TAKINTILI

1.Bölüm: SİL BAŞTAN

Belki uyku için en ideal yerdeydim sıcak bir yatak karanlık bir oda odamdaki çiçeklerden gelen sakinleştrici koku. Bunların hepsi birleşip beni uykunun sakin ve sonsuz kollarına sürüklemek istiyordu ama tek bir sıkıntım vardı. Sadece bir ama en acı vericisi ben ailemi 1 ay önce kaybetmiştim. Annem ve babam belki hayatlarının en güzel gününde evlilik yıl dönümlerinde saçma sapan bir kaza yüzünden ölmüşlerdi. Asla ses eksik olmayan evimiz artık kapı gıcırtılarına bile uzaktı. Evimize her baktığımda boğazıma birşeyler düğümleniyordu artık hayatta tektim. Ne kadar amcam teyzem ve kuzenlerim olsa bile yalnız hissediyordum. Kalbimin acısı boğazımdaki düğümü iyice yukarıya çekip nefes almamı engelliyordu. Karanlıkta öylece etrafa bakarken karanlığın beni içine çekebileceğini düşündüm perdeler açık olmasına rağmen o kadar karanlık ve kasvetliydi ki içerisi. Biraz nefes almaya ihtiyacım vardı. Yatar pozisyonda olduğum yataktan yavaşça kalktım içerisi ne kadar karanlık olsada ezberlediğim duvarlar benim emin adımlarla ilerlememe yardım ediyordu. Birkaç adım atıp odamın ışığını açtım. Gözlerim hemen yanımdaki beyaz dolaba ilişti üzerime sıkı birşeyler alıp balkona doğru hareket ettim. Balkonumuz gerçekten büyüktü ve evimizde bir sitenin en üst katı olduğu için şehir ayaklarımın altındaydı. Hava sert olmasına rağmen içeri girme isteği uyandırmıyordu. Beyaz kabanımdan geçen rüzgar vücudumu olmasa da ellerimi titretmeye yetmişti. Balkonun ortasında durmayı kesip biraz daha ilerledim. Ayaklarım çıplak olduğu için direk soğuğa maruz kalıyordu üşüsemde aldırmadım. Gece saat 2 sularındaydı. Eğer işlek bir şehirde yaşıyorsanız bu saate bile şehir için gece olmaz. Yüksek binaların ışıkları yanıp sönen tabelalar ve ay muazzam bir görüntü olsa bile bu şehirden sıkılmıştım. Sert bir rüzgar beni olduğum yere çivilerken önüme gelen sarı saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdım. Sanırım bazı yerler yanınızda kim varsa onunla güzel gelirdi . Ailemsiz bu şehir bana acı veriyordu. Burdan gitmem gerekiyordu başka şehire gitsem belki yeni bir hayat kurardım. Burdakinden daha güzel bir hayat burda durdukça mutsuz olacaktım. Uzaklaşmaya belki de buraya bir daha asla gelmemeye ihtiyacım vardı. Şehir manzarasına son bir kez daha bakıp arkamı döndüm. Ayaklarımı hareket ettirip balkondan çıktım tekrar sıcak odama vardığımda beyaz kabanımı üzerimden atıp yatağımın altındaki valizi çıkardım. Evet belki çok aniydi belki çok yanlış bir karardı ama yarın bu şehiri terk etmiş olacaktım. Valizimi yatağımın üzerine koyduktan sonra dolabıma ilerledim yanıma giyecek olarak pek birşey almama gerek yoktu gideceğim yerde alabilirdim. Sadece birkaç iç çamaşırı ve bir iki parça kıyafeti dolabımdan çıkararak valizime yerleştirdim. Etrafa bakındığımda çok sevdiğim iki tane kitabı da yanımda götürme ihtiyacı hissettim. Hareketlenip onları da valizime koydum. Komidinin çekmecesinde duran koca makyaj çantamı da valizime koydum. Bu kadar yeterdi heralde gittiğim yerde diğer ihtiyaçlarımı da karşılayabilirdim. Valizimin ağzını kapatıp yere bıraktım. Şimdi sadece yapmam gereken kendime okul seçmekti. Nereye gideceğim hakkında hiçbir fikrim yoktu bu yüzden sadece okullara bakıyordum birkaç tane farklı şehirde okul biliyordum onların internet sitesine girip okulun genel durumuna baktım. Sonunda birine karar verdiğimde eğitim düzeyinin yüksek olması benim için mükemmeldi. Oraya bir nevi okumak içinde gidiyordum. Gideceğim okul özel bir okuldu. Okula başladığımdan beri hep özele gittiğim için devlet okulunun ortamını bilmiyordum. Zaten hiç bilmediğim bir şehire giderken hiç bilmediğim bir okul düzeyine de gitmek istemiyordum. Okul işi tamamdır şimdi yapmam gereken iş birkaç saat daha beklemek. Ondan sonra amcamı arayıp herşeyi halletmesini rica edeceğim.

-----

Saat 8 olduğunda amcamın işe gittiğini bildiğim için telefonumu elime alıp amcamı aradım. Sabırsızca açmasını beklerken ikinci çalışta telefon açılmıştı.

-Alo amcacım?

-Meyra kızım günaydın nasılsın?

-İyiyim amcacım sen nasılsın?