HAYALET

Başlangıç

Alarm sesi çalıyordu .Şu lanet telefon nereye gitti.Telefonu bulduğum gibi erteleye bastım.Alarm çaldığı gibi kalkacak değilim  heralde.10-15 dakika sonra uyandım elimi yüzümü yıkadıktan sonra hızlıca okul kıyafetlerimi  giyip saçıma sekil vermeye  başladım .Şu saça  sekil vermem en az 15 dakikamı aldı.Bazen kestirsem kurtulurum diye düşünüyorum,sonra  tövbe ediyorum.Saçım belimi geçmişti  ve çok  seviyordum.Saçıma şekil  verip hemen evden çıktım.Okula doğru  yürümeye  başladım.Yolda Ayla'yı gördüm .Hemen koşup sırtına  atladım  ikimizde neredeyse  yere yapışıyorduk.Yolda yürüdüğümüzde iki tatli  çocuk  gördük  ama sadece bakmakla yetindik.Sonuçta biz evlenmeyip Aylayla beraber yaşlanıcaktık.Sonunda okula vardık.Hemen 12/C sınıfına  çıktık.8 dersin ardından sonunda okuldan koşa koşa çıktık.Okulun kapısından çıkarken hala Ayla ile yarış yapıp  koşuyorduk.Okulun kapısından  çıktıktan sonra  yola doğru  koştuk.Allah bilir dışarıdan  nasıl  aptalca gözüküyorduk.Koşarken birine çarptım  ve yalpaladım.Kafamı  kaldırdığımda kaşlarını çatmış bir çift gözle  karşılaştım.Şaşkınlıktan  olduğum yerde kalakaldım.Bu o kadar yakışıklı  ve bir o kadarda sert duruyordu ki sanki kafamdan  aşağı  sıcak  su döktüler  ve tüm  vücudumda hissettim.Adam hala bana bakarken iyimisin diye sordu.Dilim bile tutulmuştu sadece kafamı  evet anlaminda sallayabildim.O zaman kendi başına  ayakta durabilirsin dedi ve bırakıp  gitti.Bu sefer arkasından bakakaldım.Hafif dağınık  saçlar bir o kadarda kusursuz.Pürüzsüz bir yüz.Küçük bir burun,koyu kahve tonunda gözler  ancak birbirini bu kadar tamamlardı.Bu çocuk  için  fazla çirkinim  diye düşündüm.Arkadan birinin beni sağlamasıyla kendime geldim.Sallayan Ayla'ydı.İyi misin Hayal?Rengin atmış.Niye böyle  oldun.Ayla bunları  söylerken  sesi kulağıma  sadece uğultu  şeklinde  geldi.kafamı çevirdiğimde neredeyse tüm  okul bana bakıyordu.Lanet oksun utancımdan ölecektim heralde.Hemen Ayla'nın koluna girip çekiştirmeye başladım.Noluyor der gibisinden bana baktı.Sadece sus ve yürü Ayla dedim.Sakın soru sorma.Ayla'yı biraz tanıyorsam bu sözüm onu bir şeyler  sormaya daha da teșvik edecekti .Yolda eve gidene kadar her soru sormaya başlayacağı zaman onu susturuyordum.Lanet olsun.Neden böyle  olmuştum.Eve vardığında annem kapıyı açtı.Hoşgeldin  deyip yanağına iki sulu öpücük  kondurdu.Bende onu öptüm  hemen banyoya koştum.Annem arkamdan söylendi.Yavaş olsana.Görende arkandan atlı kovalıyor sanacak.Ah bu kadın ve azarlamaları.Ne yapsam suç.Hemen  elimi yüzümü yıkadım.Biraz kendime gelmiştim.Hala neden böyle  olduğumu çözemedim.Odama gidip üzerimi değiştirdin.Canım pijamalarım.Onları her şeyden  çok seviyordum.Kitaplığıma baktım.Elime bir kitap alıp  okumaya başladım.Sanırım az önceki  sözümü geri alacam.Kitap ve pijamalarımı her şeyden  çok  seviyordum .Kitap okurken annem odadan içeri  daldı.Bildiğiniz daldı.Bende bu sefer onunla dalga geçmeye başladım. Noldu arkandan atlı mı kovalıyordu?Yine söylenmeye  başladı.Ama gülerek  söyleniyordu.Arada laf sokmayıda ihmal etmedi.Canım annem.Hayal kızım yemek hazır.Hazırlamaya yardım etmedin bari gel ye,yedikten sonra toplamaya yardım et.Ben yemeyeceğim anne bugün ac değilim.Annem sanki  ilginç bir şey söylüyorum  gibi SEN AÇ DEĞİLSİN SEN SEEEN hayırdır  noldu?Kafana taş  falan mı düştü?Anne abartmıyor musun sadece yemek yemek istemediğimi söyledim.Annem ne bilim ilginç geldi diyip odadan çıktı.Bunun  üzerine şükür namazı kılacaktım.Sadece aç  değildim bunda bu kadar büyütülecek  ne var anlamadım.Neyse,kitabıma döndüm.Şu kitaptan vazgeçmek o kadar zor ki.Her kelimeyi,her harfi yasıyordum ve kitabı okumayı bıraksam yaşamım  duracakmış.Sadece nefes alacağım ama o nefesi verirken sadece biyolojik yaşama uyum sağlamak için vereceğim.Başka hiçbir amacım olmayacakmış gibi.Kitabı elimden bıraktığımda saate baktım saat 10.Ne yani 4 saattir kitap mı okuyordum ben?Sanki daha yeni elime almıştım ve hala okumak istiyordum.Üstümde  bir ağırlık hissediyordum.En iyisi duşa girmekti.Duşa girip çıktıktan sonra  mayışmıştım.Hemen kendimi yatağa atıp uykunun kollarına bıraktım.Ertesi gün okula gittim .Çıkışta içimi bir heyecan kapladı.Yine onu görmek istiyordum.Bu istekle içim kavruluyordu.1 hafta boyunca bu böyle devam etti.Ayla bu sefer halimi farketmiş ve garipsemişti,Ne oluyordu bana böyle.Ona dair elimde en ufak bir bilgi olsaydı stalklayarak belki bulabilirdim ama yok.Sonunda haftasonu geldi.Eve vardığında kimseyle konuşmak istemiyordum.Ama tabikide öyle  bir lüksüm  yoktu.Depresyona girip  yataktan çıkamamaya karar versem annem gelir beni  dozerle kaldırıdı.Evet öyle  bir anneye sahibim:-).Pazartesi geldi.Her zamanki gibi pazartesi sabahı  ağıtlarla uyandırsın.Pazartesiyi seven var mı?Saçmalamayin yaaa:-).Okula  sürüne  sürüne  gittim.Dersler her zamanki gibi uyuklamalarımla geçti.Edebiyatçı tabikide uydutmadı.İçimden ona kendim uydurduğum değişik  fantezilerde küfürler  savururken birde üstüne  ödev  verdi .Bu kadının  derdi neydi yaaaff.Çıkısta ödev  için  resim çıkarmaya gidecektim.Al işte  gitti harçlığımın yarışı.Değişik  küfürlerle sövdürerek kırtasiyeye girdim.Görmemle bütün  gözleri  üstünde hissettim.Hay ben böyle  işin.Sesli mi sövdürüyordum.Yine her zamanki gibi rezil oldum galiba .Kafamı  kaldırmamla beynimde bam-kut-pat gibi sesler çıktı.Bu oydu.Oha canım  edebiyat hocacim.Sizi çok  seviyorumm.Bana çarpan megayağuşklu jojuk haliyle rezilliğime dönmüştü.Gülsem mi ağlasam mı yaa?Hemen bizim kırtasiyenin sahibi yusuf amcanın yanına gittim.Resim çıkaracağını söyleyip bilgisayara yöneldim.Omzumun üstünden baktığımda bana çarpan  yakışıklı  çocukla  göz  göze geldik ve bana gülümsedi.Gerçekten bana mı gülümsedi diye önüme falan baktım kimse  yoktu.İyi bana gülümsemiş.Daha bunu içimden kendi kendime söylerken yine kafamdan o garip bum-pat-gum sesleri çıktı.Oha bana mı gülümsedi.Eve gidip mal mal dans ettim.Annem bir ada odaya gelip  beni bastı.Salak mısın der gibi baktı ve çıktı.Kapı  diye bir şey  icat etmişler.Keşke biri annelerimize öğretse.