Masum Ve Acımasız

1.Bölüm

Muhtemelen şuan dışarıda yağmur yağıyor. Benim hemen burdan kaçmam gerek. Kaçmasam bu acımasızlığı katlanıcam yine. Hergün üvey ailem tarafından yine şiddet görücem. Yine şiddet görücem.

Hemen kendimi topladım ve kaçmak için gece yarısını bekledim. Evet . Ya ben kafa tutucam hayata ya da kendimi ölüme terk edicem. Önceden hazırladığım siyah sırt çantamı aldım ve siyah asker botlarımı giyip cama yaklaştım.

Bu yükseklikten defalarca inmiştim yine inebilirim. Üvey ailem benim kaçmamı göz önünde tutarak ev alırken en yüksek kattan eski ev aldılar. Kendileri zenginlik içinde yaşarken beni bir bodrum katına kapattılar ve beni orda ölüme terk ettiler.
Bazen üvey abim yemek getirir bana ama o da bazen. Komşuların beni görme ihtimalleri ne karşı siyah kapşonlum başıma geçirdim.

2 - 3 kere yaptığım gibi buradaki borulara tutunarak indim. Sona geldiğim de bodrum katına bakan bir ağacın dalından aşağıya indim. Saat bir olduğu için onların uyan ma ihtimali bile yoktur .

Çünkü üçünü de biliyorum. Uykuları derindir. Issız sokakta yürümeye başladım. Yağmur dinmişti . Ama onun yerine öldürücü bir soğukluk vardı. Mart ayındaydık ama yinede hava da öldürücü bir soğukluk vardı. Şimdi peki ben ne yapıcam. Hastaneye gitsem olurmu ki?

Saçmalama orası özel bir hastane dedi iç sesim. Ben de ona hak verdim. Ben kim orası kim. Benim gibi bir staj öğrencisini mi koruyacaklar. Ama çok soğuk burası . En iyisi donarak ölmekten se kendimi rezil ederim daha iyi. Hastane uzak olduğu için taksi bulmam gerekiyor.
Hiç taksi geçmediğinden durağı aradım .

" Alo "
"Alo buyurun çiçek taksi"
" Ben. ....... adrese bir taksi istiyorum"
"Hemen geliyor efendim iyi yakşamlar " dedi ve telefonu kapatı. Yaklaşık on dakika bekledikten   sonra benim için taksiye bindim . Allahtan evden kaçmadan önce yanıma para almıştım. Taksici amcaya döndüm ve "Özel Karahan Hastanesi" dedim. Taksici amca da kafa salladı. Hayret ilk kez birisiyle sakin konuştum.

Hastaneye gittiğim de staj bölümüne geldim. Bugün hatırladığım üzere Aslı nöbetçiydi. Hemen çantamı dolabıma koyup onun nöbetçi olduğu beşinci kata çıkmaya başladım. Aslında asansörle gitsem daha iyi olacaktı ama benim kapalı alan korkum olduğu için merdivenlerden çıkmaya başladım.
Sonunda kata geldiğim de bir tanecik kankamı orda gördüm. Orda ki hasta yakınlarının oturduğu koltuğa oturmuş uyukluyor.

O benim şu dünyada ki ilk ve tek arkadaşım dı. Biz birbirimizi bakıyorduk. Hiç kimseye de ihtiyacımız yoktu.

Am o lanet güne kadar, benim koruyucu ailem çıktı. Bizim ilk ayrıldığımız işte o zaman oldu . Ben gittiğim de Aslı çok üzülmüştü.

Düşüncelerimi bir kenara attım ve Aslının oturduğu yere doğru adımlama ya başladım. Yanına vardığım da dirseğini sandalyenin koluna koymuş. Ve yumruk yaptığı elini de çenesine koymuş uyuyordu.
O kadar masum gözüküyor du ki. Tam bir küçük kız çocuğu gibi. Küçükken de böyleydi. Çok kavgalarımız olmuştu onla. Daha sonra yanıma gelir kedi gibi uysalaşırdı. Yanıma gelirdi geceleri . Korkuyorum diye . Karşı koyamzdım ona. Hemen barışırdık.

"Aslı hadi kalk yerine yat kuzum "
Onu her zaman böyle uyandırmaya çalışırım. Çok tatlı olurdu böyle.
" tamam anne sen git ben geliyom"
dedi uykulu bir sesle.
" Kardeşim Vedat Bey seni çağırıyor çok kızgın "dedim. Aradan beş saniye bile geçmeden uyandı. "Ne Vedat Bey mi. Ya Allahım ben ne yapıcam şimdi." Kendi kendine konuşurken beni sonradan fark etti.

"Ya Melis şaka yaptın dimi. Off ya çok korktum" dedi kalbini tutarak.
" Ya kızım uyanmıyordun ben ne yapayım " dedim.
"Sen konuştuğumuz işi yaptın mı? " dedi . Sesindeki 'inşallah yap mışsınıdır ' anlamını sezdim. O da biliyordu benim koruyucu ailemin ne mal olduğunu.
Gülerek kafamı salladım. Ve " evet Aslı  yaptım bitti artık. " Dedim. O da benim gibi sevindi. "Çok sevindim Melis . Onların yanından kurtulduğuna çok sevindim. "

" Ya Aslı ben buraya geldim. Başka gidicek yerim yoktu. İnşallah Alperen Bey kızmaz".
" Ya hiç kızar mı. O da biliyor. O da ordan kurtulmanı çok istiyordu unutma."
Dedi. Ve bir anda birbirimize sarıldık.
"Neyse Melis kardeşim sen şimdi benim eve gidiyorsun orda kal . Sabah gelirsin " dediği şeye minnetle gülümsedim.
"Teşekür ederim" dedim ve ekledim.
"Tamam ama istersen sen biraz uyu ben nöbetini bir iki saatliğine yapabilirim. " Dedim.
" Yok sen yorulma "

" Ya kızım ne yoruluncam. Uykun var işte sen staj odasına git biraz dinlen. Ben de üstümü değiştiriyim"

'"Teşekür ederim "dedi.
"Ne demek sen benim kan bağım olmayan kız kardeşimsin " dedim. O da bana güldü ve koluma girip staj odasının yolunu tutuk.
Odaya geldiğimiz de Aslı kendini koltuğa attı. Ben de dolabımdan staj için bana verilen kıyafetleri çıkardım ve giydim. Çıkmadan önce Aslı ya baktım öylece koltukta uyumuş. Yanakları pembeleşmiş. Onun zaten uyurken yanakları pembeleşir . Bu haliyle çok masumdu. Onu yanağından öptüm ve odadan çıktım.

Sonunda Aslı'nın görev yaptığı kata geldiğim de ilk olarak hastaları kontrol etme ile başladım.
Sonun da kontrol bitince aşağıya Aslı'nın yanına indim. Hala orada uyuyordu. Uyandırmaya kıyamadım. Ve bu gecelik nöbetini ben üstlendim. Yukarı çıkarken lavaboya uğradım.

Lavabo da elimi yüzümü yıkadıktan sonra yukarı çıktım. Uyandığım da saat nerdeyse altı buçuktu. Staj odasına girdiğim de Aslı'nın uyanmış saçını topladığını gördüm.
" Ooo uykucu güzeli uyanmış."
"Ya Melis teşekkür ederim ama bak ben de senin bir nöbetini alıcam Tamam ı"
"Tamam tamam teşeküre gerek yok. Mesela bugün nöbetim var "
"Ya gerçekten mi. Bugün olmaz ama . Ben bugün Furkan ile yemeğe çıkacaktım özür dilerim "
Furkan Aslı'nın sevgilisi . Başka mekanlara girince başka karı kıza bakıyor. Ben de kaç defa Aslı'yı uyarmaya çalıştım. Ama o hemen Furkanı ne kadar çok sevdiğini falan söylüyor. Off Aslı üzüleceksin sonunda.

Aslıya hala cevap vermediğimi hatırlayınca
" Ya sorun değil şaka yapmıştım zaten bende " dedim. O da çok üzüldü.
" tamam bak işim ne kadar erken biterse sana yetişmeye çalışıcam tamam mı?" Güldüm ve olumlu anlamda başımı salladım.

Saat 9 olduğun da bütün stajyerler gelmişti . Kapıdan Alperen beyi görünce hemen yanına gittim.
"Hoşgeldiniz Alperen Bey. "
"Hoşbuldum Melis "dedi ve odasına geçti.
"Melis ne oldu yaptın mı "
" Evet Alperen Bey kurtuldum."Dedim
Güldü ve " Hadi geçmiş olsun senin adına çok sevindim." Dedi. Ben de ona gülümsedim.
"Hadi bakalım bana kahve getir "dedi . Ben de olumlu anlamda başımı salladım. Ve Alperen bey in kahvesini almak üzere mutfağa yöneldim.

Çok yoğun bir gün geçti bugün. Sonu da saat on olduğun da Aslı geldi.
"Ben geldim."
"Ya Aslı niye zahmet ettin"
"Olur mu öyle. Hadi sen üstünü değiştir de çık. "
"Ama-"
"Aaa hadi "
" Tamam " Olumlu anlamda başımı salladım ve staj odasına yöneldim.

Tam kapıyı açıcakken telefonum bilindik melodisi kulağıma doldu. Cebimden çıkardım ve arayana baktım. Alperen Bey
" Alo efendim Alperen Bey "
" Melisa hasta geldi. Hadi yardıma gel"
"Tamam geliyorum " dedim ve telefonumu kapattım.

Sonun da odaya vardığım da Alperen Bey hastanın önünde durduğu için yüzünü göremedim.
" Alperen BEY ben geldim."
"Hı tam zamanında geldin. Sen şimdi hastaya uyuşturucu iğne yap. Kurşun sıyırmış . Gazlı bez getir."
" Peki Alperen bey "dedim ve dolaba yöneldim. Hastanın yüzünü görmek adına başımı kaldırdım.
Bu çok yakışıklı bir adamdı ve çatık kaşla bana bakıyordu. Neden bakıyor ki böyle?

İşimi bitirdiğim de odadan çıktım. Üstümü değiştirip çıktım. Hastanenin arka tarafı daha yakın geldiği için ordan gitmeye karar verdim Aslı'nın evine . Arka bahçeye döndüğüm telefon da konuşan birisini duydum. Tam ordan geçecekken onun konuştuğu şeye işte istemez kulak misafiri oldum.
"Dinle:Silahları hazırla. Operasyon var. O Veysel pisliğini de kaldırın orda tan. "
"......."
"Ben nerden bileyim lan. Denize at . Kafasına silah sık. İşkence çekerek öldür. He malları hazırla. "
Bu adam ne işler karıştırıyor. Biraz daha iyi duymak için yaklaştım. O sırada ordan duran bir kovayı fark etmedim . Ve kovaya çarpmamal kova gürültülü bir sesle aşağıya düştü.
O sırada çocuk sesi duymuş olmalı ki
"Kim var orda . " dedi. Koşmaya çalışınca daha çok ses çıkardım.
" Hey kimsin " dedi ve peşimden gelen ayak sesleri.

Okudun bari oyla .