The Sailor - player 2

1.

Hi,
Hier ben ik opnieuw met een deel 2 van the Sailor player.
Het is even wachten geweest ik weet het maar had het helaas wat druk. Maar ik ben er opnieuw...
Ik ga proberen in keer in de week een update te maken en me daar aan te houden. Die update zal op maandag zijn.
Kus
EmmaVanDeGehuchte

Leon
'Yeah!' Roepen we samen.
'We zijn klein maar ook groot!' Roepen we.
We lachen en maken plezier. Het word een zalige avond. Eerst is er een diner voor alle zeilers en hun partner. Voor mij is de regel ,Sophia, mijn vriendin. Daarna is er een gala voor alle zeilers en andere genodigden.

Ik bekijk mezelf in de spiegel en strijk mijn pak glad. Er word op de deur geklopt en ik loop door de hotelkamer naar de deur. Ik maak hem open en Estée staat aan de deur.
'Je ziet er prachtig uit.' Zegt ze.
'Bedankt.'
Ik glimlach. We lopen samen de hotelkamer binnen.
'Kom eens hier.' Zegt ze.
Ze staat voor me en trekt mijn strikje goed. Ik glimlach.
'Je bent de beste.' Zeg ik.
Ze glimlacht.

'Klaar voor?' Vraag ik Sophia.
Ze knikt en glimlacht. Ze heeft een glitter kleedje aan. Haar rug is helemaal open en ze ziet er fantastisch uit. Ze haakt haar arm in de mijne en we lopen naar buiten waar de taxi staat te wachten.

We stappen de taxi uit en worden onthaald. We lopen de rode loper op en glimlachen naar de fotografen.

'We worden naar onze plaats begeleid door mensen die alles in goede banen leiden.
'Ik ben blij dat je terug bent.' Zegt Sophia lief.
Ze kust me en ik glimlach.
'Ik ben ook blij dat ik terug ben.' Zeg ik.
'Kleine!' Hoor ik door de hele zaal.
'Ouwe!' Roep ik even luid.
Iedereen kijkt ons beiden aan. We trekken ons daar helemaal niks van aan en lopen naar elkaar toe. We geven elkaar een knuffel.
'Ik ga u missen man!' Zegt hij.
'Ik jou ook!' Zeg ik.
'Dit is Vera, mijn vrouw.' Zegt hij.
Ik groet haar en geef haar een kus.
'Dit is Sophia, mijn vriendin.' Zeg ik zoals hij.

We gaan zitten en praten het hele diner. Ook met anderen.

'Beste zeilers, familieleden, genodigden. Het was een fantastisch jaar. Niet al te grote ongelukken gebeurd. Ook heeft iedereen het overleefd. Kortom het was een fantastisch jaar. Op naar binnen 2 jaar! Hopelijk word het een even goed jaar! Iedereen, bedankt. Zeilers bedankt, zonder jullie is er geen race. Sponsors bedankt, technische ploeg bedankt, vrouwen en kinderen van de zeilers bedankt. En smakelijk iedereen!'
Na de speech klapt iedereen. Ik sta op.
'Jeroen! Bedankt voor alles te organiseren en te regelen!' Roep ik over de zaal.
'Bedankt Jeroen bedankt!' Roepen we met zen allen.
Hij staat te glunderen op het podium.

Iedereen klapt. En daarna word het eten geserveerd. Het is lekker. Als je een maand op astronauten voeding word geleefd vind je alles lekker.

Estée

'Ben je klaar?' Vraag ik aan Dan.
Hij is zijn pak aan het aantrekken.
'Damn, je ziet er zo goed uit in dit pak.' Zeg ik en bijt op mijn lip. 'Niet op je lip bijten. Zegt hij en haalt met zijn tanden voorzichtig mijn lip van tussen mijn tanden.
Hij kust me en duwt me zacht het bed op.
'Ik zie je graag.' Zegt hij.
Ik glimlach en ga boven op hem zitten. Ik buig me naar voren en zoen hem uitbundig. Zijn tong glijd mijn mond in en ik maak zijn hemd knoopje per knoopje open.
'Mmh, niet doen. We moeten zo door.' Zegt Dan met een glimlach. 'Zegt de persoon die treuzelt en eigenlijk geen zin heeft.' Zeg ik lachend.
'Jij kent me veel te goed.' Zegt hij.
Hij neemt me vast en draait me in een seconde om. Nu zit hij boven op mij.
'Schattie,' Zeg ik zacht.
'Mmh.' Is de reactie die ik krijg.
'Als je echt niet wil gaan dan blijven we hier.' Zeg ik.
'We moeten gaan. Hij is jouw beste vriend. Hij verwacht jouw.' Zegt hij me een glimlach.
'Jij wil daar helemaal niet naar toe dus misschien kan jij hier alsnog blijven?' Vraag ik voorstellend.
'En jouw alleen laten gaan? Ik dacht het niet en al zeker niet naar Leon.'
We staan allebei op. Hij knoopt zijn hemd terug dicht en glimlacht. 'Ik laat jouw nooit alleen achter, en zeker niet bij Leon.' Hij knipoogt en kust me.

We lopen naar de taxi en stappen samen in. Eens hij is aangekomen betaald Dan de taxichauffeur en lopen we samen naar binnen. We worden begroet en er word ons een drankje aangeboden.

Ik kijk rond opzoek naar Leon. Hij staat ergens achteraan en ziet me.
'Ga je mee?' Vraag ik aan Dan.
Hij glimlacht en knikt. Hij legt zijn arm rond mijn middel en zo lopen we samen naar Leon en Sophia toe.
'Kleine.' Zegt hij blij.
Ik glimlach. Hij knuffelt me. Ik knuffel hem heel stevig.
'Ben blij dat je terug bent.' Zeg ik zacht.
'Ik heb je gemist.' fluistert hij in mijn oor.
Ik kijk hem aan en glimlach. We gaan samen aan een tafel zitten en praten heel wat bij.

'Ik zie je graag.' Zegt Dan tegen mij en kust me.
'Kan het wat subtieler?' Vraagt Leon opeens.
'Leon!' Zegt Sophia wat geschrokken.
'Subtiel? Daar in ben jij wel de expert eh, Leon.' Begint Dan nu ook. 'Jongens! Ophouden.' Zeg ik naar ze allebei kijkend.
'Begint niet. Als we over u moeten beginnen zijn we volgend jaar nog bezig.' Gaat Leon verder.
'Zullen we misschien met u beginnen?' Vraagt Dan opnieuw op zijn beurt.
'Ik ben niet de persoon die de mensen hun vriendin in pikt hoor.' Zegt Dan.
'Dan!' Zeg ik geschrokken.
'Stop er mee!'

'Nee liefje! Iedereen heeft recht op de waarheid.' Zegt hij.
Hij kijkt Leon aan.
'Hij pikte mijn vriendin van me af omdat hij jaloers was. Hij noemde zichzelf mijn beste vriend. Maar hij was gewoon jaloers! Jaloers op mijn relatie, omdat hij nooit serieus werd genomen in een relatie.' Zegt Dan.
'Is het daarom dat Vee naar me toe is gekomen? Is het daarom dat ze huilend naar me toe is gekomen om te zeggen van Dan heeft met een ander? Ik was er voor haar! Jij was haar vriend maar was er nooit. Jij was altijd weg. Wie ging er elke wedstrijd kijken naar Vee? Wie was er voor haar om haar een compliment te geven na de wedstrijd, wie? Ik!' Zegt Leon nu boos.
'Daardoor is ze er nu ook niet meer! Door jouw!' Roept Dan nu. 'Fuck you! Dan! Fuck you! Trap het af man!' Roept Leon.

De hele zaal is stil geworden. Alle ogen zijn op ons gericht. Sophia en ik schamen ons dood. Voor het eerst voelen we iets gemeenschappelijk.
'Ik ben hier met mijn vriendin! Het meisje die jij nooit te pakken kreeg. Die nota bene jouw beste vriendin is! Je wil toch je beste vriendin niet teleurstellen?' Vraagt Dan spottend.
'Dan het is genoeg! Gehoord? Je stopt er mee!'
Ik sta voor hem. Hij kijkt me aan.
'Ja je hoorde haar. Je moet er mee stoppen.' Lacht Leon er mee.
'Val dood man!' Roept Dan.
Leon duwt me voorzichtig maar met genoeg kracht aan de kant en klopt recht op het gezicht van Dan.
'Leon!' Roept Sophia.
'Stoppen! Leon! Stop er mee alsjeblieft!' Smeekt ze.
Ondertussen zijn er al andere mannen die Leon en Dan uit elkaar aan het halen zijn. Dan heeft ook op Leon geslagen.
'Jongens! Hebben jullie nu niks geleerd? Jullie waren de beste vrienden? En nu? Nu kunnen jullie elkaar wel vermoorden! Letterlijk! Jullie blijven bij elkaar uit de buurt! Dan wij gaan naar het hotel.' Zeg ik boos op ze alle twee.
Dat laatste zei ik minder hard. De mannen die Leon en Dan vast hadden laten hen los. Ik bedank hen en vertrek met Dan naar het hotel.

Vote / comment...