Opowieść dwóch serc

1.

Była sobie Lena.
Lena była szczęśliwa, żyła dość dobrze w bogatym domu.

Gdy poszła do pierwszej klasy, poznała Kornelię. Bardzo ją polubiła. Bawiła się z nią w berka, chowanego i inne gry.

Jednak pewnego dnia, w gimnazjum, między przyjaciółki wtargnęła Emilia, która, niestety, była bardzo niemiła dla Kornelii, jak i dla Leny.
Powodowała ich kłótnię.

Kilka tygodni po rozpoczęciu II gimnazjum Lena zachorowała i nie mogła chodzić.do szkoły przez tydzień.

Kornelia starała się dzielnie chodzić do szkoły bez przyjaciółki, jednak było to trudne.

W połowie Tygodnia Rozpaczy Emilka zaczęła dziwnie pocieszać Kornelię.
Niewiele później przyjaciółki miały małą utarczkę.

Wredna Emilia skorzystała z tego i owinęła sobie niewinną Kornelię wokół palca.

Gdy choroba Leny dobiegła końca, przybyła do szkoły z uśmiechem- wreszcie będzie mogła zobaczyć swoją przyjaciółkę!

Ale czekała ją dość niemiła niespodzianka.

Zaszantażowana w okrutny sposób Kornelia została przyjaciółką Emilki. Tym sposobem obie dziewczyny były strasznie niemiłe.
Lena przeżywała KOSZMAR.

Następnego dnia dla Leny stało się coś cudownego. Kornelia i Emilka pokłóciły się!

Korzystając z okazji, Lena natychmiast podeszła do Kornelii i poczęła rozmawiać o tym, co się działo, jak jej nie było.

Po kilku minutach rozmowy do Kornelii podszedł Antek, ich kolega z klasy.

Nie zwracając uwagi na Lenę, zaczął bezczelnie rozmawiać z Kornelią.

Ale Lena także nie stała długo bez rozmówcy.
Już po chwili przybyła do niej Emilka, mówiąc, że chce jej zdradzić tajemnicę.

Powiedziała, że kiedy przyjaźniła się z Kornelią, ta wyznała jej, że kocha się w Antku, że szaleje za nim i nie potrafi bez niego żyć.
A pokłóciły się dlatego, że Kornelia, zamiast iść na nocleg do Emilii, poszła do Antka, oglądać romantyczny film.

Lecz nie tracąc nadziei, Lena czekała na następną przerwę, by móc w spokoju pogadać z przyjaciółką.

Lekcja ciągnęła się niemiłosiernie (był to j. polski).
Kiedy Lena patrzyła na zegarek, wydawało jej się, że on śpi.
Czas jej się dłużył.
Zegar w nudnie powolnym tempie tykał.
Tik tak tik tak
Tik tak tik tak
Tik tak tik tak
I tak w kółko.

W KOŃCU!
Dzwonek nareszcie zadzwonił!
Lena szybko się spakowała, aby pobiec i porozmawiać z Kornelią.

Lecz zauważyła, że jej przyjaciółka jak szalona biegnie do toalety.
Cóż miała zrobić? Pobiegła za nią w równie szybkim tempie.

Zanim się zorientowała, jej koleżanka była już zamknięta na klucz, który musiała trzymać w środku.

Uklękła przed kabiną. Po czterech minutach zadzwonił dzwonek. Ale Lena nie miała zamiaru ruszać na lekcje bez przyjaciółki. Zresztą, to tylko informatyka.

Zaczęła płakać wobec presji otoczenia.

Nagle stało się coś nieoczekiwanego.

Lena ujrzała coś, co sprawiło, że prawie zemdlała.