Ciche morderstwa

Prolog

Dziewczynka szlochała cicho zerkając na zdrajcę. Człowieka, którego miała za przyjaciela. Ona tak bardzo mu ufała, a on zrobił jej krzywdę. Nie zapomni mu tego, nigdy. Uważnie jej się przyglądał. Miała piękne, proste, kasztanowe włosy  sięgające bioder i błękitne tęczówki oraz długie, czarne rzęsy dopełniające jej urodę. Sylwetkę przeciętną jak na dwunastoletnią dziewczynkę. Jego zdaniem była idealna. Właśnie dlatego ją tu zwabił. Będzie jego ładną laleczką.