Bir anda kalbim sekler gibi oldu.
Git diye fısıldadım. Fısıltımı ben bile zor duymuştum ve o bana boş bir bakış attı . Git dedim normal bir ses tonuyla. Kıpırdamadı bile,öyle hiçbir tepki vermeden beni izliyordu ve bu duruşu , sebepsiz bir tepki vermişim gibi hissediyordum.G it diye bağırdım sonunda olduğu yerde duruyor du ama bakışları tek bir noktaya odaklanmıştı gözlerime .Karar mı vermeye çalışıyordu cidden zor muydu gitmek? Arkamı döndüm ve sessizce ağlamaya başladım
Hıçkırıklarımın arasından"Git Git" derken boğazının düğümlenmesine rağmen sesim çatallı çıkmıyordu. Fırlatmak için aldığım yastığı alıp ona döndüğümde birkaç hafta önce söyledikleri doldurdu zihnini . Gidiyorsa iz bırakmalı adam ...Geri dönmeyecek mesela...
Şimdi olduğum yere çivilenmiş bir şekilde az önce bana baktığı yere daldı gözler:
Sessizce çekip gitmişti..
