği benimkinden ziya sadece kalçalarını kapatıyodu. Hızla önüme dönüp daha fazla o görüntüye katlanamayıp açtığım kapıdan kendimi odaya attım ve kapının arkamdan hızlı bi şekilde kapandığını duydum . Girdiğim hizmetli odası bayağı karanlıktı bu durumdan rahatsız olmadım . Oysaki ben kendimi karanlığın kızı diye adlandırırdım . Kaç kişi karanlık odasında saatlerce ağlamıştır ki ? Kendimi düşüncelerimden alı koymak için bulunduğum yere oturup dizlerimi karnıma kadar çektim kafamı dizlerime koyup gözlerimi yumdum gözlerimden yavaş yavaş yaşların aktığını hissedebiliyodum . Hıçkırıklarımı zor tutuyodum kimse duymasın diye beni . Kapının kolunun açıldığını işitince oturduğum yerden irkildim. Kimdiki şimdi bu ? karanlıkta yüzünüde göremiyecektim . Açılan kapının tekrar kapanma sesini duydum , ağır ağır odaya doğru ilerleyen ayak seslerini işitebiliyordum . Ağlamaklı sesimle sadece 'Kimsin?' Diyebildim . Sesim sandığımdanda boğuk çıkmıştı ağlamaktandı galiba . Hiçbir ses gelmeyince tekrar ağzımı açıp 'Kimsin sen ? ' diyebildim . karşıdaki kişinin nefes alışlarını duyabiliyordum . Yakınımdayki sanki yada öyle hissediyodum . 'Sana kimsin diyorum ?' Demiştim tekrar. Artık ses gelmeyince korkup ayağı kalkmıştım . Ve birinin kolumu sert bi şekilde tuttuğunu hissettim . Korkmuştum hemde fazlasıyla çığlık atmak istemiştim ama bu ağlamaklı sesimle güzel bi çığlık atacağımı sanmıyodum . Işıkların bi yandan açılmasıyla gözlerimi kapamıştım karşımdaki kişiden korktuğum için açmaya cesaret edemiyodum ama ışıkların açılıp boyunun benden uzun olduğunu ve elimi tutup karşımda durduğunu bildiğim bir erkek vardı . ' Aç gözlerini ' dedi sert ve bi okadarda tatlı bi sesiyle. 'Kim olduğunu söylemezsen açmam gözlerimi korkuyorum ' diyebildim pürüzlü boğuk sesimle . 'Emir ' dedi . Emir dediğini duyduğum gibi açtım gözlerimi . Karşımdaydı Emir ve bi okadar da yakınımda gözlerini gözlerime dikmiş bakıyodu öylesine . İlk defa bukadar yakınımday dı ben onunla uzaktan bile göz teması kuramazken bukadar yakınımda olması kalbimin boğazımda atmasına nefes alışverişimin hızlı atmasına neden olmuştu .emir öylece dikilmiş gözlerime bakıyodu sonra bakışları dudagıma kaydı . Kolumdaki elinin gevşediğini hissetmiştim ve sakince kolumu bıraktı . 'Asıl sen kimsin ' dedi . üstümdeki okul kıyafetlerime gözünü devirip baştan sona baktı ve gözleri tekrar gözlerimi buldu . O anki heyecanla napacagımı bilemeyip ' Hilal ' dedim . 'İlk defa gördüm seni bu okuldasın galiba ' dedi . Evet ilk defa fark ettin beni ve hiç ummadığım kadar yakınımdasın dedi iç sesim . Nefesini yüzümde hissedebiliyordum benim nefes alışverişimin hızlı olmasına rağmen onunkinin bukadar sakin olması dikkatimi çekmişti. 'Evet bu okuldayım ' dedim . Gözlerime bakıyodu ve hiçbir duygu yoktu bi anlam ifade etmiyormuş gibi bakıyodu gözlerime . 'Neden bu karanlık odada ağlıyosun ?' Dedi . Sakince konuşmaya başladım ama dilim kaldırmıyodu sözcükleri, nasıl diyebilirdimki sana aşığım ve hergün seni görünce heycanlanıyorum etrafındaki kızları görünce onların yerinde olmayı istiyorum. Bunların hiçbirini söyleyemeyip öylece çekip çıktım odadan . Ve kızlar lavabosuna attım kendimi elimi yüzümü yıkadım ve aynadan yansımama baktım hala az önceki şoktan çıkamamıştım kötü hissediyodum kendimi beni öyle görmesini istemezdim belki acıyarak bakıyodu bana arkamdaki kolun omzumda olduğunu hissedince hemen arkamı döndüm . Beyaz tenli siyah saçlı adını bilmediğim bir kız bana endişeli bakıyodu . ' İyimisin? ' dedi . Tatlı yumuşak sesiyle . Bu kızı daha önce bikaç defa daha görmüştüm okulda . 'İyiyim ' diyip lavabodan çıktım .galiba ilk dersimiz olan edebiyat dersine geç kalmıştım . Hızlı adımlarla sınıfımın olduğu kata çıkmaya başladım . Arkamdan birinin bana seslendiğini duyunca hızla omzumun üstünden arkama doğru baktım 'Hilal' dedi .Tekrar. seslenen kişi Emir di . Bana doğru yürüyüp yanımda durdu . 'Neden ağladığını söylemedin ?' Dedi . O sert sesiyle .'Derse geç kalıyorum' dedim . 'Peki hangi sınıfta olduğunu söyle ' dedi . Niye bukadar merak ediyodu ki beni etrafında onca kız varken neden soruyodu sınıfımı ? .'12/B ' dedim pürüzlü sesimle . 'Ne zamandan beri bu okuldasın ?' Dedi . 'Liseye başlarken geldim ' dedim . Bu kolejde olalı 4 yıl oluyodu beni ilk defa fark etmesi hoşuna gitmemişti galiba . 'Bende 4 yıldır burdayım ' dedi . Hiçbirşey diyemeyip tamam anlamında başımı salladım .Emir hala gözlerime bakıyodu ve beni o ela gözlerine bağlıyodu orda donup kalmış sadece onu izliyodum . 'Derse geç kaldım' diyip hemen ordan ayrıldım . Nefesim benden habersiz atıyodu sanki kontrol edemiyodum nefesimi arkama doğru bakınca Emir'in olmadığını görünce nefesim kontrolüm altına alınmıştı .Sınıf kapıma doğru yürüdüm kapıyı çaldıktan sonra içeri girdim. edebiyat hocamız Özgür beyin yanına gidip kısık bi sesle özür dileyip arka sırama doğru yürüyüp oturdum . Bi kaç gözün üstümde olduğunu hissedebiliyodum .yarım saatlik dersten sonra tenefüs zili çalmıştı . Sınıftan çıkmayacaktım bugün hiç Emir'in yüzüne daha fazla bakacak halim yoktu fazlasıyla kötü hissediyodum zaten . Bi kaç kızın kendi aralarında konuştuklarını işittim .okulun popüler çocuğu emirden bahsediyodular artık bunlara alışmıştım . Yemekhanede lavaboda heryerde Emirden bahsediyodular okul sahibinin oğlu olup zengin olmasından dolayıydı tüm konuşulanlar .ona yaklaşan tüm kızları becerdiğinide duyuyodum etrafta galiba benim en büyük korkum buydu ona yaklaşamamın sebebi becerdiği kızlardı 12 . Sınıfa gitmesine rağmen bukadar ilgi odağı olması beni hep ürpertmişti .kafamı yasladığım sıradan kaldırdım tüm bu düşüncelerden alı konulmak için .sınıf kapısından içeri giren beyaz tenli siyah saçlı kız yanıma doğru ilerledi . Lavaboda bana iyimisim diye soran kızdı bu . Yanıma gelip .'oturmamda bi sakınca varmı Hilal ?' Dedi . Nerden biliyodu ki adımı . Kafamı hayır anlamında sallayınca yanıma oturdu .'meraba ben Gülistan' dedi .kıza anlamsız gözlerle bakıp uzattığı eli sıkıp 'bende Hilal ' dedim .'Evet adını biliyorum bukadar sessiz bi kız olman hep dikkatimi çekmişti sadece adınını öğrenebildim 'dedi .Gülistana küçük içten tebessümümü yüzüme yayıp 'Nerden öğrendin adımı ?' Dedim . 'Sen lavabodan çıkınca bende ardından çıktım Emirin sana Hilal diye seslendiğini duydum , sadece arkadaş olmak istiyorum seninle bu okulda hiç arkadaşının olmadığını görebiliyorum benimde pek yok samimi geldin bana ' dedi . Ben gülistanin söylediklerini idrak ederken sessiz bi şekilde yutkundum . 'Senin içinde bi sakıncası yoksa ? ' dedi . Neden bukadar sessiz kaldığımı bende anlıyamamıştım 'Arkadaş olabiliriz' dedim . Gülistan sevinmiş olacakki tebessüm etti . Bu kızın samimi ve iyi biri olduğunu şuan anlıyabilmiştim . Ders zili çalınca Gülistan bana bakıp ' bidahaki tenefüs yanına gelip bahçede dolaşabiliriz senin için sorun deilse ?' dedi . Başımla onaylayıp 'olur ' dedim .Gülistan yanımdan ayrılıp sınıftan çıktı , onun çıkmasıyla beraber özgür hocamız tekrar içeri girdi . Derse başlandığı gibi kafamı koyup uyumaya çalıştım . Uyuyamıyodum o karanlık odada olup bitenler gözümün önünde canlanıyodu .bi yandan seviniyodum beni farketmişti . Birinin beni dürtmesiyle kafamı masadan kaldırıp gözleri parlayan Gülistana baktım bana oranla daha kısa boyluydu yüz hatları ciddiydi ama gülerken güzel bi hal alıyodu . Bana doğru bakıp 'Hadi gidelim bahçeye ' dedi .ayağı kalkıp onunla beraber yürüyerek sınıftan çıkmıştım okulun ilk iki haftasıydı havalar gayet serindi .bahçeye çıkarken serinliği hissetmiştim boş bir bank bulup Gülistan la beraber oturduk .Gülistan konuşmayı seven bi kıza benziyodu benim gibi sessiz bi kızın onun dikkatini çekmesi ilginçti Gülistan tekrar soru sormuştu ama onu duymamıştım çünkü şuan karşımda benden metrelerce uzak olan Emire bakıyodum yanında sabah gördüğüm kız vardı karşı bankta oturmuş vaziyetlerdi 'Beni duyuyomusun Hilal?' dedi Gülistan. 'Affedersin' dedim kısık bi sesimle ona bakmayıp karşımda oturan Emirleri izliyodum . 'Akraban yokmu okulda' dedi gülistan o tatlı sesiyle 'Hayır senin varmı?'diye bi soru sordum bende .'Pek yok ama Emir kuzenim 'dedi. Hızlı bi şekilde bakışlarımı Gülistana çevirdim . 'Emir kuzeninmi ?' Dedim .'Evet kuzenim olur kendisi etrafındaki kızlar yüzünden pek yanına uğramıyorum aynı sınıfta olmamıza rağmen ' . Gülistanının söylediklerine fazla odaklandığımı hissedip bakışlarımı ondan ayırıp Emire doğru çevirdim.Emir o an bana bakıyodu göz göze gelmiştik ve dikkatli bakıyodu bana . Bukadar uzakta olmasına rağmen neden heycanlanmıştım ben bukdar fazla etkileyemezdi beni . Gülistan beni dürtünce 'ne var ' gibi bakış attım . Anlamış olacakki 'Nereye bakıp duruyosun 'dedi tekrar bakışlarımı emire çevirdiğimde bize doğru yürüyodu .heycanım fazlasıyla artmıştı ayaklarım oturduğum yerden bile tutulmayacak vaziyetteydi .Emirin bize tamamen yaklaştığını tam ortamızda ayakta dururken farketmiştim 'Selam kuzen ' dedi bakışlarını Gülistan'a çevirip .ben hala onun mükemmel yüzünü inceliyoodum .'Selam Emir 'dedi gülistan tatlı sesiyle . 'Hilal'le tanışıyomusunuz' dedi Emir Gülistana bakıp 'Evet bugün tanışttık ' dedi Gülistan bana bakıp küçük bir tebessüm ederek. 'Bende bugün tanıştım' dedi emir bakışlarını gözlerime dikerek .Ciddi bakıyodu bana gülistanında bakışlarının üstümde olduğunu biliyodum .'Otur istersen Emir ayakta durma 'dedi Gülistan .Emir başıyla onaylayıp hemen Gülistanın yanına oturdu . Şuan çok farklı hissediyodum kendimi ne diyeceğimi bilemiyodum .Emirin bakışları yanında oturan kızdaydı bende kızın yanında oturan sarışın kıza bakıyodum 'Sevgilinmiydi şu yanında oturan kız' dedi Gülistan Emire gözlerini devirirken.'Hayır arkadaşım'dedi Emir bakışlarını bana doğru atarken .Gözlerime bakıyodu farklıydı gözleri bukadar yakından bakılınca 'Bugün neden Hilal'i çağırıyodun 'dedi Gülistan Emire bakıp .emir tekrar gözlerime kısa bi bakış atıp 'Ağladığını gördüm merak etmiştim'dedi .Gülistan şaşırmış bi şekilde bana bakıp 'niye ağladın ' dermiş gibi gözlerime bakıyodu . Hiçbirşey söylemeyip ayağı kalkıp gittim .arkamdan bana bakan iki bakışı hissedebiliyordum . Derin nefesler alıp sınıfıma doğru gittim ve derse girecek fizik hocamı bekliyodum . Acaba ayıpmı etmiştim gülistan la emiri bankta bırakıp gelince . Ama onlara neden ağladığımı söyliyemezdim . Bu düşünceleri kafamdan atıp bakışlarımı fizik hocasına çevirdim . Dersi dinlemek zorundaydım . Yakında sınavım vardı .