I Don't Need A Name

Proloog

"Go, go, go"

Klinkt een zachte leidende stem via de headset van het gehele peloton. Zacht sluipen de verschillende militairen naar voren, om niet te worden ontdekt.

Het is nu een maand geleden dat er rellen zijn ontstaan in de bevolking, waardoor de leiders van het land geëxecuteerd werden, door een groep die zich al enige tijd onzichtbaar onder hun neus aan het ontwikkelen was.

Nu de burgers terug getrokken zijn. De mensen met macht zich weer verzameld hebben, om een plan te bedenken tegen de bewegende groep die zich op de 'troon' had gezet. Is het gemakkelijker het verschil tussen burger en terrorist te onderscheiden.

Het peloton is totaal niet zeker over hun zaak, en hebben geen idee van wat er te wachten staat in het gebouw dat de rebellen geclaimd hebben. Wat ze wel weten is dat de wapens van de terroristen veel beter ontwikkeld zijn dan die van hun, dit is ook één van de redenen geweest dat ze zo makkelijk bij de leiders van het land terechtkwamen.

Iedere dag halen ze een doodgewone burger uit het volk. Ongeacht de leeftijd, ongeacht het ras, ongeacht geslacht, en ongeacht gezondheid.

Ieder dag, word er een uitzending op tv uitgezonden. Waarin te zien is hoe deze burger, ongeacht de leeftijd, ras, geslacht en gezondheid geëxecuteerd word zonder enig twijfel of teken van humaniteit.

En er is één iemand, één. Die opgewassen is tegen de kracht van de onbekende wapens. Eén die het meest bizarre overleefd heeft. Eén die zelf krachten bezit die een einde aan deze oorlog kunnen maken. Maar deze ene persoon zit verstopt, en doet niks.